| خطاهای دارويی از عوامل تهديدکنندهی امنيت بيماران است که تلاش برای شناسايی و پيشگيری از آن در سالهای اخير مورد توجه زيادی قرار گرفته است. در طی اين سالها، عواملی نظير روند صعودی توليد داروهای متنوع احتمال بروز خطاهای دارويی را افزايش داده است. از سوی ديگر، بيماران بيش از پيش نسبت به حقوق خود آگاه هستند و دعاوی مرتبط با خطاهای دارويی بيش از گذشته در مراجع قانونی مورد رسيدگی قرار ميگيرند. هدف از انجام اين مطالعه تعيين وقوع و گزارش خطاهای دارويی پرستاران و ارتباط آنها با شرايط کاری در بيمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی ايران بوده است. اين پژوهش، مطالعهای توصيفی - تحليلی بود که بر روی 286 پرستار بخشهای داخلی، جراحی، ارتوپدی، زنان و زايمان کليهی بيمارستانهای عمومی که به روش نمونهگيری چند مرحلهای انتخاب شده بودند، انجام گرديد. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه بود و تجزيه و تحليل دادهها با استفاده از آمار توصيفی و آزمونهای آماری کروسکال واليس و آناليز واريانس يکطرفه انجام شد. ميانگين خطاهای دارويی پرستاران در عرض سه ماه 5/19 مورد و ميانگين گزارش خطا 3/1 مورد بود. وقوع خطاهای دارويی با شرايط کاری پرستاران از نظر آماری ارتباط معنيداری داشت (0001/0P < )، ولی اين ارتباط بين گزارش خطاها و شرايط کاری وجود نداشت (255/0P < ). با توجه به ارتباط شرايط کاری با بروز خطاهای دارويی، به نظر ميرسد بررسی و شناخت کامل شرايط کاری پرستاران و تعديل آن زمينه را برای کاهش خطاهای دارويی فراهم آورد. ايجاد سيستم کارآمد گزارشدهی و ثبت خطا همراه با به حداقل رساندن موانع گزارشدهی ممکن است موجب کاهش خطاهای دارويی گردد. |
