جستجو در مقالات منتشر شده


3 نتیجه برای اصلانی
یک مورد بیماری رکلین هوزن استخوانی
پرویز اصلانی،
دوره 9، شماره 6 - ( 2-1330 )
چکیده

ارتباط انتراکوزیس برنش با میکوباکتریوم توبرکولوزیس بیمارستان حضرت بقیه الله (عج)، 1380
جعفر اصلانی، مصطفی قانعی، لیلا خسروی،
دوره 60، شماره 6 - ( 6-1381 )
چکیده

مقدمه: تماس شغلی با ذرات کربن-سیلیس و کوارتز عامل شناخته شده برای ایجاد آنتراکوزیس در برونش می باشد. مواردی از آنتراکوزیس در برونکوسکوپی مشاهده گردیده که هیچ سابقه تماس شغلی نداشتند و در بعضی موارد مشخص گردید عفونت با مایکروباکتریوم توبرکلوزیس در این بیماران وجود دارد.

مواد و روشها: در یک مطالعه آینده نگر در طی سالهای 1378 لغایت 1380 از 919 برونکوسکوپی بعمل آمده در بخش برونکوسکوپی دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله الاعظم (عج) تعداد 96 بیمار که یافته های منطبق بر آنتراکوزیس داشتند انتخاب شدند.

یافته ها: از این تعداد 26 (27%) بیمار در اسمیر و یا کشت ترشحات ریه مایکوباکتریوم توبرکلوزیس رشد کرد که از این 26 نفر تنها 8 (8%) نفر سابقه شغلی مثبت داشتند. در مابقی بیماران 41 بیمار هیچ گونه سابقه شغلی نداشتند و 29 بیمار نیز سابقه شغلی داشتند.

نتیجه گیری و توصیه ها: یافته های فوق به نفع همراهی قوی توبرکلوزیس و آنتراکوزیس ریوی می باشد. مطالعات تکمیلی جهت مشخص نمودن ارتباط اتیولوژیک این دو مورد نیاز است.


تاثیر دو مدل تمرین ورزشی تناوبی شدید و تداومی متوسط بر میزان آیریزین سرمی و بیان ژن PGC-1α در عضله موش‌
حسین شیروانی، جلیل اصلانی،
دوره 75، شماره 7 - ( مهر 1396 )
چکیده
زمینه و هدف: مشخص شده که مایوکاین آیریزین (Irisin) در تنظیم تعادل انرژی و وزن بدن نقش دارد. از این‏رو، هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر دو شیوه تمرین ورزشی بر میزان آیریزین سرمی و بیان ژن گیرنده فعال‏شده تکثیری پروکسی‏زومی PGC-1α در بافت عضلانی رت‏های نر بود.
روش بررسی: این پژوهش تجربی در تابستان ۱۳۹۵ در دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله انجام شد. به‌این‏ ترتیب که ۳۲ سر رت نر ویستار (‏با سن هشت هفته و میانگین وزن g ۵۵±۲۵۰) به‏طور تصادفی و مساوی در چهار گروه کنترل پایه (CO)، کنترل هشت هفته (CO۸w)، تمرین تداومی متوسط (MICT) و تمرین تناوبی شدید (HIIT) تقسیم شدند. گروه CO در شروع مطالعه کشته و گروه CO8w همزمان با گروه‏های تجربی نگهداری شدند اما در هیچ تمرین ورزشی شرکت نکردند. گروه‏های MICT و HIIT نیز به مدت هشت هفته تحت فعالیت‏های تدوامی متوسط (۶۰-‏۱۵ دقیقه با سرعت m/min ۳۰-۱۵) و تناوبی شدید (۸-۴ تناوب شدید یک دقیقه‏ای با سرعت m/min ۵۵-۲۸ به‌همراه ۷-۳ تناوب آهسته یک دقیقه‏ای با سرعت m/min ۳۰-۱۲) قرار گرفتند. جهت اندازه‏گیری مقادیر آیریزین سرم از روش ELISA و برای بررسی بیان نسبی mRNA ژن PGC-1α از روش Real-time PCR استفاده شد.
یافته‌ها: میزان بیان mRNA ژن PGC-1α در هر دو گروه تناوبی شدید و تدوامی متوسط نسبت به گروه‏های کنترل افزایش معنا‏دار پیدا کرده است (۰/۰۰۱P=). در حالی‏که سطوح سرمی آیریزین تفاوت معنا‏داری نداشت (۰/۲۰P=).
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که این دو شیوه تمرین ورزشی احتمالاً با فعال‏سازی مسیرهای بالا دستی توانستند رونویسی از ژن PGC-1α (‏تنظیم‏کننده اصلی متابولیسم انرژی‏) در عضله اسکلتی را افزایش دهند، اما تغییر قابل ملاحظه‏ای در سطوح آیریزین سرمی ایجاد نکردند.
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 , Tehran University of Medical Sciences, CC BY-NC 4.0

Designed & Developed by : Yektaweb