فاطمه داوری تنها، الهام پورمطرود، مهبد کاوه، فریبا یارندی، افسانه خادمی، صدیقه حنطوشزاده، زهرا افتخار،
دوره 63، شماره 4 - ( 4-1384 )
چکیده
مقدمه: سطح پائین (glucose challenge test) GCT(≤(71mg/dl یک عامل خطر مستقل برای داشتن نوزادی با وزن کم تولد(SGA) است لذا هدف مطالعه ما تعیین کردن روش ساده تری برای برای پیشگوئی وزن تولد نسبت به روش های گرانتر مانند سونوگرافی بود.
مواد و روشها: برای بررسی ارتباط بین سطح GCT (تست اسکرین دیابت در بارداری) با وزن جنین 500 خانم با حاملگی تک قلو که تست را در طی هفتههای 28-24 بارداری انجام داده بودند، وارد مطالعه شدند. سابقه فشارخون، دیابت ودییگربیماریهای طبی قبل از بارداری یا درطی بارداری قبلی وجود نداشت و همگی آنها وزنگیری خوبی حین بارداری نسبت به (body mass index) BMI قبل ازبارداری داشتند. در این مطالعه توصیفی تحلیلی،سن مادر، گراویدیتی BMI,، سطح GCT ،سن حاملگی،جنسیت نوزاد، روش زایمان،وزن نوزاد و آپگار اسکور ارزیابی شدند
یافتهها: میزان وزن کم تولد (small for gestational age) SGA در نوزاد مادرانی که سطحmg/dl80≥ GCT بود، بیشتر بود و از نظرآماری اختلاف معنیداربود (018/0 P=). حساسیت 58% و اختصاصیت 89%و فاصله اطمینان 95% (545/0-162/0). relative risk=2.28,
نتیجه گیری و توصیه ها: سطح پائین GCTبا وزن کم تولد ارتباط دارد و میتواند به عنوان یک تست پیشگوئی کننده وزن کم تولد به کار رود یا حتی تداخلات تغذیهای را مد نظر قرار دهد.
روشن نیکبخت، سارا مسیحی، الهام پورمطرود، آفرین راستی،
دوره 72، شماره 10 - ( دی 1393 )
چکیده
زمینه و هدف: ناهنجاریهای رحم یکی از عوامل خطر برای زایمان زودرس، پارگی زودرس پردههای جنینی و عوارض حاملگی میباشد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط پارگی پرهترم پردههای جنینی Preterm Premature Rupture of Membranes (PPROM) با ناهنجاریهای حفره رحم بر اساس نمای هیستروسکوپی میباشد.
روش بررسی: در این مطالعه مورد- شاهدی، پس از انجام مطالعه پایلوت، ابتدا در مدت یک سال (1390) تعداد 66 زن بارداری که به علت پارگی پردههای جنینی بین هفتههای 14 تا 37 حاملگی، به بیمارستان امام خمینی (ره) و رازی شهرستان اهواز مراجعه کرده بودند، انتخاب شدند. سپس حداقل شش هفته پس از زایمان یا سقط، تحت هیستروسکوپی قرار گرفتند. یافتههای بهدست آمده با گروه شاهد که شامل 66 زن با حداقل یک بارداری موفقیتآمیز درگذشته بودند و به علتهای دیگر (بهجز پارگی زودرس پردههای جنینی، سابقه نازایی ثانویه و سقط مکرر) تحت هیستروسکوپی تشخیصی یا درمانی قرار گرفته بودند، مقایسه شدند.
یافتهها: در مجموع فراوانی آنومالی حفره رحم در گروه مورد 12/12% و در گروه شاهد 3% بود. وجود آنومالی حفره رحمی در زنانی که دچار PPROM شدند نسبت به زنانی که حاملگی نرمال داشتند، بیشتر بود (63/21-9/0: 95%CI، 4/41=OR) (0001/0P<). در این مطالعه، 3% از بیماران در گروه مورد نمای رحمی تعریف نشده داشتند.
نتیجهگیری: بر اساس یافتههای این پژوهش آنومالی رحمی در زنان با سابقه PPROM تقریبا چهار برابر حاملگیهای نرمال بود. بنابراین پیشنهاد میشود تا پیش از اقدام به بارداری در این زنان هیستروسکوپی انجام شود تا بتوان با شناسایی موارد آنومالی، در حد امکان عوارض مادری و جنینی مرتبط و تولد نوزادان نارس را کاهش داد.
