| زمينه و هدف: خونريزي بعد از زايمان از علل مهم مورتالينی و موربيديتی مادران باردار است. کنترل فعال مرحله سوم زايمان يک روش شناختهشده پيشگيری از خونريزی بعد از زايمان است اين مطالعه مقايسه بين دو داروی يوترونيک در پيشگيری از خونريزی پس از زايمان میباشد. روش بررسی: اين کارآزمايی بالينی تصادفی بر روی 542 بيمار حامله نخستزا در طی سالهای ۸۵ تا ۸۷ انجام شد. مادران به صورت تصادفی به دو گروه تقسيم شدند. در يک گروه 400 ميکروگرم ميزوپروستول زيرزبانی و در گروه ديگر 20 واحد اکسيتوسين وريدی بلافاصله بعد از تولد نوزاد تجويز شد. دادهها با استفاده از نرمافزار institute, USA) JMP (Version 4, SASو آزمونهای 2 cو تی مستقل آناليز گرديد. يافتهها: خونريزی پس از زايمان در بيماران تحت درمان با ميزوپرستول به ميزان معنیداری کمتر از گروه تحت درمان با اکسیتوسين بود. طول مرحله سوم زايمان نيز در گروه ميزوپروستول کمتر از گروه اکسیتوسين بود (45/6 دقيقه در گروه ميزوپروستول در قياس با 9/6 دقيقه در گروه اکسیتوسين. مقايسه تفاوت هموگلوبين قبل و بعد از زايمان بين دو گروه نشان داد که خونريزی در گروه ميزوپرستول کمتر بود و اين گروه افت هموگلوبين کمتری داشت. عوارض جانبی در گروه مصرفکننده ميزوپرستول، بالاتر بود، ولی خطرناک نبودند. شايعترين عارضه در گروه ميزوپروستول لرز (66/35%) و در گروه اکسیتوسين سردرد (63/9%) بود. نتيجهگيری: ميزوپروستول در کنترل خونريزی بعد از زايمان موثرتر از اکسیتوسين است.
|