43 نتیجه برای عملکرد
مرتضی طالبی دولوئی، محسن رمضانزاده، مجید شهبازی، مهدی فروغیان،
دوره 83، شماره 1 - ( 1-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: پیچ خوردگی مچ پا یکی از رایجترین آسیبهای ورزشی است و بهخصوص در ورزشکاران، شامل 30%-10 از آسیبهای ورزشی میشود. این آسیب میتواند به درد، عدمتعادل و محدودیت در حرکت منجر شود و از این رو تاثیر چشمگیری بر عملکرد ورزشکاران دارد.
روش بررسی: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سویه کور بر روی 52 بیمار مبتلابه پیچخوردگی مچ پا در بیمارستان امام رضا (ع) در سال 1403-1402 انجام گرفت. بیماران به دو گروه کنترل و مداخله تقسیم شدند. گروه کنترل درمان مرسوم شامل دارو و آتل را دریافت کردند، درحالیکه گروه مداخله علاوهبر درمانهای معمول، شامل سوزن خشک نیز بودند.
یافتهها: نتایج نشان داد که گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل بهبود قابلتوجهی در درد (002/0=P)، فعالیتهای زندگی روزانه (001/0>P)، فعالیتهای ورزشی (001/0>P)، فلکشن کف پا (027/0=P)، دورسی فلکشن نشان داد. (003/0=P)، وارونگی (012/0=P) و ادم (005/0=P). با این حال، تفاوت معناداری در شدت علائم (752/0=P) و کیفیت زندگی (348/0=P) بین دو گروه مشاهده نشد. بررسی کلی تغییرات بیماران نشان داد که اکثر بیماران در گروه مداخله بهبود یافتهاند، درحالیکه در گروه کنترل تنها 7/7% بهبود یافته بودند.
نتیجهگیری: درمان ترکیبی از آتل، دارو و سوزن خشک میتواند بهطور موثری در بهبود درد، فعالیتهای روزانه، ورزش و تفریح، دامنه حرکتی و ادم در بیماران مبتلابه پیچخوردگی مچ پا موثر باشد. این یافتهها میتوانند مبنایی برای اجرای پروتکلهای درمانی جدید برای مدیریت پیچخوردگی مچ پا در ورزشکاران و دیگر بیماران آسیبدیده باشند.
علیاکبر شفیعی، سعید رحمنی، عباس ریاضی، علیرضا اکبرزاده باغبان،
دوره 83، شماره 4 - ( 4-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: این مطالعه به بررسی عملکرد فیلترهای رنگی برای کمک به افراد دارای نقص بینایی میپردازد. اگرچه تا بهحال هیچگونه پروتکل مدونی در این مورد ارائه نشده است، هدف اصلی این مطالعه، ارزیابی اثر فیلترهای رنگی بر عملکرد بینایی بیماران و تعیین فیلترهای مناسب برای هر شرکتکننده بود.
روش بررسی: در یک مطالعه شبه تجربی افراد با نقص بینائی بعلت شش بیماری شامل، لبر (Leber congenital (amaurosis، رتینایتیس پیگمانتوزا (RP)، دیستروفی سلولهای مخروطی و استوانهای (Con rod dystrophy)، آب سیاه (Glaucoma)، آلبینیسم (Albinism) و رتینوپاتی دیابتیک (Diabetic retinopathy) به کلینیک اپتومتری بیمارستان لبافی نژاد در تهران، از اول مهرتا پایان اسفند 1402 مراجعه کرده و معاینه شدند. شرکتکنندگان در این مطالعه با و بدون فیلترهای رنگی مورد مطالعه و بررسی قرار گرفتتند. حدت بینائی و حساسیت کنتراست در هر دو حالت اندازهگیری ونتایج مورد مقایسه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: در حدت بینایی دور، بهبود معنادار در اکثر بیماریها مشاهده شد (001/0P<). اما در آلبینیسم و رتینوپاتی دیابتیک بهبود چشمگیری دیده نشد (005/0P> ). درحدت بینایی نزدیک، بهبود کلی در اکثر بیماریها دیده شده (001/0P=). به غیر از آلبینیسم و گلوکوم که بهبود معناداری نداشتند (073/0P=). در حساسیت کنتراست: بهبود در اکثر بیماران دیده شد (001/0P<). اما در آلبینیسم و گلوکوم تفاوت معناداری دیده نشد (483/0P=). برای بیماران با بیش از یک بیماری چشمی، فیلترها بر پایه نوع بیماری و وضعیت فرد تغییر میکرند.
نتیجهگیری: فیلترهای رنگی میتوانند بهبود معناداری در مولفههای بینائی ایجاد کرده و در نتیجه، کیفیت زندگی را ارتقا دهند. انتخاب فیلتر مطلوب نیازمند توجه به نوع بیماری و ویژگی فردی است و تجربیات عملی و بازخورد بیماران در آن نقش مهمی ایفا میکند.
احسان نصیرایی، مهدی بخشایی، بشیر رسولیان، داریوش حمیدی علمداری، کیانا کتابی، ایمانه روشنضمیر،
دوره 83، شماره 5 - ( 5-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: جراحی اندوسکوپیک عملکردی سینوسها (Functional endoscopic sinus surgery, FESS) ممکن است با چالشهایی پس از عمل، از جمله خونریزی و مشکلات ترمیم زخم همراه باشد. گاهی جهت بهبود هموستاز و نتایج ترمیمی از چسب بافتی فیبرین (Fibrin sealant, FS) اتولوگ استفاده میشود که البته فواید آن نیازمند بررسی است. در این مطالعه اثرات چسب بافتی فیبرین اتولوگ بر هموستاز، ترمیم زخم و میزان عود در بیماران قرار گرفته تحت FESS بررسی و مقایسهای میان بیماران دریافت کننده این ماده و گروه کنترل که نرمالسالین دریافت نمودند، انجام شد.
روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی تصادفی، 32 بیمار که در دو بیمارستان دانشگاهی قائم و امام رضای مشهد طی سالهای 1398 تا 1400 تحت FESS دوطرفه قرار گرفتند، در یک حفره بینی با چسب بافتی فیبرین اتولوگ و در حفره مقابل با نرمالسالین درمان شدند. تظاهرات بالینی پس از عمل شامل خونریزی، تشکیل دلمه، چسبندگی و عفونت در یک هفته، یک ماه و سه ماه پس از عمل جراحی ارزیابی شدند. همچنین، پرسشنامه پیامدهای سینونازال (SNOT-22) و امتیاز لاند-کندی (Lund-Kennedy) قبل و سه ماه پس از جراحی ثبت گردید.
یافتهها: استفاده از چسب بافتی فیبرین اتولوگ منجر به کاهش معنادار خونریزی فوری پس از عمل شده و در پیگیریهای بعدی نیز خونریزی مشاهده نشد. میزان درد بین دو گروه مشابه بود و تفاوت معناداری در تشکیل دلمه، چسبندگی، عفونت، میزان عود و امتیاز Lund-Kennedy مشاهده نشد ( به ترتیب 08/0P=، 8/0P=، 17/0P= و 14/0P=).
نتیجهگیری: چسب بافتی فیبرین اتولوگ بدون تاثیر منفی بر کنترل درد یا فرآیند ترمیم مخاط، خونریزی فوری پس از عمل را کاهش داد. پیشنهاد میشود مطالعات بیشتری با حجم نمونه بزرگتر و پیگیری بلندمدت انجام شود.
