اين تحقيق، مطالعه‌ای پيمايشی، از نوع مقطعی است. برای انجام آن 175 پرستار و 180 نوجوان بستری (18- 12  سال) که خصوصيات لازم برای نمونه‌گيری را دارا بودند، به ترتيب به روش سرشماری و نمونه‌گيری آسان انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه و روش گردآوری داده‌ها خودگزارشی بود. تجزيه و تحليل داده‌ها به کمک نرم‌افزار آماری SPSS و با به کارگيری آمار توصيفی و استنباطی نظير آزمون من ويتنی يو  و کروسکال واليس صورت گرفت.

يافته‌های اين پژوهش نشان داد که بين درک پرستاران و نوجوانان بستری در زمينه‌ی اهميت حريم (001/0> P)، رعايت حريم (001/0 > P)، اهميت تعاملات پرستار و نوجوان (019/0 = P)، رعايت تعاملات پرستار و نوجوان (001/0 > P)، تفاوت آماری معنی‌داری وجود دارد و در اين زمينه‌ها ميانگين درک پرستاران از نوجوانان بالاتر است. در زمينه‌ی اهميت و رعايت ايجاد فرصت برای تصميم‌گيری نوجوان تفاوت آماری معنی‌داری بين درک پرستاران و نوجوانان بستری وجود ندارد. در مجموع، بين درک پرستاران و نوجوانان بستری در زمينه‌ی اهميت شأن و منزلت (001/0> P) و رعايت شأن و منزلت (001/0> P)، تفاوت آماری معنی‌داری وجود دارد و ميانگين درک پرستاران از نوجوانان بالاتر است.    

با استفاده از يافته‌های اين پژوهش و با توجه به اولويت‌های اهميت و رعايت از ديدگاه نوجوانان می‌توان پرستاران را راهنمايی نمود تا مراقبتی با کيفيت بالاتر به اين گروه سنی ارائه دهند.