يکی از موضوعات شايع در حرفه‌ی پرستاری ديسترس اخلاقی است که روز به روز بيش‌تر مورد توجه پژوهشگران اين حرفه قرار مي­گيرد. ديسترس اخلاقی پديده­ای است که مي­تواند تأثيرات زيادی را بر پرستاران، بيماران و سيستم­های بهداشتی داشته باشد. يکی از اثرات مهم و قابل توجه آن تأثير بر تمايل پرستاران برای باقی‌ماندن در حرفه‌شان است. لذا مطالعه‌ی توصيفی – تحليلی حاضر با هدف تعيين ارتباط ديسترس اخلاقی با تمايل به باقی‌ماندن در حرفه در پرستاران انجام گرفته است. واحدهای پژوهش پرستاران بيمارستان­های آموزشی شهر بيرجند بودند که به روش سرشماری و مطابق با معيارهای ورود انتخاب شدند. اطلاعات مورد نظر توسط پرسشنامه‌ی 22 سؤالی که شامل اطلاعات دموگرافيک، ديسترس اخلاقی Corley و تمايل به باقی‌ماندن در حرفه Need جمع‌آوری شد. روايی و پايايی اين پرسشنامه پس از ترجمه از زبان انگليسی توسط محقق مورد بررسی قرار گرفت.  نتايج به‌دست آمده حاکی از آن است که بين ديسترس اخلاقی و تمايل به باقی‌ماندن در حرفه در پرستاران مورد بررسی رابطه‌ی معني­داری وجود ندارد ( P >0/05 ). ميزان ديسترس اخلاقی نيز در پرستاران در حد متوسط گزارش شد (6/0 SD= ، 25/2 mean= ). با توجه به سطح ديسترس اخلاقی در پرستاران و پيشگيری از پيامدهای احتمالی آن بايد استراتژي­ها و راهکارهايی به منظور آشنايی پرستاران با ديسترس اخلاقی و عوامل زمينه‌ساز آن در نظر گرفته شود تا بتوان در جهت کاهش هر چه بيش‌تر اين پديده‌ی اخلاقی مؤثرتر عمل کرد.