3 نتیجه برای خاشعی
محمد صابر ملکی، لیلا روحی، خلیل خاشعی ورنامخواستی،
دوره 78، شماره 10 - ( دی 1399 )
چکیده
زمینه و هدف: حتی پس از انجام جراحی بهعنوان موثرترین راه درمانی برای سرطان کولورکتال، در حدود 40%-30 مبتلایان، عود مجدد دیده میشود. در مطالعه حاضر اثرات سایتوتوکسیسیتی و ضدباکتریایی لاکتوباسیلوس ساکئی بر رده سلولی آدنوکارسینومای کولورکتال انسان (HT-29) و برخی میکروبهای بیماریزا مورد بررسی قرار گرفت.
روش بررسی: در تحقیق حاضر که بهصورت تجربی از اردیبهشت ۱۳۹7 تا شهریور ۱۳۹7 در مراکز تحقیقات سلولی- تکوینی و باکتریشناسی مجتمع آزمایشگاهی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد انجام شد، اثر ضدباکتریایی مایع رویی کشت باکتریهای لاکتوباسیلوس ساکئی علیه عوامل بیماریزای باکتریایی بهکمک روش چاهک بررسی گردید. با کشت رده سلولی (HT-29) در محیط کشت DMEM محتوی 10% سرم جنین گاوی و تیمار سلولها در غلظتهای 5، 10، 15 و mg/ml 20 از متابولیتهای ساکئی و انکوبه شدن در زمان 24، 48 و 72 ساعت، میزان رشد سلولی با روش رنگسنجی MTS طبق دستورالعمل کیت در هر سه زمان انکوباسیون مورد بررسی قرار گرفت. بهمنظور کاهش خطا، آزمونها با سه بار تکرار انجام گرفت.
یافتهها: ساکئی قادر به تولید متابولیتهای مقابله کننده با عوامل بیماریزای باکتریایی میباشد. بهعلاوه تیمار رده سلولی HT-29 با متابولیتهای تولید شده توسط ساکئی نشان داد که با افزایش غلظت متابولیتها، بهصورت وابسته به دوز و زمان، توان زیستی در این رده سلولی (HT-29) کاهش مییابد (05/0P<).
نتیجهگیری: بهنظر میرسد زمینهی تحقیقاتی مناسبی برای بهرهبرداری از ترکیبات فعال زیستی تولید شده توسط لاکتوباسیلوس ساکئی در کنترل و مقابله با عوامل بیماریزای باکتریایی و درمان آدنوکارسینومای کولورکتال (HT-29) وجود داشته باشد.
زینب محمودیان، سیروس نعیمی، محمد مهدی مغنی باشی، خلیل خاشعی ورنامخواستی، ، مرضیه علیپور،
دوره 79، شماره 1 - ( فروردین 1400 )
چکیده
زمینه و هدف: با وجود سالها پژوهش مداوم، هنوز هم مرگ مادران در اثر پرهاکلامپسی بهعنوان یک تهدید جدی مطرح میباشد. محققین بر این باورند که پرهاکلامپسی یک بیماری چند عاملی است و عوامل خطر متعددی از جمله عوامل ایمونولوژیکی را برای آن پیشنهاد نمودهاند. بنابراین بررسی رابطهی پره اکلامپسی با تغییرات ایمونولوژیکی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. با توجه به نقش عوامل ایمونولوژیک و التهابی در اتیولوژی پرهاکلامپسی، در تحقیق حاضر ارتباط پلیمورفیسم (rs1028181) -513T/C ژن اینترلوکین 19 با بیماری پرهاکلامپسی مورد بررسی قرار گرفت.
روش بررسی: این مطالعه مورد- شاهدی از دی 1395 تا خرداد 1396 در دانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون انجام شد. 150 زن مبتلا به بیماری پرهاکلامپسی بهعنوان مورد و150 زن سالم باردار فاقد هر گونه بیماری، مراجعهکننده به بیمارستان ولیعصر کازرون بهعنوان شاهد انتخاب شدند. پس از نمونهگیری و استخراج DNA، ژنوتیپهای مربوط به پلیمورفیسم اشاره شده با روش Tetra Primer ARMS PCR مورد بررسی قرار گرفت. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS software, version 16 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA) و Chi-square test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: اختلاف معناداری در فراوانی همه ژنوتیپها (CC، CT و TT) (001/0P=) و هر دو آلل (C و T) (002/0P=) در موقعیت پلیمورفیسم (rs1028181) -513T/C بین زنان باردار مبتلا به پرهاکلامپسی و زنان باردار سالم مشاهده شد. میان سایر پارامترهای پاراکلینیکی مورد نظر تحقیق با پلیمورفیسم مذکور ارتباط معناداری در گروه بیمار و کنترل دیده نشد.
نتیجهگیری: حضور پلیمورفیسم (rs1028181) -513T/C را میتوان بهعنوان عامل پیشبینی کنندهی ایجاد پره اکلامپسی در نظر گرفت.
فاتح رحیمی، ساناز خاشعی،
دوره 82، شماره 7 - ( مهر 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: بهدلیل افزایش مقاومت آنتیبیوتیکی در میان سویههای اشرشیا کلای اوروپاتوژنیک نیاز مبرم به توسعه راهکارهای درمانی جدید جهت مدیریت عفونتهای ادراری میباشد. هدف از این مطالعه بررسی اثر اکسید نیتریک بر بیوفیلم سویههای اشرشیا کلای اوروپاتوژنیک جداسازیشده از بیماران مبتلابه عفونت ادراری بود.
روش بررسی: در این مطالعه در مجموع 3814 ایزوله مشکوک به اشرشیا کلای از یک آزمایشگاه پاتوبیولوژی در محدوده مرکزی شهر تهران در بازه زمانی خرداد 1401 لغایت اردیبهشت 1402 جمعآوری و با پرایمرهای اختصاصی ژن tufA مورد تایید قرار گرفتند. جهت بررسی توانایی تولید بیوفیلم از روشهای کیفی ژلوز قرمز کنگو و کمی میکروتیتر پلیت استفاده شد. همچنین، حضور ژنهای csgA، cdgD، yedQ و bcsA در سویههای مولد بیوفیلم و تعیین اثر اکسید نیتریک بر تشکیل و تخریب بیوفیلم مورد بررسی قرار گرفت.
یافتهها: از میان تمامی ایزولههای مورد تایید، در مجموع 1309 سویه مولد بیوفیلم و واجد مورفوتایپهای rdar (کورلای و سلولز+) (52%)، bdar (کورلای+) (27%) و pdar (سلولز+) (21%) بودند. همچنین 52%، 31% و 17% سویهها بهترتیب مولد بیوفیلم قوی، متوسط و ضعیف بودند و فراوانی ژنهای csgA، cdgD، yedQ و bcsA نیز بهترتیب محدود به 87%، 98%، 100% و 79% سویهها بود. غلظت 30 میکرومولار اکسید نیتریک بهطور معناداری باعث کاهش تشکیل بیوفیلم (40%-17) و افزایش تخریب بیوفیلم (45%-20) شد.
نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه موید کاربرد اکسید نیتریک بهعنوان یک عامل ضدبیوفیلمی برای سویههای اشرشیا کلای اوروپاتوژنیک بود.
