مصرف دراز مدت AEDs) Anti Epileptic Drugs) در کودکان ممکن است تا 50 درصد با عوارض جانبی همراه باشد. توصيه شده است که در کودکان واجد شرايط، هرچه سريعتر نسبت به قطع داروهای ضدصرع کودکان اقدام شود. در هنگام تصميم گيری نسبت به قطع داروهای ضدصرع می توان با توجه به خصوصيات EEG بيماران، وقوع مجدد حملات را تا حدودی پيش بينی کرد. در اين مطالعه، جمعيت مورد مطالعه کودکانی است که سابقه حداقل 1 سال عدم عود حملات صرع را داشته و بصورت مداوم تحت درمان داروئی قرار گرفته اند. تعداد 133 کودک حائز شرايط جهت ورود به مطالعه بودند که از ايشان 106 مورد بررسی شدند. پس از تکميل شرح حال و معاينات بالينی، از بيماران يک EEG در هنگام بيداری به عمل می آمد. هرکدام از الکتروانسفالوگرام ها برحسب وجود يا عدم وجود متغيرهای الف) فعاليت زمينه ای نوار (Background) ب) فعاليت آهسته موضعی (Focal slowing) ج) امواج سوزنی موضعی (Focal spike) د) امواج سوزنی نوک تيز منتشر (Generalized sharp and spike wave) در دو حالت بيداری و فعاليت (مثل هيپرونتيلاسيون) توسط يک نفر از متخصصين اعصاب مورد ارزيابی قرار می گرفتند. کودکان از نظر عود حملات به فواصل سه ماه، حداقل بمدت يکسال پيگيری شدند. نتايج حاصله از طريق آناليز بقا کاپلان ماير و توسط آزمون Log-Rank مورد بررسی قرار گرفته اند. از بين 106 کودک مورد مطالعه، 62 نفر (58 درصد) پسر و 44 نفر (42 درصد) دختر بوده اند. ميانگين مدت زمان پيگيری بيماران از زمان شروع به قطع داروها 26 ماه بود. احتمال عود حملات پس از يکسال پيگيری 24/8 درصد (28/5 درصد و 22/5 درصد 95C.I درصد) بدست آمد. در مورد وضعيت زمينه نوار مغز و وجود امواج نوک تيز سوزنی، منتشر موضعی و آهسته موضعی، (قبل از اقدام به قطع) در EEG بيماران با عود حملات ارتباط معنی داری يافت نشد. در مورد فاکتور مقايسه وضعيت فعلی EEG با نوارهای قبلی کودکان رابطه معنی داری يافت گرديد (P<0.05). در مقايسه بين پسران و دخترانی که EEG غيرطبيعی در زمان قطع داروها داشته اند، عود اين حملات در پسران بيشتر بوده است (P=0.045). خطر نسبی Relative Risk مربوط به فاکتور مقايسه EEG بيماران با دفعات قبل، در حدود 1/98 (3/91، 1/01، 95C.I درصد) محاسبه گرديد (P<0.05). در اين مطالعه احتمال عود يکساله اين حملات در کودکان بعد از قطع داروهايشان 25/8 درصد بوده است. اين ميزان حدودا مشابه نتايج ساير محققين می باشد. در بررسی ما در کل دو جنس ارتباط معنی داری بين وجود EEG غيرطبيعی با عود اين حملات يافت نشد، ولی در صورتی که اين مقايسه به تفکيک جنسيت نيز صورت پذيرد، در گروه پسران اين ارتباط معنی دار تلقی گرديد (P<0.05). آنچه در نتايج ما جالب به نظر می رسد، اهميت يافتن نقش مقايسه EEG کودکان قبل از اقدام به قطع داروها با اولين نوار مغز بيماران می باشد (P<0.05). ساير متغيرهای مورد بررسی در يک نوار مغز، با عود حملات ارتباطی نداشته اند. برآورد احتمال عود حملات صرع بايستی که صرفا جزئی از روند تصميم گيری پزشک معالج بيمار قرار گيرد. در اين راستا بايد به مواردی مثل برآورد خطر عود و به خطر افتادن جان بيمار و جنبه های اجتماعی-اقتصادی آن و نيز برآورد خطر عوارض سو داروئی توجه نمود.