زمينه و هدف: فعاليت‌های ورزشی جزء جدايی‌ناپذيری از بهداشت تن و روان می‌باشد. بنابراين توجه به ورزش زنان به عنوان بخش عمده‌ای از پيکر جامعه با در نظر گرفتن شرايط و نيازهای فيزيولوژيکی آنان ضروری است. تغييرات و سازگاری‌های فيزيولوژيک بدن زنان در طی بارداری با برخی از سازگاری‌های ورزشی مشابه می‌باشد. بنابراين ورزش ممکن است بر پيامدهای بارداری از جمله رشد جنينی مؤثر باشد. با توجه به اهميت رشد جنين، پژوهش حاضر با هدف تعيين تأثير يک دوره برنامه تمرينی هوازی ويژه بر رشد جنين زنان باردار انجام گرفت.
روش بررسی: اين مطالعه به روش کارآزمايی بالينی در مورد زنان باردار 24 تا 32 هفته انجام گرفته است. در گروه آزمون 18 و در گروه شاهد 21 نفر بررسی شدند. نمونه‌ها با تخصيص تصادفی بر اساس جدول اعداد تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. معيارهای ورود، زنان حامله تک قلوی کيسه آب سالم و معيارهای خروج شامل موارد منبع ورزش در حاملگی بود. پروتکل تمرينی شامل گرم کردن، تمرينات کششی، انعطاف‌پذيری و به دنبال آن پياده‌روی مداوم هوازی به مدت حداقل 30 تا 45 دقيقه، 3 روز در هفته برای مدت 8 هفته بود. تجزيه و تحليل نتايج با آمار توصيفی، کای‌دو، t-test‌، کالموگراف اسميرنف و آزمون اندازه‌گيری مکرر انجام يافت. سطح معناداری 05/0p< در نظر گرفته شد.
يافته‌ها: مقايسه وزن جنين در مراحل مختلف و وزن پس از تولد با وزن اوليه نشان داد که در گروه آزمون، افزايش وزن نسبت به گروه شاهد 37/1% بيشتر بوده، اما اختلاف معنادار نبوده است. همچنين ميانگين دور سر و قد نوزادان نيز در گروه آزمون نسبت به گروه شاهد بيشتر بوده (به ترتيب 21/0 سانتي­متر و 09/0 سانتي­متر) اما اختلافات معنادار نبوده است (05/0p>).

نتيجه‌گيری: با توجه به نتايج به دست آمده چون هيچ کاهشی در رشد جنين متعاقب انجام فعاليت‌های ورزشی ايجاد نشده و از طرفی، ميزان وزن‌گيری جنين و همچنين قد و دور سر پس از تولد در گروه آزمون بيشتر از گروه شاهد بوده ولی در عين حال تفاوت معناداری نداشته است، لذا می‌توان چنين اظهار کرد که برنامه تمرين هوازی تأثير نامطلوب بر رشد جنين نداشته و حتی ممکن است سودمند هم باشد.