مائده افشار، محبوبه حداد، علیاکبر حیدری، مجید خادم رضائیان،
دوره 82، شماره 8 - ( آبان 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: بروسلوز شایعترین بیماری زئونوز در سراسر جهان است و بهویژه در کشورهای درحالتوسعه، یکی از دغدغههای مهم بهداشتی بهشمار میآید. این بیماری میتواند با باکتریمی همراه باشد. تشخیص قطعی بروسلوز با جداسازی ارگانیسم از کشت خون، مایعات یا بافتهای بدن گذاشته میشود اگرچه تست آگلوتیناسیون سرم معمولا بهعنوان تکنیک رفرنس شناخته شده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ویژگیهای اپیدمیولوژیک، بالینی، پاراکلینیک و پیامد بالینی بیماران بستری با کشت خون مثبت از لحاظ بروسلا انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه بهصورت مقطعی گذشتهنگر و توصیفی به بررسی ویژگیهای اپیدمیولوژیک، یافتههای بالینی و آزمایشگاهی و پیامد بالینی بیماران بستری با کشت خون مثبت از لحاظ بروسلا در بازه زمانی فروردین 1390 تا اسفند 1400در بیمارستانهای امامرضا و قائم مشهد پرداخت.
یافتهها: از 32 بیمار مورد مطالعه با میانگین سنی 18±8/38 سال، 17 بیمار (1/53%) مذکر بودند. شایعترین بیماری زمینهای، بیماریهای قلبی بود و نقص ایمنی در حدود 7/15% از بیماران وجود داشت. تب و آرتریت تکمفصلی بهترتیب شایعترین علامت و نشانه در بیماران بودند. در 12 بیمار (5/37%) بررسیهای سرولوژیک بروسلا منفی بود. 4/84% از بیماران آنمی داشتند. هیچیک از بیماران فوت نشدند.
نتیجهگیری: میزان قابلتوجهی از بیماران با کشت خون مثبت از نظر بروسلا، ممکن است با استفاده از تستهای سرولوژی شناسایی نشوند بنابراین درصورت شک بالینی قوی به بروسلوز، کشت خون نیز باید برای بیماران در نظر گرفته شود. براساس این مطالعه باکتریمی در بیماران بروسلوز با تلفات جانی همراه نیست و این بیماران بهخوبی به رژیمهای معمول آنتیبیوتیک پاسخ میدهند.
