صرع يا اپی لپسی بيماريی است که شيوع بالايی دارد و با رانندگی تداخل نموده و ممکن است منجر به تصادف در حين رانندگی شود. اين مطالعه يک بررسی مورد-شاهدی بر روی 100 نفر بيماران صرعی و 100 نفر گروه شاهد است که رانندگی می کرده اند. نمونه گيری بصورت مصاحبه حضوری و با تکميل پرسشنامه بوده است. ميانگين تصادف در گروه مورد به ازای ساعات رانندگی حدودا سه برابر گروه کنترل بوده است، که اين تفاوت آماری در مردها و افراد گروه سنی کمتر از 30 سال قابل توجه می باشد. بيش از 60% تصادفات در افراد صرعی بعلت حملات صرعی نبوده است؛ تصادفات معمولی نيز در افراد صرعی از گروه شاهد بيشتر است. کمپليانس دارويی در افراد صرعی تصادف کرده بدتر از افراد صرعی تصادف نکرده بوده است و کمپليانس بدتر دارويی می تواند يک پيش گويی کننده احتمال بيشتری برای بروز تصادف باشد. در افراد صرعی که حمله حين رانندگی داشته اند نيز کمپليانس دارويی نسبت به افراد صرعی که حين رانندگی حمله نداشته اند بدتر بوده است. 58% بيماران صرعی راجع به رانندگی با پزشک معالج صحبتی نکرده بودند. 43.3% حملات صرعی اتفاق افتاده در حين رانندگی از نوع فراگير بوده است. هيچيک از بيماران مصروع موضوع بيماری خود را به اداره راهنمايی و رانندگی اطلاع نداده بودند.