1354/6/10، جلد ۳۲، شماره ۹، صفحات ۲۱۷-۲۲۲
عنوان فارسی اهميت عنصر سلنيم در تغذيه انسان
چکیده فارسی مقاله تا حدود پانزده سال قبل عنصر سلنيم برای انسان و ساير پستانداران عنصری سمی تلقی می شد. در سال 1957 Faltz , Schwarz در نتيجه مطالعات خود اطلاع دادند که مقدار ناچيز سلنيم در موشهای سفيدی که دچار کمبود ويتامين بودند قادر است از نکروز کبد جلوگيری نمايد. مطالعات ديگر نشان دادند که در اطفال مبتلا به بيماری Kwashiorkor که در قاره افريقا ديده می شود و نتيجه عدم تغذيه کافی است مقدار سلنيم در خون کامل خيلی کمتر از حد طبيعی موجود در افراد عادی است. از اينرو به اهميت سلنيم در تغذيه انسان و ساير پستانداران پی بردند. اين مقاله درباره اهميت عنصر مزبور در تغذيه انسان و مختصری از فيزيولوژی آن بحث می نمايد.کمبود سلنيم- سلنيم بوسيله تغذيه روزانه به بدن انسان می رسد. بعضی از غذاها مانند غذاهای دريائی (ماهی و امثال آن) و اصولاً غذاهائی که از نظر پروتئين غنی می باشد دارای سلنيم نسبتاً زيادی می باشند. بالعکس ميوه جات از نظر محتوای سلنيم فقير می باشند.اگر سلنيم کافی به بدن انسان نرسد و يا عمداً به حيوانات آزمايشگاهی غذاهائی که از نظر محتوای سلنيم فقير باشند بدهيم دچار کمبود اين عنصر خواهند شد.اثرات کمبود سلنيم را در چندين آزمايشگاه در مورد حيوانات اهلی مطالعه نموده اند (2) و کمبود سلنيم را در بيش از سی جنس مختلف از پرندگان خارجی در پارک ملی جانورشناسی در امريکا مورد مطالعه قرار داده اند (3) در قسمت اعظم اين موارد کمبود سلنيم با کمبود ويتامين E نيز توام بوده است و کوشش به منظور توليد کمبود خالص سلنيم در حيواناتی که به مقدار کافی ويتامين E به آنها داده شد تا قبل از کارهای Mccoy , Weswig بر روی موشهای سفيد (4) و همچنين آزمايشهای Scott, Thompson بر روی جوجه های مرغ (5) موفقيت آميز نبوده است. پژوهشهای بعدی نشان دادند که موشهای سفيدی که با غذاهائی که از نظر سلنيم کمبود داشتند ولی ويتامين E به آنها اضافه شده بود تغذيه می شدند دچار ريزش مو، آب مرواريد (CATARACT) و عروق خونی معيوب گرديدند (6 و7) همچنين اسپرماتوزوئيدهای آنها از نظر شکل غير عادی بودند. در مورد جوجه مرغها کمبود سلنيم باعث استحاله و فيبروز غده لوزالمعده گرديد. از لحاظ تغذيه انسان گزارش مقدماتی درباره اثرات سودبخش سلنيم در ميمونهای سنجابی (SQUIRREL MONKEYS) بالغ که با غذاهائی که مقدار سلنيم آنها پائين بود تغذيه می شدند بسيار جالب است (8) هر چند بعضی ها معتقدند قبل از اينکه مطالعات مزبور تائيد شده و توسعه يابند نتايج حاصله از آنها را بايستی با قيد احتياط تلقی کرد زيرا ساير محققين قادر نبوده اند در هيچ نوع حيوان بالغی که تا قبل از بلوغ با غذاهائی که محتوای سلنيم آنها کافی بوده است تغذيه می شده اند کمبود سلنيم ايجاد کنند و بعضی از علائم ذکر شده يادآور کمبود ويتامين E می باشد.دليل مستقيم درباره نقش سلنيم در تغذيه انسان وجود ندارد. ولی تعدادی از مشاهدات در افرادی که شديداً دچار سوء تغذيه شده اند کمبود سلنيم را در غذاهای آنها نشان داده اند مثلاً شوارتز (2) متذکر شده است که بعضی از کودکان مبتلا به کواشيورکور که پس از فائق آمدن به مرحله اوليه بيماری اندکی افزايش وزن پيدا کرده اند، در صورت دادن سلنيم به وزن آنها به مقدار قابل ملاحظه ای افزوده می شود. هاپکينزو مجاج (HOPKINS, MAJAJ) به طريق مشابهی اطفال مبتلا به کواشيورکور را مطالعه کرده و نشان داده اند که سلنيم به طور قابل ملاحظه ای شمارش رتيکولوسيت آنها را بهبودی می بخشد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی
چکیده انگلیسی مقاله
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله 27961---27962---27963---
نشانی اینترنتی http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-2051&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات