اين پژوهش، يک مطالعه توصيفی است که به منظور بررسی موانع و تسهيل کننده‌های استفاده از تحقيقات در بين پرستاران شاغل در مراکز آموزشی - درمانی تبريز در سال 1380 انجام شده است. هدف از اين پژوهش، تعيين علل پايين بودن ميزان استفاده مفهومی و ابزاری از تحقيقات و همچنين بررسی موانع و تسهيل کننده‌های استفاده از تحقيقات، می‌باشد.
اين بررسی بر روی 304 نفر از پرستاران شاغل در دوازده مرکز آموزشی- درمانی تبريز صورت گرفت که به شکل تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه بود و داده‌ها نيز از طريق نرم افزار(SPSS (10 تجزيه و تحليل گشت. نتايج پژوهش نشان داد که موانع زيادی در سر راه استفاده از تحقيقات وجود دارد و موانع عمده اذعان شده توسط پرستاران مورد پژوهش عبارت بودند از: کافی نبودن تسهيلات به منظور عملی ساختن يافته‌های تحقيقی، عدم همکاری و مشارکت پزشکان با به کار بستن نتايج تحقيقات پرستاری و فقدان وقت کافی برای پرستاران جهت مطالعه تحقيقات انجام شده. عوامل تسهيل کننده استفاده از تحقيقات که توسط پرستاران پيشنهاد شده بود، بيانگر اثر آموزش در افزايش دانش ومهارتهای ارزيابی يافته‌های تحقيقی و کاربرد آن بود.