با توجه به محدود بودن مطالعاتی که با ديد پيشگيرانه به مکانيسم های خارجی آسيب در سالمندان می پردازند بر آن شديم که الگوهای آسيب در خانمهای بالای 50 سال مبتلا به شکستگی لگن را نشان دهيم.
روش بررسی: اين مطالعه به صورت همگروهی تاريخی بر 115 بيمار زن 50 ساله و بالاتر مبتلا به شکستگی مفصل لگن انجام شد.
يافته ها: ميانگين سنی بيماران و انحراف معيار به ترتيب 3/76 و 6/10 سال بود. 7/88% بيماران در منزل (2/65% کل موارد بر روی فرش) دچار آسيب شده بودند. 71% از بيماران قبل از آسيب بدون نياز به کمک راه می رفتند. درحالی که هنگام پيگيری به 20 درصد تقليل پيدا کرده بود. ميانگين امتياز بارتل قبل از آسيب 97 و پس از پيگيری 75 بود. پنج بيمار در زمان بستری ، 29 بيمار از زمان ترخيص تا هنگام پيگيری و در مجموع 34 بيمار فوت کردند (6/29%). متوسط هزينه های بيمارستانی برای هر بيمار3512070 ريال با انحراف معيار 2450894ريال بود.
نتيجه گيری: شايع بودن زمين خوردگی بر روی سطح هموار و به ويژه برروی فرش در اين مطالعه می تواند منتسب به تفاوت سبک زندگی مردم کشور ما با کشورهای غربی در استفاده از فرش در تمام سطوح باشد و لزوم رعايت استانداردهای فيزيکی منزل و آموزش سالمندان و خانواده آنها را خاطر نشان می کند. هزينه های مادی و معنوی تحميل شده به بيماران خانواده آنها و نيز سيستم بهداشتی فراتر از مقادير محاسبه شده در اين مطالعه است، هزينه های خريد وسايل جراحی و تجهيزات در اين محاسبات لحاظ نشده و به طور مستقيم توسط خود بيمار پرداخـت می شود.