1388/8/10، جلد ۶۷، شماره ۸، صفحات ۵۳۵-۵۴۱

عنوان فارسی بررسی اثر آگونيست و آنتاگونيست گيرنده D۲، سيستم دوپامينرژيک در بروز رفتار ترس در رت نر بالغ
چکیده فارسی مقاله

زمينه و هدف: از مهمترين نوروترانسميترها در رفتار ترس دوپامين می‌باشد. مسير دوپامينرژيک مزوليمبيک دارای نقش اساسی در رفتارهای هيجانی بوده و در بيماری پارکينسون دخيل مي باشد. هدف از اين تحقيق نقش سيستم دوپامينرژيک در ايجاد ترسمی باشد. 

روش بررسی: در اين پژوهش اثر تزريق درون بطنی مغز، آگونيست و آنتاگونيست گيرنده D2 سيستم دوپامينرژيک بر بروز رفتار ترس در رت نر بررسی شد. در اين تحقيق از هارمالين خالص به عنوان يک داوري هالوسينوژنيک که باعث حالت توهم و ترس در حيوان می‌گردد به عنوان گروه کنترل مثبت و از سالين به عنوان گروه شاهد جهت بررسی مقايسه‌ای با گروه‌های تحت تيمار با بروموکريپتين و سولپيرايد استفاده شد. دستگاه Elevated plus-maze برای تست رفتاری استفاده شد. جهت تيمار گروه‌های تجربی دوزهای مختلف بروموکريپتين و سولپيرايد در نظر گرفته شده است.

يافته‌ها: نتايج حاصل از تزريق درون بطنی سولپيرايد در رت‌ها، اختلاف معنی‌داری را در بروز رفتار ترس نشان دادند. درحالی که تزريق مقادير µl/Rat(10 و 15) اختلاف معنی‌داري را با 05/0p< نشان ندادند. نتايج حاصل از تزريق درون بطنی مقدار µl/Rat(95 و 65) بروموکريپتين در رت‌ها، اختلاف معنی‌داری را در بروز رفتار ترس نشان دادند. در حالی که تزريق µl/Rat(80 و 70) اختلاف معنی‌داری را نسبت به گروه شاهد نشان نداد.

نتيجه‌گيری: تأثير احتمالی سيستم دوپامينرژيک در فرآيند ترس، به‌خصوص گيرنده‌های D2 که باعث تقويت ترس شده که در اين رابطه عملکرد مشابه آگونيست و آنتاگونيست اين گيرنده در مهار يا بروز فرآيند رفتار ترس قابل توجه است.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله ترس،دوپامینرژیک،سولپیراید،بروموکریپتین،تزریق درون بطنی

عنوان انگلیسی The effect of D2 agonist versus D2 antagonist on the fear behavior in the male rats using plus-maze method: the prospective study
چکیده انگلیسی مقاله

Background: Dopaminergic is the most important neurotransmitter is fear. The dopaminergic mesolimbic pathway has essential role in excitable behavior, and it's role in Parkinson disease. The aim of this research in study, the effect of dopaminergic pathway in fear response.
Methods: The elevated plus maze was used in combination with the percentage of time spent in the open arms of the maze (OAT%) and the percentage of entries into the open arms (OAE%) to measure fear. Increases in the OAT% and OAE% indicate an anxiolytic effect (reduction in anxiety), whereas decreases in the OAE% and OAT% indicate an anxiogenic effect. After five days, the rats were injected with saline and different doses of sulpiride and Bromocriptine.
Results: Results showed that intracerebroventricular administration of sulpiride, in the doses of 5, 20μg/rat and bromocriptine, D2 agonist in doses 65, 95μg/rat produced a significant effect comparing to sham groups (p<0.05). While intracerebroventricular administration of sulpiride 15, 10μg/rat, and bromocriptine 70, 80μg/rat, did not show any significant effect comparing with sham group (p<0.05). In the current research intracerebroventricular administration of sulpiride, D2 antagonist at the doses of 5, 10, 15, 20μg/rat and Bromocriptine, D2 agonist in the doses of 65, 70, 80, 95μg/rat were used and theire effect on the fear behavior were studied.
Conclusions: The possible effect of Dopaminergic system in the fear process, especially D2 receptor increase fear.

کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Fear,dopaminergic,sulpiride,bromocriptine,intraventricular injection,rat

نویسندگان مقاله 26708---26709---26710---26711---26712---

نشانی اینترنتی http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-421&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات