زمینه و هدف: کمخونی یکی از مهمترین اختلالات ناشی از تغذیه نادرست در بین کودکان و نوجوانان میباشد. با وجود امکان پیشگیری از آن، هنوز درصد بالایی از کودکان سنین پیش از مدرسه و بهویژه شیرخواران به این اختلال مبتلا میباشند. این مطالعه با هدف بررسی الگوی شیوع کمخونی در کودکان ۶ تا ۱۲ ماههی شهرستان طبس انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی-توصیفی از اول فروردین ۱۳۹۵ تا فروردین ۱۳۹۶ در مراکز بهداشتی درمانی شهری و روستایی شهرستان طبس در استان خراسان جنوبی انجام شد. در این مطالعه ۹۱۱ نفر از شیرخواران شهرستان طبس، به روش سرشماری وارد مطالعه شدند. متغیرهای دموگرافیک و تنسنجی از طریق مصاحبه در محل مراکز بهداشتی و شاخصهای خونی با بررسی آزمایشگاهی جمعآوری شد. در این مطالعه هموگلوبین کمتر از g/dl ۱۱ بهعنوان کمخونی در نظر گرفته شد.
یافتهها: شیوع کمخونی براساس استاندارد سازمان جهانی بهداشت برای هموگلوبین ۳۷/۱% بود. روند شیوع کمخونی در گروههای سنی براساس شاخصهای هموگلوبین، حجم متوسط هموگلوبین و غلظت متوسط هموگلوبین دارای روند کاهشی معناداری بود (۰/۰۰۱). میزان شیوع در دختران و پسران تفاوت معناداری نداشت (۰/۲۷). کودکان ساکن روستا نسبت به کودکان ساکن شهر شیوع بالاتر و معناداری داشتند (۰/۰۰۹).
نتیجهگیری: با توجه به شاخص برآورد شده برای میزان شیوع کمخونی کودکان ۶ تا ۱۲ ماهه، این جامعه در طبقهبندی سازمان جهانی بهداشت از نظر اهمیت بیماری کمخونی، در گروه با اهمیت متوسط قرار داده میشود. روند کاهشی شیوع کمخونی بر حسب گروههای سنی بیانگر اهمیت مکملیاری آهن میباشد.
