| زمينه و هدف: علیرغم بهبود پيامدهای کوتاهمدت پيوند در دو دهه اخير، پيامدهای طولانیمدت، بهبود چنداني نداشته است. اختلال عملکرد مزمن کليه پيوندی، از شايعترين علل از دست رفتن کليه است. در اين مقاله، الگو، زمان انتظار و نرخ گذر از مراحل ميانی، در بيماران اختلال عملکرد مزمن کليه پيوندی بررسی میشود که در پيشبينی نتيجه پيوند نقش مهمي دارد. روش بررسی: در يک مطالعه تکمرکزي گذشتهنگر، 214 بيمار با اختلال عملکرد مزمن کليه پيوندی، مراجعهکننده طی سالهاي 1376 تا 1384به درمانگاه فوقتخصصی نفرولوژی بيمارستان امام دانشگاه علومپزشکي اروميه بررسی گرديد. عملکرد کليه با شاخص GFR ارزيابی و بر مبنای راهنمای بالينی NKF و KCOQI در هر ويزيت طبقهبندی گرديد. دادهها با روش کاپلانماير تحليل بقاء آناليز شد. يافتهها: ميزان خام رد کليه پيوندی با حذف موارد فوت، 6/26% طی متوسط زمانی انتظار 7/81 ماه است. 100 درصد افراد با ميانگين زمانی انتظار 3/26 ماه از مرحله يک به دو رفتهاند احتمال گذر از دوم به سوم برابر 9/88% با ميانگين زمان انتظار 5/25 ماه، گذر از سوم به چهارم برابر 7/55% با ميانگين زمان 9/24 ماه و گذر از چهارم به پنجم برابر 5/53 با متوسط زمان 2/18 ماه است. بهطور کلی شتاب گذر از رتبه i به j بيماراني که درزمان شروع فرآيند کاهشی در مرحله سه از GFR قرار دارند، سريعتر از رتبههای دو و يک است. نتيجهگيری: وضعيت بيمار طی سال اول بعد از پيوند از عوامل مهم و تعيينکننده در نرخ گذر از مراحل ميانی و رد کليه پيوندی میباشد. اقدامات درماني در جهت جلوگيری از تخريب عملکرد در يکسال اول باعث بقا طولانی مدت پيوند میگردد. |