عفونت بيمارستانی، به دنبال پذيرش بيمار به بيمارستان، ايجاد می‌شود که با ميزان مرگ و ‏مير معنی‌داری، همراه است و به هزينه‌های درمانی می‌افزايد. عفونتها، اغلب مربوط به ‏ارگانيسمهايی می‌باشند، که يا نسبت به آنتی بيوتيکها مقاوم هستند يا مقاوم می‌شوند. ‏تقريباً هر 5 تا 10% بيماران پذيرفته شده به بيمارستان، دچار يک نوع عفونت می‌شوند اين ‏عفونتها در بيماران بخش‌های ‏ICU‏ با بروز عوارض بالينی و در نتيجه ايجاد زيانهای مالی و ‏جانی، رابطه نزديکی دارد. بطوريکه 25% کل عفونتهای بيمارستانی منتقله از راه خون و ‏تنفس در ‏ICU‏ گزارش شده است. اگر چه پرستاران به طرق کنترل عفونتهای بيمارستانی، ‏آگاهی دارند اما عدم هماهنگی در اقدامات و کنترل ناکافی عفونت، بخصوص مورد توجه ‏است، زيرا 3/1% عفونتهای بيمارستانی قابل پيشگيری است. بنابراين هدف، بررسی ‏استراتژيهای پيشگيری و کنترل عفونت بيمارستانی، جهت کنترل عفونت و کسب نتايج ‏مطلوبتر درمانی، برای بيماران است.