سرطان دهانۀ رحم ششمین سرطان شایع زنان میباشد. با تشخیص سرطان دهانۀ رحم در مراحل اولیه و درمان مؤثر آن، شانس بهبود قطعی بالاتر است. یکی از مؤثرترین درمانهای سرطان دهانه رحم، رادیوتراپی با یا بدون کموتراپی همزمان میباشد. پیگیری مناسب و منظم بیماران پس از رادیوتراپی، سبب تشخیص بهموقع عود موضعی و درمان مؤثر آن خواهد شد. هدف این مطالعه بررسی شاخصهای پاتولوژیک و نوع درمان، پیگیری بیماران و وضعیت بیمار در آخرین پیگیری میباشد.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی و گذشتهنگر، پرونده 346 بیمار مبتلا به سرطان دهانه رحم که از سال 80-1374 در مرکز رادیوتراپی- انکولوژی انستیتو کانسر بیمارستان امام خمینی تحت درمان رادیوتراپی قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار گرفت.
یافتهها: توزیع سنی بیماران از 26 تا 78 سال با میانگین 11±5/50 بود. 4/30% از بیماران در مراحل اولیه بیماری و 6/69% از آنها در مراحل پیشرفته بیماری جهت انجام رادیوتراپی ارجاع شدند. 2/92% از بیماران دارای پاتولوژی اسکواموسسلکارسینوما بوده و 4/6% از آنها پاتولوژی آدنوکارسینوم داشتند. بیشترین نوع درمان رادیوتراپی، درمان رادیکال (8/44%) و پس از آن رادیوتراپی اجوانت (post-op) بود (4/43%). درصد قابل توجهی از بیماران یا برای پیگیری مراجعه ننموده (7/23%) و یا برای مدت کوتاهی در حد چند ماه مراجعه نمودند (7/47%).
نتیجهگیری: بیشتر بیماران سرطان سرویکس مدت کوتاهی برای پیگیری پس از درمان مراجعه نمودهاند و تعداد قابلتوجهی از آنان نیز برای پیگیری مراجعه نکردهاند، برنامهریزی دقیق جهت آموزش بیماران با تأکید بر اهمیت مراجعات پس از درمان، لازم است.
