1390/6/10، جلد ۶۹، شماره ۶، صفحات ۳۴۴-۳۵۱

عنوان فارسی بررسی فراوانی عفونت استافيلوکوک طلايی مقاوم به متی‌سيلين (MRSA) و استافيلوکوک طلايی مقاوم به وانکومايسين (VRSA) با تعيين MIC با روش E-Test
چکیده فارسی مقاله

زمينه و هدف: عفونت‌هاي ناشی از استافيلوکوک اورئوس به‌طور فراگير در سطح جامعه و بيمارستان‌ها رخ می‌دهند. هدف مطالعه بررسی شيوع مقاومت به متی‌سيلين و وانکومايسين در استافيلوکوکوس طلايی در بيماران بيمارستان سينا و هم‌چنين مقايسه دو روش آنتی‌بيوگرام بوده است.

روش‌ بررسی: مطالعه حاضر طی سال 89-1388 بر روی بيماران بستری در بيمارستان سينا، تهران انجام گرفت. 85 نمونه مثبت استافيلوکوک طلايی با دو روش ديسک ديفيوژن و E-test براي اگزاسيلين و وانکومايسين بررسی شدند.

يافته‌ها: 46 مورد از 85 بيمار، مذکر بودند. ميانگين سنی افراد 213/19±46/51 سال بود. 67 نفر (8/78%) از بيماران مبتلا به عفونت بيمارستانی با استافيلوکوک بودند. فراوانی استافيلوکوک مقاوم به متی‌سيلين (MRSA) حدود 50% بود. 93% از 43 بيمار مقاوم به متی‌سيلين عفونت بيمارستاني داشتند. مدت زمان بستری، استفاده از روش‌های تهاجمی، سابقه مصرف آنتی‌بيوتيک و نوع آن، از عوامل مقاومت به متی‌‌سيلين بود. خوشبختانه موردی از مقاومت به وانکومايسين ديده نشد و فقط يک مورد مقاومت بينابينی به وانکومايسين (VISA) ديده شد. بين نتايج حاصل از ديسک و E-test هم‌خواني وجود داشت.

نتيجه‌گيری: با توجه به شيوع مقاومت به متی‌سيلين در عفونت‌های بيمارستاني به نظر می‌رسد استفاده از کلوگزاسيلين نمی‌تواند جايگاهی برای شروع درمان ضد استاف به صورت Empiric داشته باشد و بر عکس در عفونت‌های کسب شده از جامعه به دليل مقاومت کمتر استفاده از کلوگزاسيلين در درمان اوليه توصيه می‌شود. از طرف ديگر به نظر می‌رسد با توجه به گرانی روش آنتی‌بيوگرام با E-test بتوان به نتايج ديسک‌های معتبر در آنتی‌بيوگرام اعتماد نمود.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله استافیلوکوک اورئوس،مقاومت به وانکومایسین،مقاومت به متی‌سیلین،عفونت بیمارستانی،عفونت کسب شده از جامعه

عنوان انگلیسی Determining the prevalence of methicillin- and vancomycin-resistant Staphylococcus aureus by MIC and E-Test
چکیده انگلیسی مقاله

Background: Staphylococcus aureus infection pervasively occurs in communities and hospitals and observing related guidelines is essential in preventing development of antibiotic resistance in Hospitals. In this study we tried to determine the prevalence of Methicillin and vancomycine resistant staphylococcus aureus (MRSA & VRSA) and find the most suitable diagnostic tool and treatment in affected patients.
Methods: This study was performed on hospitalized patients in Sina Hospital in Tehran, Iran during 2009-2010. Eighty-five staphylococcus aureus samples were evaluated for resistance to oxacillin and vancomycine by both disc diffusion and E-test methods.
Results: The study population included 46 male and 39 female patients. The mean age of the participants was 51.46±19.21 years. The MRSA frequency was 50%. 67 (78.8%) patients had hospital-acquired staphylococcus infection. The rate of hospital-acquired MRSA was 93%. Length of hospital stay, undergoing invasive methods, history of antibiotic use three months prior to hospitalization and its kind were recognized as MRSA risk factors. There were no reports of VRSA except one case of vancomycine-intermediate S. aureus (VISA). The results of disk effusion and E-test methods were consistent.
Conclusion: Considering the prevalence of methicillin resistance in hospital-acquired infections, it seems that oxacillin should not be used as the first-line option for empiric therapy against S. aureus till antibiogram results are available. Disc diffusion can also be reliably used instead of the more expensive E-test.

کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Community-acquired infections,hospital,infection control,MRSA,Staphylococcus aureus,VRSA

نویسندگان مقاله 28190---28191---28192---28193---28194---

نشانی اینترنتی http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-220&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات