راضیه سنگسری، مریم سعیدی، ملیحه کدیور، مهسا نیکنام،
دوره 78، شماره 5 - ( مرداد 1399 )
چکیده
زمینه و هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط سطح منیزیوم سرمی و شدت ایکتر انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه مقطعی نوزادانی که در بازهی زمانی دو ساله، مهر 1395 تا 1397 در بیمارستان مرکز طبی کودکان تهران بهدلیل زردی نوزادی بستری شده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. نوزادان با بیلیروبین mg/dl 20-16 در دستهی هایپربیلیروبینمی متوسط و بیشتر یا مساوی mg/dl 20 در دستهی هایپربیلیروبینمی شدید تقسیم شدند. مقدار منیزیوم سرمی و عوارض کلینیکی هایپربیلیروبینمی در این نوزادان ثبت شد.
یافتهها: تعداد 100 بیمار مورد ارزیابی قرار گرفتند. میانگین سطح سرمی منیزیم در این بیماران mg/dl 32/2 بود. این مقدار در نوزادان دچار تشنج (038/0P=)، تب (048/0P=) و انسفالوپاتی مزمن (003/0P=) بهصورت معناداری بیشتر بود. میانگین سطح سرمی منیزیم بهصورت چشمگیری در هایپربیلیروبینمی شدید بیشتر از متوسط بود (001/0>P). منیزیم سرم در عوارض انسفالوپاتی مزمن (007/0P=)، فیستینگ (001/0P=)، رتروکولی (001/0P=)، هاپیرتونی (004/0P=)، هایپوتونی (001/0P=) و تشنج (030/0P=) بهصورت چشمگیری متفاوت بود. سطح سرمی منیزیم با بیلیروبین توتال همبستگی مثبتی داشت (443/0r=، 001/0P>) و با احتمال وقوع انسفالوپاتی مزمن ارتباط داشت (15/4OR: ،040/0P=) و منیزیم بالای 15/2 میتواند با حساسیت 100%، ویژگی 8/47%، ارزش اخباری منفی 100% و ارزش اخباری مثبت 3/14% پیشبینیکنندهی انسفالوپاتی مزمن باشد.
نتیجهگیری: نتایج مطالعهی حاضر نشان داد که سطح سرمی منیزیم بهصورت معناداری با سطح سرمی بیلیروبین توتال سرم و شدت هایپربیلیروبینمی مرتبط است و میتواند احتمال وقوع انسفالوپاتی مزمن را پیشبینی کند.
راضیه سنگسری، کیوان میرنیا، مریم سعیدی، نازی دزوارهای، فاطمه کازرونی،
دوره 82، شماره 3 - ( خرداد 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: هیرشپرونگ یک علت عمده انسداد عملکردی روده است. عمده درگیری در ناحیه دیستال روده بزرگ است. عوامل خطر بروز این بیماری شامل سابقه بیماری در خانواده، پسر بودن و وجود برخی بیماریهای همراه از جمله ناهنجاریهای قلبی و کروموزومی است.
روش بررسی: در این مطالعه مقطعی نوزادانی که از فروردین 1394 تا 1398 با تشخیص هیرشپرونگ در بیمارستان مرکز طبی کودکان بستری شدند، بررسی شدند. اطلاعات دموگرافیک، تظاهرات بالینی، رادیوگرافیک و عوارض در فرمهای از تنظیم شده ثبت گردید.
یافتهها: در این مطالعه 29 نوزاد موردبررسی قرار گرفتند. تظاهرات بالینی هیرشپرونگ در این مطالعه عدمدفع مدفوع در دو روز اول تولد، دیستانسیون شکمی واستفراغ صفراوی بود. شایعترین تظاهر رادیولوژیک در گرافی ساده نوزادان، اتساع لوپهای روده و در باریوم انما ترانزیشنال زون و در گرافی تاخیری، تاخیر تخلیه باریم بود .آنومالی قلبی شایعترین بیماری همراه (2/27%) بود. بیشترین ناحیه درگیر ناحیهی رکتوم و رکتوسیگموئید بود. شایعترین عارضه یبوست و اختلال وزنگیری بود.
نتیجهگیری: نتایج حاصل از این مطالعه همسو با سایر مطالعات بود، پس تفاوت ژنتیکی تفاوتی در تابلوی بیماری ایجاد نکرده است. ابزار کمکی در تشخیص گرافی و انما با کنتراست است با توجه به منفی کاذب ترانزیشنال زون در دوره نوزادی گرافی تاخیری باریم بسیار کمک کننده است. استاندارد طلایی تشخیص بیوپسی است. بنابراین در برخورد با بیمار مشکوک به بیماری هیرشپرونگ تابلوی بالینی بیمار را در نظر داشته و تنها به یافتههای رادیولوژیک نوزاد اکتفا نکنیم و در صورت شک قوی به بیماری انجام بیوپسی تشخیصی است.
