جستجو در مقالات منتشر شده


7 نتیجه برای فرهی

فرج الله شفاء، خسرو فرهی، فخر السادات محمدزاده کیائی،
دوره 25، شماره 9 - ( 1-1347 )
چکیده

آزمایشهای انجام شده در این مطالعه ثابت کردند که:1- نه تنها ویروسهای کوچک (آنتروویروسها) بلکه ویروسهای درشتی که اندازه آنها در حدود 200 میلی مو می باشد ( واکسین) به سهولت می توانند از راه ریشه به داخل پیکر گیاه راه یافته و در اندک زمانی درون اندامهای هوائی نبات و حتی میوه آن حضور یابند و بر حسب عوامل متعددی از قبیل نوع ویروس، وضع بیولژیکی آن هنگام ورود بداخل اندامهای گیاهی، درجه حرارت محیط زندگی گیاه و احتمالاً محل آن در اندامهای نبات از چند روز تا چند ماه در بافتهای گیاهان زنده بمانند.2- اشعه ماوراء بنفش و محلول های ویرولیسید نظیر آب کلر و پرمنگنات پتاسیم در روی ویروسهائی که درون اندامهای گیاهی قرار دارند اثر نمی کند.ویروسهای پلیومیلیت، کوکساکی، اکو، هپاتیت عفونی، آدنوویروسها و رئوویروسها در مدفوع بیماران و افراد ضاهراً سالمی که به اشکال خفیف و بدون علامت بیماریهای ناشی از ویروسهای نامبرده مبتلا شده اند بوفور یافت می شوند از این رو در کشور ایران و بطور کلی در کشورهائیکه از مدفوع انسان بعنوان کود طبیعی در کشاورزی و بخصوص در سبزیکاری استفاده می شود میتوان سبزیهائی را که خام مصرف می شود و احتمالاً بعضی از میوه ها را یکی از مهمترین عوامل انتشار بیماریهائی محسوب کرد که ویروس مولد آنها در مدفوع و یا پیشاب وجود دارد.


خسرو فرهی، فخرالسادات محمدزاده کیائی،
دوره 27، شماره 8 - ( 1-1349 )
چکیده

 در حال حاضر آدنوویروسها تنها دسته از ویروسهای شناخته شده انسان میباشند که اگر به نوزاد بعضی از جانوران تلقیح گردند در پیش آنها تولید غده سرطانی می نمایند.تا سا 1964 فقط سروتیپهای دوازده و هیجده به داشتن قدرت تولید تومور شناخته شده بودند ولی به تدریج نشان داده شد که سروتیپهای 3 و 7 و 14 و 21 هم این خاصیت را دارا میباشند.افرادی که روی خاصیت تومورزائی آدنوویروسها کار میکنند تا این اواخر متفقاً معتقد بودند که آدنوویروسهای 1 و 2 و 5 و 6 که برای انسان بیش از سروتیپهی دیگر بیماریزا هستند، برای جانوران هیچ گونه خاصیت سرطان زائی ندارند ولی فریمن و همکارانش کشف کرده اند که آدنوویروسهای1 ,2 و 5 و6 میتوانند در سلولهای جنین موش که بطور in-vitro کشت داده شده باشند، تحول ایجاد نمایند و آنها را به یاخته های سرطانی مبدل سازند.نکته جالبی که در مشاهدات فریمن وجود دارد این است که آدنوویروسهای اخیر در صورتی میتوانند باعث ترانسفورماسیون سلولهای جنینی موش گردند که در محیط کشت یاخته های مزبور مقدار کلسیم خیلی کمتر از حد معمول باشد.به این ترتیب میتوان پیش بینی کرد که در آینده با بکاربردن روشهای تازه و شرایط مناسب، نشان دادن خاصیت سرطان زائی تعداد بیشتری از سروتیپهای آدنو ویروسها امکان پذیر خواهد شد.


خسرو فرهی، فخر السادات محمدزاده کیانی،
دوره 28، شماره 2 - ( 1-1350 )
چکیده

علم ویروس شناسی پیشرفت سریع خود را به کشت سلول مدیون است که از سال 1952 به بعد متداول شده است. بدون اغراق می توان گفت که استفاده از کشت سلول تحولی شگرف و انقلابی پر ثمر در ویرولوژی بوجود آورد. کشت سلول نه تنها به تحریک واکسن بر ضد تعدادی از بیماری های ویروسی انسان و جانوران تحقق بخشید بلکه شناسائی ویروسهای جدیدی را نیز سبب گردید و به کشفیات با ارزش بی شماری امکان داد. در ویروس شناسی امروزه دو نوع کشت سلول مورد استفاده قرار می گیرد که عبارتند از کشت های نخستین سلول و کشت های رده پیوسته .در حال حاضر شش رده سلولی در آزمایشگاه میکروبیولوژی دانشکده پزشکی دانشگاه تهران نگهداری و مورد استفاده قرار می گیرند که عبارتند از رده های سلولی RK13، Vero ، Am57 ، HeP2 ، KB ، HeLa


فخرالسادات محمدزاده کیائی، خسرو فرهی،
دوره 30، شماره 6 - ( 3-1351 )
چکیده


خسرو فرهی، فخرالسادات محمدزاده کیائی،
دوره 35، شماره 7 - ( 1-1357 )
چکیده

ویروسهای اینفلونز، بخصوص ویروس اینفلوانزای نوع A ، بعلت دارا بودن ژنوم سگمانته و در نتیجه استعداد و آمادگی خاص برای رکمبیانسیون ژنتیک و موتاسیون دائماً از نظر آنتی ژنهای هماگلوتینین و نورامینیداز در حال تغییر می باشد. چون برای ویروسهای تغییر یافته، در بدن افراد آنتی بادی وجود ندارد و یا با عیار مؤثر موجود نیست بنابراین ویروس تغییر یافته به سرعت منتشر می شود و بیماری اینفلوانزا عالمگیر می گردد و گاهی مرگ و میر ناشی از آن به میلیونها نفر سر می زند. از این جهت است که مقامات سازمان جهانی بهداشت دائماً نگران تغییرات ویروسهای اینفلوانزا بوده و مراقبت ویرولوژیکی اپیدمی های بیماری اینفلونزا را اکیداً توصیه می نماید. بعبارت دیگر لازم است ساختمان هماگلوتینین و نورامینیداز ویروس مولد هر اپیدمی اینفلوانزا، از طریق مقایسه با سایر شیفت ها و دریفت های آنتیژنیکی ویروسهای اینفلوانزا مورد مطالعه قرار گیرد. ضمن مطالعه سویه های بدست آمده از اپیدمی های جدید، اگر به شیفت یا دریفت آنتیژنیکی تازه ای برخورد شود باید نمونه آن فوراً به یکی از مراکز بین المللی اینفلوانزا فرستاده شود زیرا اگر این مرکز در مقایسه سویه های تغییر یافته ، که از ممالک یا نقاط مختلف دریافت کرده است آنها را مشابه هم بیابد، ظهور و بارز شدن و شروع انتشار شیفت و یا دریفت آنتی ژنیکی جدیدی از ویروس اینفلونزا مسلم می گردد و سازمانهای مسئول بموقع می توانند برای آن، واکسن تهیه کنند. با توجه به مطالب فوق سویه های ویروس اینفلونزا که در زمستان سال 1977 از بیماران اینفلونزائی تهران جدا شده بود، از نظر ساختمان هماگلوتینین و نورامینیداز ، با شیفت آنتیژنیکی A/Hong Kong/8/68(H3N2) و پنج دریفت آنتی ژنیکی وابسته به همین شیفت مقایسه گردید و قرابت آنها به دریافت آنتی ژنیکی A/Victoria/3/75(H3N2) به اثبات رسد. نتیجه این مطالعه و نمونه های ویروسی به مرکز جهانی اینفلوانزا، مستقر در CDC. (آتلانتا - جورجیا) ارسال شد.


میثم جنگ‌خواه، فرامرز فرهی، عبدالحسین شیروی، محمد علی صدیقی گیلانی، سید جلیل حسینی، فرید دادخواه، رضا سلمان یزدی، محمد چهرازی،
دوره 73، شماره 6 - ( شهریور 1394 )
چکیده

زمینه و هدف: واریکوسل شایع‌ترین یافته بالینی در مردان نابارور است که شیوع آن در مردان جامعه حدود 15% می‌باشد. تاثیر واریکوسل بر عملکرد سلول‌های لیدیگ و میزان تولید تستوسترون هنوز مشخص نشده است، در این مطالعه تاثیر واریکوسلکتومی بر سطح سرمی هورمون تستوسترون بررسی گردید. روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع مداخله‌ای (شاهددار) بود که از مهر 1391 تا آبان 1392 در پژوهشگاه رویان تهران انجام شد. سطح تستوسترون 79 مرد نابارور با واریکوسل در گروه نمونه (نداشتن دیابت و مصرف نکردن داروهایی که موجب تغییرات آندروژن شود) و پیش از واریکوسلکتومی با 70 مرد بارور در گروه شاهد (مبتلا به واریکوسل نباشند، در یک سال اخیر صاحب فرزند شده، یا دارای چند فرزند باشند) مقایسه شدند. سه تا شش ماه پس از واریکوسلکتومی بار دیگر سطح تستوسترون در مردان نابارور جراحی شده اندازه‌گیری شد تا تاثیر واریکوسلکتومی در روند تولید هورمون تستوسترون مشخص شود. یافته‌ها: میانگین سنی در افراد گروه نابارور 8/32 و در گروه شاهد 27/33 بود، پیش از جراحی میانگین سطح تستوسترون در مردان نابارور ng/dl 590230 و در مردان بارور ng/dl583237 بود که از نظر آماری این اختلاف معنادار نبود (009/0P=). سه تا شش ماه پس از جراحی، سطح تستوسترون توتال خون در گروه کنترل به‌طور میانگین به ng/dl 663242 رسید که این تغییر نسبت به پیش از جراحی معنادار بود (009/0P=). نتیجه‌گیری: در بیماران نابارور با واریکوسل بالینی به‌نظر می‌رسد، واریکوسلکتومی تاثیر مثبتی در افزایش سطح سرمی هورمون تستوسترون داشته و این تاثیر به‌احتمال از طریق بهبود در عملکرد سلول‌های لیدیگ ایجاد می‌شود که موجب افزایش سطح سرمی هورمون تستوسترون می‌شود.

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 , Tehran University of Medical Sciences, CC BY-NC 4.0

Designed & Developed by : Yektaweb