| يکی از موارد مندرجه در حقوق جديد بيماران، مبحث رضايت آگاهانه در اعمال پزشکی است که در طی چند دههی گذشته موضوع و محور اصلی بحثهای اخلاق پزشکی را به خود اختصاص داده است. رضايت آگاهانه ازجمله کليدیترين مفاهيم مطرح اخلاق پزشکی و حقوق بيمار در جهان بوده بهنحوی که حضور واقعی آن قبل از انجام فعاليتهای تشخيصی و درمانی، منتج به نتايج مثبت اخلاقی و بالينی خواهد شد. پژوهش حاضر، از نوع توصيفی- تحليلی بوده است. دادهها با استفاده از پرسشنامهای که بر اساس کدهای بينالمللی اخلاق پزشکی و رضايت آگاهانه و با استفاده از مقالات و کتب متعدد داخلی و خارجی طراحی گرديد، از 80 بيمار بستری جمعآوری و با استفاده از نرم افزار SPSS در دو سطح آمار توصيفی و استنباطی تحليل گرديدند. نتايج حاصله نشان میدهند که ميزان مشارکت بيماران در تصميمگيریهای بالينی در حد متوسط بوده است. ميزان فهم و درک بيماران از اطلاعات ارائه شده به آنها، ميزان اطلاعات (مطلع بودن) بيماران در هنگام تصميمگيری و رضايت دادن و در مجموع ميزان آگاهانه بودن رضايت کسب شده از بيماران بستری در بيمارستانهای منتخب همگی در سطح نامطلوب و نامناسب قرار داشتند. همچنين وضعيت و ميزان آگاهانه بودن رضايت کسب شده از بيماران بر حسب وضعيت تأهل، تحصيلات بيماران و بخشهای بستری اختلاف معنیدار نشان دادند. يافتههاي پژوهش نشاندهندهی وضعيت نامناسب و پايين آگاهانه بودن رضايت کسب شده از بيماران در بيمارستانهای مورد مطالعه بود. همچنين مشخص گرديد که فرايند، نحوه و شيوههاي کسب رضايت آگاهانه میبايست بر اساس شرايط مکانی و زمانی تغييرات اساسی داشته باشد تا انشاءالله روند اخلاقی خدمترسانی در بخش بهداشت پررنگتر گردد. لذا در پايان در اين مطالعه پيشنهاداتی برای بهبود وضعيت کسب رضايت آگاهانه، بر اساس يافتههاي پژوهش ارائه گرديده است. |
