عوارض اسکلتی عضلانی يکی از مشکلات مهم جسمانی در بين شاغلين میباشد. برخی مشاغل بهدليل ماهيت پيچيده سنتی، بيش از ساير مشاغل ايجاد ناراحتی و عوارض اسکلتی مینمايند که رفوگری فرش از اين دسته میباشد. هدف از انجام مطالعه حاضر تعيين ميزان شيوع ناراحتیهای اسکلتی عضلانی بدن کارگران رفوکار فرش، شناسايی ريسکفاکتورهای تاثيرگذار بر بدن ايشان و تعيين ميزان ارتباط بين وجود ريسک فاکتورها و شيوع عوارض میباشد.
روش بررسی: اين مطالعه از نوع مقطعی بود و در شهر تهران روی 144 کارگر رفوکار فرش با بهکارگيری پرسشنامه NORDIC و چک ليست PLIBEL انجام گرفت.
يافتهها: 82 درصد افراد تحت بررسی دارای علائم وجود ناراحتی اسکلتی عضلانی بودهاند. بيشترين عوارض مشاهده شده در ناحيه زانوها و بخش تحتانی پشت بود و با افزايش سابقه کار ميزان عوارض نيز افزايش يافته بود. بررسیها نشان داد که آسيبهای گردن و بخش فوقانی پشت دارای ارتباط معنیدار با سابقه کار بودند و ناراحتی در مچ دست و مچ پا با سن ارتباط معنیدار داشت (01/0p<).
نتيجهگيری: اين بررسی نشان داد که در بين کارگران رفوکار فرش، عوارض اسکلتی عضلانی از شيوع بالايی برخوردار بوده عواملی همچون افزايش سن و سابقه کار بهدليل وجود ريسک فاکتورهای شغلی تاثيرگذار، نقش مهمی در ابتلا افراد به برخی از عوارض داشتهاند. همچنين عدم طراحی مناسب ابزار و بهخصوص ارتفاع نامناسب کار و خمش تنه از جمله عوامل شغلی موثر بر ايجاد ناراحتیهای اسکلتی عضلانی در اين شغل میباشند. |