مقدمه: ميگرن نوعی سردرد راجعه مزمن ارثی می باشد. در حال حاضر ميليون ها نفر در جهان از اين بيماری باستانی رنج می برند و بار اقتصادی عظيمی را بر جامعه تحميل می نمايد. علت اصلی انجام اين مطالعه اين است که برطبق شواهد و مقالات موجود هورمون ملاتونين بعنوان مهمترين محصول ترشحی غده پينه آل، قادر است در پيشگيری از بروز حملات ميگرن موثر باشد.

مواد و روش ها: در اين پژوهش غلظت ملاتونين شب هنگام سرم بيماران مبتلا به ميگرن و افراد شاهد توسط کيت الايزا (ELISA) مورد ارزيابی و مقايسه قرار گرفت. 50 بيمار ميگرنی (اکثرا خانم ها و در محدوده سنی 40-20 سال) که برطبق معيارهای IHS مورد تاييد متخصص مغز و اعصاب بودند با گروه شاهد (اکثرا آقايان و در محدوده سنی 44-18 سال) مورد مقايسه قرار گرفتند.

يافته ها: آناليز آماری نشان می دهد که غلظت ملاتونين شب هنگام افراد ميگرنی (28.4±32.9) نسبت به افراد شاهد (56.8±75.6) کمتر است و از مقايسه غلظت های ملاتونين سرم افراد شاهد و مبتلايان به ميگرن با استفاده از t-test به روش کيت ELISA با P=0.0064 اختلاف معنی داری را نشان می دهد.

نتيجه گيری و توصيه ها: باتوجه به نتايج فوق بنظر می رسد که ترشحات غده پينه آل نقش مهمی در همزمان نمودن موجود با شرايط محيطی و سردردهای ميگرنی دارد.