زمینه و هدف: سودوموناس آئروژینوزا پاتوژن فرصت طلب و یکی از عوامل مهم عفونتهای بیمارستانی است. این باکتری عامل عفونت ادراری، تنفسی در بیماران مبتلا به سیستیک فیبروزیس، عفونت زخم در بیماران سوختگی، سپتیسمی و مننژیت میباشد. با توجه به توانایی ذاتی و اکتسابی این باکتری در ایجاد مقاومت به عوامل ضد میکروبی، شناسایی الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی آن اهمیت بالایی دارد. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی سویههای سودوموناس بود.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی مقطعی ۲۰۰ ایزوله سودوموناس آئروژینوزا از نمونههای مختلف بالینی ادرار، خون، زخم و سایر موارد از بیمارستانهای آموزشی زاهدان از خردادماه تا بهمن ماه ۱۳۹۶جمعآوری شدند. پس از انجام آزمونهای بیوشیمیایی و تایید نوع باکتری، مقاومت آنتیبیوتیکی سویهها برای ده آنتیبیوتیک به روش دیسک دیفیوژن و بر اساس استاندارد Clinical Laboratory Standards Institute (CLSI) تعیین شد. همچنین حداقل غلظت مهارکننده (MIC) سه آنتیبیوتیک ایمیپنم، پیپراسیلین تازوباکتام و سفتازیدیم به روش Epsilometer agar diffusion gradient test (E-test, Liofilchem®, Roseto degli Abruzzi, Teramo, Italy) مشخص شد. پس از جمعآوری دادهها، نتایج توسط SPSS software, version 16 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA) و آزمونهای آماری مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.
یافتهها: در این مطالعه از مجموع ۲۰۰ ایزوله سودوموناس آئروژینوزا سویههای جدا شده از منابع ادرار (۵۴%) و خون (۲۳/۵%) دارای بیشترین فراوانی بودند. بیشترین میزان مقاومت مربوط به سیپروفلوکساسین (۳۷%) و کمترین میزان مقاومت مربوط به پیپراسیلین تازوباکتام و سفتازیدیم بهترتیب ۶/۵% و ۶% بود. همچنین تمامی سویهها به آنتیبیوتیک کلیستین حساس بودند.
نتیجهگیری: طی این مطالعه سویههای سودوموناس آئروژینوزا کمترین مقاومت را در برابر سفتازیدیم از خود نشان دادند که این آنتیبیوتیک میتواند گزینه اصلی درمان باشد.
