بیتا دادپور، زهرا حاتمی، امیررضا لیاقت، علی اشراقی، فارس نجاری، درسا نجاری،
دوره 77، شماره 7 - ( مهر 1398 )
چکیده
زمینه و هدف: پراکندگی QT به معنای تفاوت بین فاصله QT حداقل و حداکثر در الکتروکاردیوگرام دوازده لید استاندارد است. هدف پژوهش کنونی در این پژوهش پیدا کردن رابطهای مابین مسمومیت با متادون و تغییر میزان پراکندگی QT در نوار قلبی بیماران بود.
روش بررسی: در یک مطالعه توصیفی، مقطعی، بهصورت تصادفی، که در بخش مسمومین بیمارستان امام رضا (ع) مشهد از مهر ۱۳۹۴ تا فروردین ۱۳۹۵ صورت گرفت، از تمامی بیمارانی که با شکایت و یا علایم مسمومیت با متادون به بخش اورژانس مراجعه نموده بودند، در بدو ورود یک نوار قلبی با ۱۲ لید از آنها گرفته شد، و سپس میزان پراکندگی QT در نوار قلبی آنها در مقایسه با سایر پارامترها بهصورت دستی برای بیماران محاسبه گردید، همچنین، از طرفی برای مشخص نمودن میزان الکترولیتها (پتاسیم، کلسیم، منیزیم) یک نمونه خون نیز از بیماران دریافت، و متغیرهای موصوف نیز از آن استخراج شدند، و برای اطمینان از درستی شرح حال دریافتشده نمونه ادرار نیز برای آزمایش آن از نظر وجود متادون به آزمایشگاه ارسال گردید.
یافتهها: ۱۰۰ بیمار مورد مطالعه قرار گرفتند، که ۶۵ نفر آنها مرد (۶۵%) و ۳۵ نفر آنها زن (۳۵%) بودند. میانگین سنی آنها ۱۴/۵±۳۳/۸۷ سال بود. متوسط دوز مصرفی متادون در این بیماران mg ۳۵/۷±۳۵/۵ بوده است. میانگین پتاسیم ۰/۵±۳/۹۹، کلسیم ۰/۵±۸/۹۴ و منیزیوم mg/dl ۰/۲۶±۱/۹۸ بود. در دادههای نوار قلب بیماران میانگین پراکندگی QT میلیثانیه (millisecond) ۰/۰۱۸±۰/۰۴۱ بود.
نتیجهگیری: در پژوهش کنونی هیچ رابطهی معناداری مابین میزان پراکندگی QT و مسمومیت با متادون یافت نشد.
مجید خادم رضاییان، فارس نجاری، بیتا دادپور،
دوره 78، شماره 8 - ( آبان 1399 )
چکیده
زمینه و هدف: مسمومیت با اوپیوییدها شایعترین مسمومیت منجر به بستری در بخش مراقبت ویژه میباشد. هدف از انجام این مطالعه، مقایسه قدرت پیشگویی پیشآگهی با استفاده از ابزارهای رایج پیشبینی مرگومیر (درجهبندی نارسایی ترتیبی ارگانها، نمره فیزیولوژی ساده شده II، درجهبندی ارزیابی فیزیولوژیک حاد و سلامت مزمن II و درجهبندی ارزیابی فیزیولوژیک حاد و سلامت مزمن IV) در روزهای مختلف بستری بود.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی بر روی تمام بیماران بستری شده در بخش مراقبت ویژه مسمومین بیمارستان امام رضا (ع) مشهد در سال 1395 با مسمومیت اوپیویید انجام شد. چهار ابزار مذکور در پیشبینی مرگومیر در سه روز اول بستری بهصورت روزانه و پس از آن تا زمان ترخیص از بخش مراقبتهای ویژه یا فوت بیمار بهصورت یک روز در میان محاسبه شد.
یافتهها: میانگین مدت بستری 57 بیمار بررسی شده در بخش مراقبتهای ویژه 5/17±5/13 روز و میزان مرگومیر 5/17% بود. بالاترین دقت تشخیصی (سطح زیر منحنی) در مورد هر چهار ابزار مورد ارزیابی مربوط به هفته دوم بستری بیماران بود. از طرف دیگر در روز اول نمره فیزیولوژی ساده شده II (74%) و در روز سوم درجهبندی ارزیابی فیزیولوژیک حاد و سلامت مزمن II (82%) بالاترین دقت تشخیصی را داشتند.
نتیجهگیری: نمره هر چهار ابزار در بدو بستری بیماران دچار مسمومیت با اوپیویید، بهطور معناداری با فوت بیماران مرتبط بود. دقت سه ابزار نمره فیزیولوژی ساده شده II، درجهبندی ارزیابی فیزیولوژیک حاد و سلامت مزمن II و درجهبندی ارزیابی فیزیولوژیک حاد و سلامت مزمن IV جهت تخمین پیشآگهی بهطور کلی و بهویژه پس از هفته دوم بستری بالا بود.
