اين پژوهش، يک مطالعه توصيفی بوده که با هدف تغيير ميزان آگاهی، نوع نگرش و نحوه عملکرد بيماران مبتلا به بيماری عروق کرونر و يکی از اعضای خانواده آنان نسبت به رژيم های درمانی توصيه شده، در درمانگاههای قلب و عروق وابسته به علوم پزشکی تهران و خدمات بهداشتی درمانی تهران انجام گرفته است. در اين پژوهش، 50 نفر بيمار مبتلا و 50 نفر از اعضای خانواده آنان، بطور تصادفی ساده انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری در اين بررسی، دو پرسشنامه بوده است. يک پرسشنامه جهت پاسخگويی بيمار و ديگری مربوط به يکی از اعضای خانواده بيمار که هر دو مشتمل بر چهار بخش و شامل: اطلاعات و مشخصات فردی، سؤالات مربوط به آگاهی، نگرش و سؤالات عملکرد، تنظيم گرديد. پس از جمع آوری داده ها، ميزان آگاهی، نوع نگرش و چگونگی عملکرد بيماران و يکی از اعضای خانواده آنان، بطور جداگانه تعيين و ارتباط بين متغيرهای آگاهی، نگرش و عملکرد با هم و سپس ارتباط متغيرهای پژوهش در بيماران با خانواده آنان مورد سنجش قرار گرفت. نتايج پژوهش نشان داد که اکثريت بيماران و خانواده آنان، دارای آگاهی بالا و نگرش مثبت نسبت به رژيم های درمانی توصيه شده هستند و اکثريت بيماران، دارای عملکرد مطلوب ولی اکثريت خانواده آنان، دارای عملکرد نامطلوب بوده اند. همچنين يافته ها، گويای آن است که وضعيت تأهل با ميزان آگاهی و نوع نگرش، وضعيت تأهل و داشتن آموزش قبلی و کسب آموزش از مجموعه منابع با نحوه عملکرد و ميزان آگاهی، نوع نگرش در بيماران، دارای ارتباط معنی داری می باشند. همچنين نتايج نشان داد که وضعيت تحصيلی با نوع نگرش نحوه عملکرد با نوع نگرش در اعضای خانواده بيماران نيز، دارای ارتباط معنی دار هستند.