صابر سلطانی، ابوالفضل داودآبادی، عباس فراهانی، مهسا دسترنج، معصومه امینی، نوید مومنیفر، شیرین پورعبدی، حجت ویسی،
دوره 76، شماره 1 - ( فروردین 1397 )
چکیده
ایمونوتوکسینها مولکولهایی هستند که دارای ساختار منحصر به فرد توکسین-آنتیبادی دو عملکردی بوده و با گذر از غشای سلولی و ورود به داخل سلول هدف، باعث از بین رفتن سلول میشوند. اختصاصیت ایمونوتوکسینها برای انتخاب هدف سلولی خود بهدلیل نوع آنتیبادی انتخاب شده است و آنتیبادی مورد نظر وظیفه شناسایی سلول هدف را بر عهده دارد. سرطان در حال تبدیل شدن به عامل اصلی مرگ در بیشتر کشورهای توسعهیافته است. جهت در اختیار داشتن یک عامل قوی در سرکوب سرطان، آن عامل باید بهطور مستقیم و اختصاصی سلول سرطانی را هدف قرار دهد. در بیشتر موارد ولی نه همیشه ایمونوتوکسینها بهمنظور کشتن سلولهای سرطانی تولید میشوند که این موضوع یکی از رویکردهای جدید درمانی در عصر حاضر است. اهداف کلینیکی بر طراحی و ایجاد درمانهای جدید سرطان با این رویکرد مورد مطالعه متمرکز شده است. دادههای زیادی نیز در مورد عملکرد توکسین و مسیرهای داخل سلولی بهدست آمده است. بنابراین توکسینها در علوم پزشکی برای درمان بیماریهای انسانی و برای بررسی عملکردهای تخصصی سلولی بسیار مفید هستند. از دیگر کاربردهای ایمونوتوکسینها میتوان به این نکته اشاره کرد که ایمونوتوکسینها عاملی برای تنظیم سیستم ایمنی بدن و درمان بیماریهای ویروسی و انگلی میباشند. در مجموع با طراحیهای مبتکرانه، هوشمندانه و کارآزمودهتر میتوان بسیاری از بیماریهای انسانی بهویژه بدخیمیهایی همچون سرطانها را در دوره زمانی کوتاهتر و سریعتری نسبت به سایر روشهای درمانی کنونی که دوره درمان طولانی دارند، درمان کرد. پژوهش کنونی بر کاربرد توکسینهای باکتریایی و گیاهی و بهطور اختصاصی ایمونوتوکسین سودوموناس در سلولهای سرطانی تمرکز دارد.
