مجله دانشکده پزشکی

در این مطالعه سعی بر آن بوده تا میزان بروز عوارض اعمال جراحی شانت مغزی و رابطه آن با متغیرهای سن، جنسیت، محل لوله بطنی، محل لوله انتهایی، طول مدت عمل جراحی، تعداد افراد حاضر در اتاق عمل و نیز نوع شانت بکار رفته معین شود. برای انجام این بررسی، تمامی بیمارانی که برای بار اول تحت عمل جراحی شانت قرار گرفته اند صرف نظر از سن، جنسیت و یا نوع بیماری زمینه ای در این مطالعه گنجانده شدند. در مطالعه حاضر عوارض ناشی از عمل جراحی شانت در بیماران مبتلا به هیدروسفالی مورد بررسی قرار گرفته است که شامل تعداد 82 نفر از بیمارانی که بدلایل مختلف هیدروسفال شده بودند و طی سالهای 1375 الی 1377 به بخش جراحی اعصاب بیمارستان دکتر شریعتی مراجعه و برای اولین بار بوسیله شنت گذاری درمان گردیده اند، می شود. از این بیماران، 39 نفر مونث و 43 تن دیگر مذکر بوده اند. توزیع سنی بیماران از 15 روز تا 73 سال متغیر بوده و میانگین سنی آنان 16/67 سال بدست آمده است (انحراف معیار=22/77). از داروی سفتی زوکسیم و جنتامایسین به عنوان آنتی بیوتیک پیشگیری کننده در این بیماران استفاده شده است. در 59 بیمار مایع مغزی نخاعی به فضای صفاق، در 22 بیمار به دهلیز راست و در یک بیمار به فضای جنب تخلیه شده است. از کل بیماران، 69 تن دارای مراجعات بعدی بودند و یا بوسیله تماس تلفنی از وضعیت آنان اطلاع حاصل گردید. از بیماران، 13 تن دیگر در دوران پس از عمل در بیمارستان عارضه ای نداشته اند. دوره پیگیری در بیمارانی که دچار عارضه نشده اند به طور متوسط 14/64 (±7.46) ماه بوده است. در 22 بیمار عوارض شنت گذاری مشاهده به عمل آمده که 6 تن دچار عفونت و 12 تن دچار اختلال و یا نارسایی مکانیکال شنت شده اند. مدت بروز عوارض از زمان عمل جراحی به طور متوسط 3.11±4.3 ماه بوده است. بروز عوارض در دو انتهای سنی بالاتر مشاهده شد و سن پایین تر از دو سال به طور چشمگیری احتمال بروز عوارض را تشدید می نماید. نسبت بروز عوارض در شنت فوجی از شنت فونیکس بیشتر بود اما معنی دار نشد. برای کاهش عوارض شانت، شناخت فاکتورهای متعدد دخیل در این پروسه ضرورت دارند.