با افزايش روزافزون استفاده از کنتاکت لنز بيماريهای مختلفی به فرهنگ چشم پزشکی افزوده شده است. يکی از اين بيماريها که اخيرا اهميت بيشتری کسب کرده و مطرح می شود و بسيار آزاردهنده نيز می باشد و در صورتی که تشخيص داده نشود ايجاد ناراحتی دايمی در موقع گذاشتن لنز می نمايد، کونژنکتيويت با پاپيهای غول آسا وابسته به کنتاکت لنز (Giant-Papillary Conjunctivitis=G.P.C) می باشد. اين بيماری با انواع مختلف کنتاکت لنز ايجاد می شود و زمان بروز آن ماهها پس از استفاده از لنز می باشد، ولی سالها پس از استفاده از لنز نيز بيمارانی به اين عارضه مبتلا می شوند. اين بيماران با افزايش ترشح موکوسی ملتحمه و خارش و تاری ديد مراجعه می نمايند و معمولا اظهار می دارند که لنز را بيشتر از گذشته حس می کنند. اين سندرم با لنزهای نرم بيشتر اتفاق می افتد و از شدت بيشتری برخوردار می باشد. در گزارشهای مختلف ميزان شيوع اين بيماری حدود 10% با لنز نرم و 5-1 درصد با لنز هارد گزارش شده است. يک مطالعه توصيفی گذشته نگر (Retrospective) در بيماران انجام شده و نتيجه اين بررسی که در 700 بيمار انجام شده ارائه می شود اين بيماران از بين پرونده های بيماران کنتاکت لنزی که به اينجانب مراجعه کرده اند، بطور شانسی (Random) انتخاب شده اند. 550 مورد با سافت لنز و 150 مورد با هارد لنز مورد بررسی قرار گرفتند و معيار تشخيص بيماری، علايم سوبژکتيو و ابژکتيو خاص بيماری بوده است. حدود 11% بيماران با سافت لنز و 4% بيماران با هارد لنز مبتلا به مرحله ای از اين بيماری بودند. اکثريت قريب به اتفاق بيماران از لنزهای کثيف و يا لنز با کيفيت پايين استفاده می کردند. معمولا اين بيماری با لنزهايی که کيفيت عادی خود را از دست داده و يا زمان استفاده از آنها معمولا بيش از 6 ماه بود، ايجاد شده بود و بطور متوسط زمان استفاده از لنز سافت در بيماران حدود 11 ماه بود و در لنز هارد 14 ماه. عارضه در 2 بيمار با سافت لنز حدود 10 روز پس از استفاده از لنز ايجاد شد و در چند بيمار پس از چندين سال استفاده راحت از لنز (يک مورد 11 سال)، اين بيماری ايجاد شده بود.