پژوهش حاضر يک مطالعه توصيفی است که با هدف تعيين اثربخشی برنامه های کنترل جمعيت و تنظيم خانواده در ايران طی سال های 75-1371انجام گرديده است. جهت تعيين بازده يا عملکرد برنامه های کنترل جمعيت و تنظيم خانواده از شاخص های ميزان پوشش وسايل پيشگيری از بارداری، پوشش زوج سال، ميزان شکست کاربردی وسايل پيشگيری از بارداری و تعيين اثربخشی وسايل پيشگيری از بارداری استفاده شد. براساس يافته ها، پوشش زوج سال قرص از سال 1371 تا 1374 روندی نسبتا رو به افزايش داشته، اما در سال 1375 در مقايسه با سال های قبل مختصری کاهش دارد. پوشش زوج سال کاندوم در سال 1375 در مقايسه با سال های قبل کاهش يافته است. پوشش زوج سال آی يو دی، توبکتومی، وازکتومی، نورپلانت و آمپول های تزريقی طی سال های مذکور روندی رو به افزايش را نشان می دهد. يافته های مربوط به پوشش وسايل پيشگيری از بارداری نيز نشان دهنده افزايش پوشش از 42% در سال 1371 به 67% در سال 1375 است. ميزان شکست کاربردی وسايل پيشگيری از بارداری طی سال های مذکور کاهش را نشان می دهد و بعبارتی بيانگر افزايش در ميزان اثربخشی است.