بر هم کنش، مواد مغذی نظير مس، موليبدن و گوگرد در بدن انسان، نه تنها در ميزان جذب ‏اين مواد، بلکه بر ميزان فعاليت متابوليک آنها نيز مؤثر می باشد. مطالعات نشان داده است که ‏مصرف بيش از اندازه غذاهای حاوی گوگرد، نه تنها، سبب کاهش جذب عناصر موليبدن و مس ‏در دستگاه گوارش می شود، بلکه سبب استحاله بافتها از عناصر فوق نيز می گردد. علاوه بر ‏اين بر هم کنش دو عنصر موليبدن و مس نيز سبب کاهش زيست دسترسی بدن، به اين ‏عناصر می گردد. بررسی مقالات نشان می دهد که مصرف بيش از نياز غذاهای حاوی گوگرد ‏و موليبدن در دراز مدت ، منجر به کاهش مس، در بافتهای بدن می گردد که شايعترين علامت ‏بالينی آن کم خونی و استئوپروزيس می باشد، همچنين اين نظريه را می توان مطرح کرد که ‏جهت درمان بيماران مبتلا به تجمع مقدار زياد مس در بدن نظير بيماری ويلسون، از ترکيبات ‏حاوی موليبدن می توان استفاده نمود.