5 نتیجه برای سعادتمند
طلعت مختاری آزاد، حکیمه محمدی، محمود محمودی، زهرا سعادتمند، اشرف السادات موسوی، رسول همکار، رخشنده ناطق،
دوره 57، شماره 2 - ( 2-1378 )
چکیده
یررسی سرولوژیک ویروس آنفلوانزای C در ایران در سال 1376، نخستین بررسی ویروس آنفلوانزای C در ایران است. این تحقیق در مرکز ملی آنفلوانزا-بخش ویروس شناسی دانشکده بهداشت انجام گرفت. با انجام تست سرولوژی (Hemagglutination Inhibition (HI بر روی 689 نمونه سرم از تهران و 391 نمونه از سایر استانها و محاسبه افراد دارای تیتر ایمنی بخش نسبت به این ویروس (دارای تیتر <40)، مشخص شد که درصد افراد دارای تیتر ایمنی بخش در تهران و استانها تقریبا در یک محدوده قرار دارد و حدود 40% افراد مورد بررسی، دارای تیتر ایمنی بخش نسبت به ویروس آنفلوانزای C/Paris/1/67 می باشند. توزیع سنی شیوع آنتی بادی ایمنی بخش نسبت به ویروس آنفلوانزای C، تقریبا مشابه سایر کشورهای جهان می باشد. بدین صورت که تیتر آنتی بادی از کودکی شروع به افزایش کرده در جوانی به بیشترین درصد می رسد و با افزایش سن، کاهش تدریجی دارد، که این روند را به عفونت اولیه در کودکی، عفونت مکرر در جوانی و کاهش میزان آنتی بادی قابل تشخیص با HI در پیری، می توان نسبت داد. این ویروس در سال 1376 در ایران همزمان با دو تیپ دیگر ویروس آنفلوانزا یعنی تیپهای A و B در گردش بوده است.
فریبا کرامت، شهرام همایونفر، محمدعلی سیف ربیعی، کژال عباسی، علی سعادتمند،
دوره 77، شماره 4 - ( تیر 1398 )
چکیده
زمینه و هدف: بیماری اندوکاردیت عفونی بهدلیل حضور میکروارگانیسم در اندوکارد و یا دریچههای قلب بهوجود میآید. امروزه اندوکاردیت عفونی بهعنوان یک علت عمده مرگومیر با میزان بروز کمابیش ۵ تا ۷/۹ مورد در صدهزار نفر میباشد. هدف از این مطالعه بررسی الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی عوامل باکتریال جدا شده از کشت خون بیماران مبتلا به اندوکاردیت عفونی بود.
روش بررسی: در این بررسی گذشتهنگر که از فروردین ۱۳۸۴ تا اسفند ۱۳۹۳ در یک دوره ده ساله بر روی بیماران مبتلا به اندوکاردیت عفونی بستری شده در بیمارستانهای سینا و اکباتان در شهر همدان انجام شد. بیماران بستری با تشخیص اندوکاردیت عفونی بررسی شدند و دادههای تظاهرات بالینی، معاینه فیزیکی و گزارش آزمایشات و اکوکاردیوگرافی بیماران در چک لیست طراحی شده ثبت گردید و برای تمام بیماران کشت خون و تست آنتیبیوگرام به روش دیسک دیفیوژن انجام شد.
یافتهها: در مجموع ۶۱ بیمار با تشخیص نهایی اندوکاردیت وارد مطالعه شدند که ۵۰ نفر (۸۲%) مرد و ۱۱ نفر (۱۸%) زن بودند. ۵۴ نفر (۸۸/۵%) اندوکاردیت دریچه طبیعی و ۷ مورد (۱۱/۵%) اندوکاردیت دریچه مصنوعی داشتند. همچنین ۳۸ نفر (۶۲/۳%) از بیماران معتاد تزریقی و ۲۳ نفر (۳۷/۷%) غیرمعتاد تزریقی بودند. شایعترین ارگانیسم عامل بیماری استافیلوکوکوس اورئوس در ۱۵ نفر (۵۵/۵۵%) بود که بیشترین مقاومت را نسبت به آنتیبیوتیک اگزاسیلین داشت.
نتیجهگیری: براساس یافتههای بهدست آمده میتوان نتیجه گرفت، الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی عوامل باکتریال جدا شده از کشت خون بیماران مبتلا به اندوکاردیت عفونی تغییر کرده است.
حمید رضا قاسمی بصیر، فریبا کرامت، عباس مرادی، یگانه قاسمی، علی سعادتمند،
دوره 79، شماره 12 - ( اسفند 1400 )
چکیده
زمینه و هدف: عفونتهای دستگاه ادراری از جمله بیماریهای شایع میباشند. تجویز به موقع آنتیبیوتیک در روند درمان بیماران حایز اهمیت است. این مطالعه با هدف مقایسه نتایج تست آنتیبیوگرام بیماران مشکوک به عفونت ادرار با دو روش سریع و کلاسیک انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی از ابتدای فروردین تا ابتدای مهر 1398 روی بیماران دارای عفونت ادراری مراجعهکننده به بیمارستان سینا در شهر همدان، انجام شد. از بیماران cc 20 نمونه ادرار گردآوری شد و تست به روش مستقیم، همزمان با کشت نمونه ادرار جهت تعیین حساسیت آنتیبیوتیکی انجام شد. توافق بین دو روش بهصورت خطای بسیار عمده، خطای عمده و خطای جزیی در نظر گرفته شد. در پایان، دادهها با SPSS software, version 16 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA) مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند.
یافتهها: 92 بیمار شامل 23 مرد (25%) و 69 زن (75%) با میانگین سنی 49/18±18/53 سال وارد مطالعه شدند. تست مستقیم در 8/90% از نتایج با تست استاندارد توافق معنادار داشت (001/0P<). 2/9% از تستهای آنتیبیوگرام مطابقت نداشتند که 3/0% آن خطای بسیار عمده، 7/4% خطای عمده و 2/4% خطای جزیی بودند. بیشترین میزان توافق مربوط به عفونت ادراری با اشرشیاکلی، آنتیبیوتیکهای نسل سوم سفالوسپورینها و آنتیبیوتیکهای وسیعالطیف بود.
نتیجهگیری: توافق بین روش آنتیبیوگرام مستقیم و استاندارد قابل قبول بود و روش آنتیبیوگرام مستقیم در بسیاری از موارد قابل استناد برای پزشکان است.
مهدی قباخلو، حمیدرضا قاسمی بصیر، احمد جاهداری، الناز عطایی، علی سعادتمند،
دوره 80، شماره 9 - ( آذر 1401 )
چکیده
زمینه و هدف: متاپلازی در معده یکی از ضایعات پیشبدخیم بافت معده محسوب میشود. تشخیص بهموقع ضایعات در جلوگیری از پیشرفت ضایعات بدخیم امکانپذیر است. ازاینرو این مطالعه با هدف بررسی میزان شیوع و ریسک فاکتورهای متاپلازی رودهای در بیماران مبتلا به سوء هاضمه انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی بهصورت توصیفی-تحلیلی از فروردین 1398 تا اسفند 1399 بر روی بیماران مراجعهکننده به بیمارستان شهید بهشتی، شهر همدان انجام شد. در مجموع 250 بیمار بالای 16 سال که حداقل بیش از سه ماه از علایم دیسپپسی شکایت داشتند وارد مطالعه شدند. برای بیماران معاینه، انجام آندوسکوپی بههمراه تکمیل پرسشنامه شامل اطلاعات دموگرافیک و ریسک فاکتورهای متاپلازی انجام شد.
یافتهها: در بررسی، با سطح تحصیلات، وضعیت تاهل، مصرف سیگار، الکل، نمک زیاد، لبنیات و رژیم غذایی پرنیترات ارتباط معناداری دیده نشد. زخم معده (84%) و پانگاستریت (4/40%) شایعترین موارد در نتایج آندوسکوپی بود و تعداد بیماران زن با درد اپیگاستر حدود 14% از بیماران مرد بیشتر دیده شد. زخم معده ارتباط معناداری با جنسیت داشت و 12% زخم معده در مردان بیشتر از زنان بود (014/0=P). همچنین ارتباط معناداری بین وجود هلیکوباکترپیلوری و شدت کلونیزاسیون آن با متاپلازی روده مشاهده نشد (230/0=P).
نتیجهگیری: در این مطالعه ارتباط معناداری بین وجود هلیکوباکترپیلوری و شدت کلونیزاسیون آن بهطور همزمان با متاپلازی روده مشاهده نشد. همچنین بهغیر از دو عامل افزایش سن و نوع جنسیت، عوامل خطرزای جدی برای بیماری متاپلازی روده دیده نشد.
حمیدرضا قاسمی بصیر، محمد مهدی مجذوبی، عباس مرادی، زهرا غفاریزاده، علی سعادتمند،
دوره 81، شماره 5 - ( مرداد 1402 )
چکیده
زمینه و هدف: بروسلوز از بیماریهای عفونی شایع منتقله از حیوان به انسان است. جهت تشخیص بروسلوز از روشهای مختلف کشت خون، سرولوژی، PCR و الیزا استفاده میشود. این مطالعه با هدف مقایسه ارزش تشخیصی تستهای الیزا با تستهای سرولوژیک بروسلا در بیماران مبتلا به بروسلوز انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی مقطعی که از فروردین تا اسفند سال 1397 انجام شد، 231 بیمار مراجعهکننده به بیمارستان سینا شهر همدان با علایم بالینی و تشخیص احتمالی بروسلوز وارد مطالعه شدند و همزمان با انجام آزمایشات سرولوژی رایت، کومبس رایت و 2ME ازنظر IgG و IgM بهروش الیزا نیز انجام شد. سپس نتایج آزمایشات تجزیهوتحلیل گردید.
یافتهها: درمجموع (64/63%)147 مرد و (36/36%)84 زن با میانگین سنی 16/16±60/44 سال وارد مطالعه شدند. نتایج IgG و IgM بهترتیب در 1/80% و 30/30% مثبت و مبتلا به بروسلوز بود. حساسیت IgG درمقایسه با تستهای سرولوژی 2ME، رایت و کومبس رایت در نقاط برش مختلف بین 28/94%-80/83 و ویژگی آن بین 34/33%-20 بود. حساسیت IgM نیز در نقاط برش مختلف بین 40%-78/34 و ویژگی آن بین 47/89%-67/78 دیده شد.
نتیجهگیری: درمقایسه با تستهای سرولوژی تشخیصی بروسلوز، IgG دارای حساسیت بیشتر و IgM واجد ویژگی بالاتری است. درصورت عدمدسترسی به تستهای سرولوژیک میتوان از الیزا جهت تشخیص بروسلوز استفاده کرد. اما بهدلیل ارزش تشخیصی پایینتر نمیتواند جایگزین آنها شود.
