روش بررسی: اين مطالعه از نوع کارآزمايی بالينی تصادفی است که در بيمارستان رازی شهرستان مرند در سال 1386 انجام گرفته است. تعداد 260 زن پس از زايمان طبيعی که دارای معيارهای ورود به مطالعه بودند، به طور تصادفی به دو گروه آزمون و شاهد تقسيم شدند. گروه آزمون (130 نفر) علاوه بر مراقبت‌های معمول دوره نفاس، هفته اول دو بار، هفته دوم تا ششم يک بار در هفته مشاوره تلفنی به مدت 20 دقيقه دريافت نمودند. همچنين جهت پاسخگويی به نيازهای پيش‌بينی نشده مادران، آنان به صورت 24 ساعته امکان برقراری تماس تلفنی با مشاور را داشتند. گروه شاهد (130 نفر) فقط مراقبت‌های معمول دوره نفاس را دريافت می‌کردند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل برگه ثبت اطلاعات جمعيت‌شناختی، فرم ثبت مشکلات دوره نفاس و پرسشنامه فرم کوتاه کيفيت زندگی ((SF-36 بود که در روز اول و چهل و دو روز پس از زايمان توسط پرسشگر آموزش ديده و از طريق مصاحبه حضوری تکميل گرديد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از آمار توصيفی و استنباطی (آزمون کای دو و تی تست) و نرم‌افزار SPSS v.13 استفاده شد.

يافته‌ها: بر اساس يافته‌ها، روز اول پس از زايمان کيفيت زندگی زنان در ابعاد جسمی و روانی در دو گروه آزمون و شاهد اختلاف آماری معناداری نداشت که نشان دهنده همگن بودن دو گروه می‌باشد. اما شش هفته پس از زايمان زنان گروه آزمون، کيفيت زندگی بالاتری نسبت به گروه شاهد داشتند و در ابعاد جسمی (001/0p<) و روانی (001/0p<) بين دو گروه اختلاف آماری معناداری مشاهده گرديد.

نتيجه‌گيری: بر اساس نتايج اين پژوهش به نظر می‌رسد ارايه مشاوره تلفنی توسط ماما بتواند بر بهبود کيفيت زندگی زنان در دوره نفاس مؤثر باشد. انجام مطالعات بيشتر در اين زمينه توصيه می‌شود.