52 نتیجه برای سعیدی
ابوالفضل سعیدی،
دوره 25، شماره 8 - ( 1-1347 )
چکیده
بافتهائیکه از اتوپسی بدست آمده و در فرمالین بطریقه معمولی فیکسه شده بوسیله گلیکول متاکریلات قالبگیری شدند. انجام عمل از قالبگیری با پارافین چندان مشکل تر نیست.اندازه مقاطع را 2×2×2 میلیمتر تهیه و بضخامت 1-2 میکرن با تیغه های فولادی میکروتوم دوار میبرند.در مقاطع رنگ شده حفاظت وضع سلول و بافت با این روش بهتر از پارافین است.مواردی از نکروز سانترال لبول کبدی مورد مطالعه قرار گرفت. ضایعه اساسی در نتیجه آنوکسی، در آندوتلیوم سینوزوئیدهای منطقه مرکزی لبول کبدی پیدا میشود و در نتیجه گلبولهای قرمز و سفید همراه با مقداری مایع وارد فضای دیس می شوند ضمناً اتروفی سلولهای پارانشیمال موجب اتساع فضای دیس می گردد.
ابوالفضل سعیدی،
دوره 25، شماره 10 - ( 1-1347 )
چکیده
داروهای میوتیک بعضیها در درمان استرابیسمهای تطابقی مؤثر است و گاهی هم جنبه تشخیصی را دارند،یک سئوال پیش می آید - آیا میوتیکها در انحرافات چشمی که با تقارب زیاد همراه است جواب می دهند یا خیر اگر نه پس چه اثری روی استرابیسم های تقاربی دارند شاید تجارب آینده موضوع را روشن نماید.
ابوالفضل سعیدی،
دوره 26، شماره 1 - ( 2-1347 )
چکیده
ابوالفضل سعیدی،
دوره 26، شماره 2 - ( 2-1347 )
چکیده
سیمین سعیدی، گل چهره بهرامی،
دوره 29، شماره 5 - ( 2-1350 )
چکیده
قدسی دانشبد، جواد قاضی سعیدی،
دوره 33، شماره 1 - ( 8-1354 )
چکیده
6 مورد اریترولوسمی در اطفال 3 تا 10 ساله که در سه سال اخیر در بخش اطفال مرکز پزشکی پهلوی تشخیص داده شده گزارش می شود.اکثر بیماران دختر بودند. دو نفر از بیماران با تظاهرات بالینی همولیز مراجعه نمودند افزایش آنزیم گلوکز 6 فسفات دزهیدروژناز در دو مورد دو افزایش هموگلوبولین در دو مورد دیگر از آنها مشاهده گردید. بعضی از آنها با درمانهای تشخیص داده شده بهبود نسبی نشان دادند.در یکی از بیماران اتوپسی انجام شد و انفیلتراسیون سلولهای میلوئیدواریتروئید در تمام بافتهای رتیکولوانداوتلیال مشاهده گردید.
حسین سعیدی نژاد، سیروس سیدالمجاهدین، رضا نعنائیان،
دوره 33، شماره 3 - ( 8-1354 )
چکیده
در این مقاله ضمن بررسی پرونده 500 بیمار مبتلا به کانسر مثانه در بخش رادیو تراپی مرکز پزشکی ثریا دانشگاه اصفهان در مورد اتیولژی- پاتوژنی- طبقه بندی- علائم کلینیکی درمان و بالاخره پیش آگهی این دسته ضایعات بحث شده است. باید در نظر داشت که متاسفانه ضایعات تومورال این دسته بیماران در هنگام مراجعه پیشرفته (76% درجه 3 و4) و با متاستازهای لنفاوی و یا ژنرالیزه همراه بوده است.82% بیماران با علامت هماتوری مراجعه و حداکثر ابتلا در سن 60-51 سال و بیشترین نوع تومور ترانزیشنل سل کار سینوما (66%) و بیشتر در کف مثانه (64%) بوده است.
محمود جلالی، حسین سعیدی نژاد، ایرج فرجامی،
دوره 35، شماره 1 - ( 2-1356 )
چکیده
حسین سعیدی نژاد، محمود جلالی، حسین امامی، محمد ناظمیان،
دوره 35، شماره 3 - ( 2-1356 )
چکیده
هرمافرودیت حقیقی دارای بیضه و تخمدان می باشند که ممکن است تخمدان و بیضه در یک طرف (Ovotestis) و یا اینکه در دو طرف بطور جداگانه وجود داشته باشد. بر حسب محل قرار گرفتن گونادهای فرمهای طرفی (لاترال)، دو طرفی (بی لاترال) و یک طرفی (یونی لاترال) تشخیص داده می شود. بیمار مورد مطالعه به علت غیر طبیعی بودن دستگاه تناسلی به بیمارستان مراجعه می نماید و بعد از انجام آزمایشات لازم مورد عمل جراحی قرار می گیرد. در اولین عمل جراحی واژن بیمار برداشته و مجرای ادراری به خارج راه داده می شود. در حین دومین عمل جراحی در طرف چپ در عمق کانال مغبنی بافت سفتی به ابعاد 5/0×3×2 سانتیمتر مشاهده گردید در آزمایش بافت شناسی لوله فالوپ و ساختمان تخمدان را تائید می کند و در طرف راست توده ای در دهانه خارجی مجرای مغبنی وجود داشت که پائین آورده شد و بیوپسی گردید و آزمایش پاتولوژی وجود ساختمانهای بیضه را تایید نمود. در سومین عمل جراحی فستیبال ایجاد شده اصلاح و به طور کلی اندام جنسی مردانه ترمیم گردید.در آزمایش سیتولوژی در 9/85 درصد سلولهای انترفازپیازموکروماتین جنسی منفی بود. در 211 سلول مورد بررسی در کشت خون کروموزومهای سوماتیک طبیعی و کروموزمهای جنسی (X,Y) گزارش گردید.
حسین سعیدی نژ اد، احمد غفاریان، عباس منتظم،
دوره 35، شماره 10 - ( 1-1357 )
چکیده
یک مورد نابینایی چشم راست با علائم افتالموسکپی نوروپاتی ایسکومیک اپتیک و کاهش دید چشم چپ با علائم افتالموسکپی رتینیت هیپرتانسیو گزارش شد پس از انجام آزمایشات و معاینات کلینیکی و تشخیص نارسائی کلیه چپ بیمار تحت عمل جراحی نفرواورترکتومی قرار گرفت.قدرت بیماری چشم چپ 10/1 بود طی دو هفته پس از عمل به 10/9 افزایش یافت و فشار خون بیمار از 170/230 به 80/110 میلیمتر جیوه تغییر پیدا کرد. بیمار با حالت عمومی خوب و قدرت بینایی نسبتاً طبیعی چشم چپ بیمارستان را ترک کرد از نظر پیش آگهی باید دانست که تشخیص فوری و عمل جراحی به موقع می تواند سرنوشت بیمار را به طور رضایتبخش تغییر دهد.
کبری قاضی سعیدی، مرتضی صمیمی،
دوره 36، شماره 6 - ( 1-1359 )
چکیده
در بیمارانی که برای جراحی ضایعات تراضه تحت بیهوشی قرار می گیرند، علائم حیاتی، ECG و گازهای خونی بایستی حتی الامکان مانیتور گردد. در بازنگه داشتن راه هوائی حداکثر دقت به عمل آید. چگونگی لوله گذاری تراشه این بیماران بستگی به محل انسداد تراشه و میزان آشنائی متخصص هوش بری با تکنیک مورد نظر دارد.اکسیژناسیون و تهویه کافی این بیماران قبل از دستگاه تراشه بسیار مهم است. و بالاخره شکی نیست که متخصص هوش بری بزرگترین نقش را در نجات حیات این بیماران دارا می باشد.
کیومرث قاضی سعیدی، عزت الله قائمی،
دوره 51، شماره 1 - ( 2-1372 )
چکیده
برای بررسی نقش گاردنرلا واژینالیس در ایجاد واژینوز باکتریائی، ترشحات واژن 100 نفر از زنان بیمار مبتلا به واژینوز باکتریائی و 100 نفر افراد سالم را با لام مرطوب، رنگ آمیزی گرم و کشت، مورد بررسی قرار داده و نتایج را با علائم بالینی و کلینیکی واژینوز باکتریائی مقایسه نمودیم. ما توانستیم در 88% از افراد بیمار، گاردنرلا واژینالیس را جدا نمائیم در حالیکه فقط در 34% از افراد سالم مورد مطالعه این ارگانیسم، ایزوله گردید. بعلاوه در اغلب موارد (81/8%) کلونیزاسیون ارگانیسم در واژن بیماران بسیار بالاتر از افراد سالم بوده است. جداسازی گاردنرلا واژینالیس با تراکم بالا از کشت با مشاهده «کلوسل» در لام مرطوب و رنگ آمیزی گرم و همچنین با وجود ترشحات هموژن خاکستری رنگ مطابقت نشان می دهد. زنان در گروه سنی 30-21 ساله، زنانی که 10-6 سال از ازدواج آنها گذشته و آنهائی که 4-3 فرزند دارند و همچنین زنان استفاده کننده از IUD بالاترین درصد مبتلایان به واژینوز باکتریائی را تشکیل می دهند.
مهدی میرسعیدی،
دوره 51، شماره 2 - ( 2-1372 )
چکیده
برای درمان شکستگیهای چند قطعه ای سوپرا کندیلر در بازوی بالغین روشهای مختلفی در کتابهای ارتوپدی پیشنهاد شده است که این روشها عبارتند از: 1) درمانهای جراحی 2) درمانهای غیرجراحی (conservative). معایب و محاسن درمانهای فوق در کتابهای ارتوپدی مورد بحث و ارزیابی قرار گرفته است.
مرضیه آقا حسینی، اشرف آل یاسین، افسانه خادمی، حجت الله سعیدی،
دوره 56، شماره 5 - ( 4-1377 )
چکیده
IUI) Intrauterine Insemination) یک روش درمان ناباروری می باشد که در آن اسپرمهای متحرک شوهر جهت تلقیح استفاده می شود. این عمل در طی چند ساعت قبل از تخمک گذاری انجام می گیرد. در طی مطالعه گذشته نگر که در بخش ناباروری بیمارستان شریعتی در طی بیش از سه سال انجام شد، 427 پرونده از بیماران تحت درمان مورد بررسی قرار گرفت. در بیماران فوق، 574 سیکل IUI انجام شد. در کل 80 مورد حاملگی اتفاق افتاد، یعنی میزان حاملگی به ازای هر سیکل IUI برابر 14% بوده است. هرچقدر تعداد سالهای نازایی کمتر و تعداد سیکلهای درمانی بیشتر باشد شانس حاملگی افزایش می یابد. میزان موفقیت IUI در مقالات مختلف از 3% تا 40% گزارش شده است. بنابراین میزان موفقیت در بخش نازایی بیمارستان شریعتی تقریبا با سایر مراکز ناباروری دنیا مطابقت می نماید و با توجه به اینکه IUI یک روش ساده، ارزان و آسان نسبت به GIFT ،ZIFT و IVF که به ترتیب نتایج بهتری در درمان نازایی با علل غیرلوله ای دارند، می باشد، بنظر می رسد صلاح در این باشد که برای بیماران نازا که شرایط انجام IUI را دارند، حداقل قبل از پرداختن به سایر روشهای درمانی 3 تا 6 سیکل IUI انجام شود.
اشرف آل یاسین، مرضیه آقا حسینی، افسانه خادمی، حجت الله سعیدی سعیدآبادی،
دوره 57، شماره 1 - ( 1-1378 )
چکیده
هیپرپرولاکتینمی می تواند بعنوان یکی از علل نازایی مطرح باشد. شیوع آن در جمعیت نازا 20% است. ارزش هیپرپرولاکتینمی بعنوان یکی از فاکتورهای قطعی نازایی نامعلوم است. در این مطالعه با بررسی میزان پرولاکتین سرم، وجود گالاکتوره و بررسی علل ایجاد کننده نازایی در زوجین نازا، ارزش هیپرپرولاکتینمی بعنوان عامل اصلی ایجاد کننده نازایی مورد ارزیابی قرار گرفته است. مطالعه حاضر روی 500 زوج مراجعه کننده به بخش نازایی بیمارستان شریعتی در 6 ماهه اول سال 1375 انجام شده است. شیوع هیپرپرولاکتینمی در این جمعیت 19% است. هیپرپرولاکتینمی بعنوان تنها علت نازایی تنها در 0/8% از بیماران یافت شده است. همراهی گالاکتوره و هیپرپرولاکتینمی در این بیماران مشهود است (P=0.00007). گالاکتوره بعنوان یافته غربال کننده برای هیپرپرولاکتینمی ارزش ندارد (حساسیت: 25%)، ولی یافته بسیار اختصاصی است (91%)، با توجه به اینکه با حذف آزمایش پرولاکتین در بیماران بدون گالاکتوره، تشخیص قطعی در 0/1% از جمعیت مورد مطالعه از دست می رود، اهمیت انجام تست پرولاکتین از نظر این مطالعه زیر سوال می رود که اثبات آن نیاز به بررسی بیشتر دارد. از نظر خصوصیات کلی مثل سن (P=0.19)، مدت نازایی (P=0.28) و نوع نازایی، زیر گروه بیماران دارای هیپرپرولاکتینمی با جمعیت اصلی تفاوت معنی داری نداشتند. بنظر می رسد هیپرپرولاکتینمی نمی تواند بعنوان یک فاکتور اصلی علت نازایی مطرح باشد، یا زیر گروهی از جمعیت نازا را از بقیه متمایز کند.
کبری قاضی سعیدی، مهین جعفری جاوید، مهرداد خزائی کوهپر،
دوره 59، شماره 5 - ( 6-1380 )
چکیده
استفراغ پس از عمل یک عارضه شایع است که تمامی متخصصان بیهوشی با عوارض و مشکلات ناشی از آن آشنا می باشند لذا تحقیقات دامنه داری در جهت شناخت بیشتر عوامل موثر بر میزان بروز تهوع و استفراغ پس از عمل و روشهای جلوگیری و درمان آن صورت گرفته است که البته کافی نیست و نیاز به ادامه این تحقیقات با پیشرفت سریع روشهای نوین بیهوشی و ابداع و تولید داروهای جدیدتر محسوس می باشد. در این مطالعه که کوهورت و آینده نگر می باشد 400 کودک 3 تا 12 ساله که جهت اعمال جراحی عمومی (غیر از چشم، گوش، توراکس و قسمت فوقانی شکم) و اعمال ارتوپدی به اتاقهای عمل بیمارستان حضرت امام (ره) و مرکز طبی کودکان آورده شده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. از این میان 200 نفر از کودکان دارای والدین سیگاری بوده و طبق تعریف در گروه پاسیو اسموکر قرار گرفتند و 200 نفر دیگر غیرسیگاری بودند. حتی الامکان سعی شد بیماران در دو گروه از لحاظ جنس، سن، نوع عمل (ارتوپدی، جراحی عمومی) یکسان سازی شوند و در نهایت اطلاعات مربوط به هر فرد در پرسشنامه ای که به همین منظور آماده شده بود جمع آوری گردید. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد میزان بروز استفراغ پس از عمل در جمعیت مورد مطالعه 19/5 درصد بود که تفاوت محسوس بین دو گروه از این لحاظ دیده نشد. همچنین نتایج بررسی نشان داد بیمارانی که طول مدت عمل آنها بیش از 2 ساعت بود با میزان بالاتری از استفراغ پس از عمل مواجه گردیدند. همینطور در گروه بیماران پاسیو اسموکر افرادی که تحت تهویه کنتروله قرار گرفتند بیشتر دچار استفراغ پس از عمل شدند. غیر از این موارد بیماران چه از لحاظ جنس، نوع عمل و ... تفاوت بارزی از لحاظ استفراغ پس از عمل با یکدیگر نداشتند. بطور خلاصه، در صورتیکه طول عمل بیش از 2 ساعت باشد و یا در حین عمل بیمار نیاز به تهویه مکانیکی داشته باشد، تهوع و استفراغ بعد از عمل در کودکان پاسیو اسموکر بیش از کودکانی که والدین غیرسیگاری دارند مشاهده می شود.
کسری کروندیان، عباس قیاسی، کبری قاضیسعیدی،
دوره 63، شماره 2 - ( 2-1384 )
چکیده
مقدمه: تغییر در سطح سرمی یون پتاسیم میتواند سبب افزایش موربیدیتی و مورتالیتی در بیماران گیرنده پیوند کلیه گردد. لذا این پژوهش با هدف بررسی تغییرات این یون در بیماران گیرنده کلیه انجام گردید.
مواد و روشها: طی یک کارآزمایی بالینی تصادفی ساده که بر روی 40بیمار به مدت یک سال پذیرفت سطح پتاسیم سرم قبل و بعد از پیوند کلیه و در زمان آناستوموز شریان کلیوی و همچنین بعد از برقراری ادرار مورد اندازهگیری قرار گرفت. تمامی بیماران بطور یکسان تحت بیهوشی عمومی قرار داشتند. پیش درمانی توسط فنتانیل (2 میکروگرم/کیلوگرم) صورت پذیرفته و القای بیهوشی توسط تیوپنتال سدیم (5 میلیگرم/کیلوگرم) صورت گرفت. انتوباسیون توراشه توسط آنزاکوریوم (6/0 میلیگرم/کیلوگرم) تسهیل گردید. ادامه بیهوشی با N2O و O2 50 درصد، هالوتان 1/0 درصد و فنتانیل (1 میکروگرم/کیلوگرم) در هر 30 دقیقه انجام شد و فشار خون بیمار در محدوده 20± درصد مقدار فشارخون پایه حفظ شد.
یافتهها: کمترین میانگین سطح سرمی پتاسیم در زمان آناستوموز بوده (24/0±5/3 میلیمول/لیتر) و کاهش آن در مقایسه با قبل از عمل با میانگین (48/0±4/4 میلیمول/لیتر) رخ داده است. حداکثر سطح سرمی پتاسیم قبل از عمل جراحی (5 میلیمول/لیتر) بود که پس از جراحی برابر با (7/4 میلیمول/لیتر) گزارش گردید.
نتیجهگیری و توصیهها: با توجه به نتایج به دست آمده چنین استنباط میشود که تغییرات ایجاد شده در سطح سرمی پتاسیم در محدوده طبیعی حفظ گردیده است. بنابراین با ارزیابی مناسب قبل از عمل جراحی، هیپرکالمی یک رخداد نادر در بیماران گیرنده پیوند کلیه میباشد.
مجتبی محمدی اردهالی، سید هادی صمیمی اردستانی، پیمان برومند، معصومه سعیدی، امین امالی،
دوره 64، شماره 10 - ( 7-1385 )
چکیده
رادیوفرکوئنسی روشی است که به تازگی در درمان هیپرتروفی لوزه در بالغین استفاده میشود. هدف از انجام این مطالعه نیز ارزیابی نتایج تانسیلوتومی به روش رادیوفرکوئنسی میباشد.
روش بررسی: 20 بیمار مبتلا به هیپرتروفی لوزه دریک مطالعه کارآزمایی بالینی وارد شدند. تمام بیماران ابتدا با اسپری لیدوکائین و سپس با تزریق لیدوکائین همراه با اپینفرین، تحت بیحسی موضعی قرار گرفتند. رادیوفرکوئنسی به میزانw 8-7 Power = استفاده شد. درد و نیاز به مسکن ، خونریزی و عوارض پس از عمل در حین ، بلافاصله پس از عمل و چهار، شش و هشت هفته پس از عمل مورد بررسی قرارگرفت.
یافتهها: میانگین میزان درد بر اســاس مقیاس انــــدازه گیری چشــمی (VAS) در خلال عمل جراحی 11/2± 68/2 و میانگین خونریزی در خلال عمل 24/0±16/1 میلی لیتر بود. میانگین طول مدت عمل جراحی 56/2± 81/7 دقیقه بود. 10% بیماران بدون درد ، 55% با درد کم بدون نیاز به مصرف مسکن و 35% نیاز به مصرف مسکن داشتند. در حین و بلافاصله پس از جراحی 95% از بیماران خونریزی اندکی داشتند و فقط در یک بیمار 5% خونریزی متوسط (5-2میلی لیتر) رخ داد. در 10% از بیماران در خلال چهار هفته پس از عمل خونریزی اندکی رخ داد. در تمام بیماران گرید لوزه کاهش یافته بود و میانگین بهبود علائم در هشت هفته پس از درمان 36/0±81/7 بود. در نهایت میانگین رضایت بیماران از نتایج عمل 50/12±92/66% بود (حداکثر 80% و حداقل 50%). عوارض به میزان مختصر در 15% از بیماران گزارش شد.
نتیجهگیری: رادیوفرکوئنسی روشی مطمئن، ایمن با حداقل عوارض، درد و خونریزی برای درمان هیپرتروفی لوزه مطرح است.
ابوطالب بیگی، لیلا سعیدی، هایده سمیعی، فریبا زرینکوب، هما زرینکوب،
دوره 66، شماره 1 - ( 1-1387 )
چکیده
اتیولوژی پره اکلامپسی واکنشهای التهابی واسطه آسیب عروقی و فعال شدن اندوتلیوم میباشد. CRP یک اندکس بسیار حساس از التهاب سیستمیک است و احتمالا˝ میتوان از آن بهعنوان فاکتور پیشگویی کننده برای ابتلا به بیماری استفاده کرد. هدف در این پژوهش یافتن یک تست غربالگری یا پیشگوییکننده برای تشخیص و شناسایی زودرس زنان در معرض ابتلا به پره اکلامپسی بود.
روش بررسی: در این مطالعه آیندهنگر برای 170 زن با سن حاملگی 16-10 هفته سطح سرمی CRP سنجیده شد. بعد از زایمان با مراجعه به پرونده بیمار و اطلاع از پیامد حاملگی، بیماران با 4≤CRP و 4>CRP مورد مقایسه قرارگرفتند.
یافتهها: ابتدا میانگین سطح سرمی CRP در دو گروه زنان مبتلا به پره اکلامپسی و زنان با پیامد حاملگی طبیعی مقایسه شد، mg/l18/6 در مقایسه با mg/l12/4 (003/0=p). سپس برای اثبات معنیدار بودن تفاوت مشاهده شده میان دو گروه بیماران با CRP بالا و پایین در ابتلا به پره اکلامپسی آزمون 2 انجام شد. افراد با 4≤CRP در معرض ریسک بالاتری برای ابتلا به پره اکلامپسی قرار داشتند، بهعبارتی بیماران با 4≤CRP، 15/6 برابر نسبت به افراد با 4>CRP شانس ابتلا به پره اکلامپسی داشتند، (002/0=p 4/9=k) (28/22-69/0=CI %95، 15/6=OR).
نتیجهگیری: نتایج این پژوهش تاییدی است بر روی نتایج سایر مقالات ارائه شده در مورد ارتباط مثبت میان افزایش سطوح سرمی CRP در تریمستر اول و وقوع پره اکلامپسی در اواخر حاملگی. مطالعات بزرگتر و با دخالت سایر فاکتورهای التهابی لازم است تا بتوان به یک تست غربالگری قابل قبول و مقرون به صرفه برای شناسایی زنان در معرض خطر ابتلا به پره اکلامپسی دست یافت.
مهین تفضلی، رضا سعیدی، محبوبه غلامی رباطسنگی، سیدرضا مظلوم،
دوره 67، شماره 10 - ( 10-1388 )
چکیده
زمینه و هدف : شقاق نوک پستان در 96-11% مادران شیرده اتفاق میافتد و جزء شایعترین علل قطع زودرس شیردهی میباشد یکی از درمانهای رایج شقاق نوک پستان لانولین میباشد از طرفی با توجه به اثرات تایید شده آلوورا بر ترمیم زخم، این مطالعه با هدف تعیین اثر ژل آلوورا و پماد لانولین بر درمان شقاق نوک پستان انجام شد. روش بررسی : این مطالعه، یک کارآزمایی بالینی دو گروهه و یکسوکور است، که در آن نمونهگیری به روش مبتنی بر هدف، در کلینیک ویژه دکتر شیخ انجام گردید و 50 شقاق نوکپستان در هر گروه (47 مادر مبتلا به شقاق هر دو پستان و شش مادر مبتلا به شقاق نوک یک پستان)، پس از توضیح روش مطالعه و اخذ رضایتنامه کتبی، به شکل تصادفی به دو گروه درمان با پماد لانولین و یا ژل آلوورا تقسیم شدند، ضمناً به هر دو گروه، آموزش تکنیک صحیح شیردهی و نحوه استعمال دارو داده شد. قبل از مطالعه، روز سوم و روز هفتم پس از مطالعه مقیاس استور، توسط پژوهشگر تکمیل شد. سپس دادهها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت . یافتهها : میانگین نمره شقاق نوک پستان در گروه ژل آلوورا، قبل از مطالعه 04/3، روز سوم 26/1 و روز هفتم 26/0 بود و در گروه پماد لانولین، قبل از مطالعه 1/3، روز سوم 7/1 و روز هفتم 02/1 بود و دو گروه از نظر میانگین نمره شقاق نوک پستان، قبل از مطالعه، همگن بودند (05/0 p> ) ولی در روز سوم (048/0 p= ) و هفتم (003/0 p= ) ، بین دو گروه اختلاف معنیداری وجود داشت (048/0 p= و 003/0 p= ) . نتیجهگیری : ژل آلوورا در ترمیم شقاق نوک پستان، از پماد لانولین موثرتر میباشد.
