زمینه و هدف: اسیدهای چرب امگا-3 از طریق ساز و کارهای خاصی میتوانند التهاب را کاهش دهند. در این مطالعه تأثیر مکمل یاری اسیدهای چرب امگا-3 بر غلظت CRP، TNF-αو اینترلوکین-2 در سرم بیماران دیابتی نوع 2 بررسی گردید.
روش کار: پژوهش حاضر با روش کارآزمایی بالینی تصادفی دو سوکور بر روی 57 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 صورت گرفت .افراد به صورت تصادفی به دو گروه دریافت کننده امگا-3 (2714 میلیگرم: 1548 میلیگرم EPA، 828 میلیگرم DHA و 338 میلیگرم سایر انواع اسیدهای چرب امگا-3) و دریافت کننده دارونما (قرص روغن آفتابگردان: 2100 میلیگرم) تقسیم شدند و به مدت 8 هفته این مکملها را مصرف نمودند.
نتایج: TNF-αدر گروه امگا-3 در مقایسه با گروه دارونما، پس از انجام مطالعه به شکل معنیداری کاهش یافت (01/0>p). IL-2 نیز در پایان مطالعه در گروه مداخله در مقایسه با گروه شاهد با کاهش معنیداری روبرو گشت (001/0>p). میان دو گروه امگا-3 و دارونما، چه در ابتدا و چه در انتهای کارآزمایی بالینی، در خصوص CRP تفاوت معنیداری وجود نداشت.
نتیجه گیری: با توجه به کاهش دو بیومارکر التهابی IL-2 و TNF-α در نتیجه مکمل یاری اسیدهای چرب امگا-3، استفاده از این مکملها یا از منابع غذایی سرشار از اسیدهای چرب مزبور از قبیل انواع ماهیها جهت کاهش التهاب ناشی از دیابت توصیه میگردد.
