زمینه و هدف: اثرات هورمون رشد بر دانسیته استخوانی در افراد بالغ سالم بحثبرانگیز است. این مطالعه اثرات هورمون رشد را بر دانسیته استخوانی در شرایط کنترلشده در خرگوش بالغ سالم گزارش میدهد.
روش بررسی: 20 خرگوش سفید نیوزیلندی سالم بالغ از هر دو جنس انتخاب شدند. خرگوشها به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش هورمون رشد و گروه کنترل نرمالسالین برای مدت سه ماه دریافت کردند. دانسیته استخوانهای ران و بازو در اپیفیز بالایی، وسط شفت و اپیفیز پایینی بهوسیله رادیوگرافی همراه با گوه پلهای آلومینیومی و نرمافزار مناسب اندازهگیری شد. اندازهگیریها پنج مرحله انجام شد، مرحله اول قبل و چهار مرحله بعد از تجویز هورمون رشد با فواصل سه هفته.
یافتهها: متوسط غلظت سرمی فاکتور رشد شبه انسولین تیپ یک (IGF-I) در گروه آزمایش بعد از تجویز هورمون رشد بهطور معنیداری افزایش یافت (05/0P<). دانسیته استخوانی در گروه آزمایش در همه نواحی بهجز اپیفیز پایینی ران افزایش یافت، اما این افزایش تنها در ناحیه میانی شفت استخوان ران نسبت بهگروه کنترل تفاوت معنیداری نشان داد (05/0P<). در مرحله دوم در همه نواحی بهجز اپیفیز پایینی ران دانسیته کمی کاهش یافت، ولی در مراحل بعدی افزایش دانسیته دیده شد.
نتیجهگیری: هورمون رشد دانسیته استخوانی (عمدتا استخوان کورتیکال) را در خرگوش بالغ افزایش میدهد. بهعلت شباهت اثرات ایجاد شده توسط هورمون رشد در خرگوش و انسان یافتههای این مطالعه پیشنهاد میکند که خرگوش میتواند مدل مناسبی برای بررسی اثرات هورمون رشد بر استخوان در آکرومگالی، کمبود هورمون رشد و در انسان سالم بالغ باشد.
