واژینیت کاندیدیایی شایعترین واژینیت در خانمها و معمولاً به علت کاندیدا آلبیکنس است. دورههای واژینیت از نظر علل، علائم، پاسخ به درمان و میزان عود متغیر هستند. با توجه به شیوع بالای این نوع واژینیت و علائم متغیر آن، درمان با فلوکونازول در بیماران مبتلا به نوع کمپلیکه آن بررسی شد.
روش بررسی: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی بدون کنترل دارونما میباشد. جامعه مورد مطالعه، بیماران 65-18 ساله مراجعهکننده به درمانگاه بیمارستان آرش با علائم واژینیت کاندیدیایی میباشند. تأثیر درمان با دوز منفرد و یا مکرر فلوکونازول 150 میلیگرم خوراکی بررسی شد.
یافتهها: شدت علایم در دو گروه از بیماران درمان شده با پروتکلهای مختلف، تفاوت معنیداری از لحاظ آماری نشان نداد. ارزیابی پاسخ بالینی و میکولوژیک به درمان نشان داد که بیماران مبتلا به بیماری شدید که با Sequential Dose فلوکونازول درمان شدهاند، وضعیت بهتری نسبت به زیرگروه دیگر دارند. اختلاف بین شدت بیماری و فراوانی پاسخ مثبت به درمان در کشت در بیماران مبتلا به بیماری راجعه از لحاظ آماری معنیدار نبود.
نتیجهگیری: ولوو واژینیتهای راجعه با شدت ملایم تا متوسط به درمان با دوز منفرد فلوکونازول در مدتی کوتاه پاسخ مناسبی میدهند. میزان بالای کشت مثبت واژینال در روز 35 در تمامی زیرگروهها، بار دیگر محدودیت فلوکونازول و سایر داروهای آزول را بهعنوان یک داروی Fungistatic تأیید نمود. این موضوع نیز ضرورت دستیابی به نوعی داروی ضدقارچ را با خصوصیت کشندگی قارچ آشکار مینماید.
