| زمينه و هدف: هموستاز غير نرمال آهن از قبيل کمبود يا افزايش بيش از حد آن با پاتوژنز بسياری از بيماریهای مزمن از قبيل ديابت و بيماریهای قلبی عروقی در ارتباط است. احتمال دارد که آهن با افزايش استرس اکسيداتيو در پيشرفت آترواسکلروز دخيل باشد. تغيير در ضخامت انتيما- مديای شريان کاروتيد (CIMT) نشانگری برای تصديق پيشرفت آترواسکلروز میباشد. هدف اين مطالعه بررسی ارتباط بين وضعيت آهن و مراحل ابتدايی آترواسکلروز با به کارگيري ضخامت انتيما مديا شريان کاروتيد است.
روش بررسی: 140 زن بزرگسال سالم در محدوده سنی 50-18 سال (پيش از يائسگی) بدون بيماري شناخته شده مزمن يا حاد، به صورت تصادفی از يکی از کلينيکهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تبريز انتخاب شدند. خونگيری جهت ارزيابی پارامترهای وضعيت آهن انجام شد. ضخامت انتيما مديای شريان کاروتيد با روش غير تهاجمی سونوگرافی اندازهگيري شد. افراد بر اساس ضخامت انتيما مديای کاروتيد در دو گروه سالم (mm8/0≥ CIMT) و در معرض خطر (mm8/0< CIMT) قرار گرفتند. آزمون Student’s t-test برای مشاهده تفاوت ميانگين متغيرهای بين دو گروه استفاده شد.
يافتهها: ميانگين سنی افراد مورد مطالعه 1/8±76/32 سال بود. ميانگين آهن سرم، فريتين سرم، هماتوکريت و متوسط حجم سلولی (MCV) در گروه در معرض خطر به طور معنیداری بالاتر و بر عکس ظرفيت تام اتصال آهن (TIBC) پايينتر بود (05/0>P) در حالیکه از نظر تعداد گلبولهای قرمز و هموگلوبين تفاوت معنیداري بين دو گروه يافت نشد (05/0<P).
نتيجهگيری: نتايج حاصل از مطالعه ارتباط نسبی بين پارامترهای وضعيت آهن با ضخامت انتيما مديا شريان کاروتيد به عنوان عامل زودرس وقايع بيماری قلبی عروقی را نشان میدهد. به نظر میرسد با توجه به تناقضهای موجود در ساير مطالعات، نياز به مطالعات بيشتر باشد. |