27 نتیجه برای شفیعی
محمد مهدی سلطاندلال، منا مشیری، عباس میرشفیعی، معصومه دورقی، فرهاد رضایی، مهرداد غلامی،
دوره 76، شماره 11 - ( بهمن 1397 )
چکیده
زمینه و هدف: گونههای لاکتوباسیلوس بهدلیل داشتن توانایی تعدیل پاسخهای ایمنی در انسان و اثرات درمانی در اختلالات التهابی، بهعنوان باکتریهای پروبیوتیک در نظر گرفته شدهاند. هدف از این مطالعه بررسی اثرات استرینهای پروبیوتیکی لاکتوباسیلوس بر روی بیان ژنهای TLR۲, TLR۴ در ردهی سلولهای سرطان کولون (HT-۲۹) عفونی شده با سالمونلا انتریتیدیس بود.
روش بررسی: این مطالعه تجربی از فروردین تا اسفند ۱۳۹۵ در مرکز تحقیقات میکروبیولوژی مواد غذایی دانشگاه علوم پزشکی تهران اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. در این مطالعه از دو سویه لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس PTCC۱۶۴۳ و لاکتوباسیلوس کازیی PTCC ۱۶۰۸ استفاده شد. سلولهای HT۲۹ کشت داده شدند و سپس این سلولها پیش و پس از چالش با پاتوژن، توسط سویههای پروبیوتیکی لاکتوباسیلوس تیمار شدند. پس از استخراج RNA تام از سلولها و سنتز cDNA، توانایی لاکتوباسیلوسها در تعدیل بیان ژنهای TLR-۲ و TLR-۴ توسط روش Real-time PCR مورد بررسی قرار گرفت.
یافتهها: یافتههﺎی ﻣﺎ نشان داد ﮐﻪ پس از تیمار ﺳﻠﻮلهﺎی ﺳﺎﻟﻢ و غیرعفونی HT۲۹، ﺑﺎ هﺮ یﮏ از دو ﺑﺎﮐﺘﺮی ﭘﺮوﺑﯿﻮﺗﯿﮏ، ﺑﯿﺎن ژنهﺎی TLR۲-۴ ﺑﻪﻃﻮر چشمگیری اﻓﺰایﺶ داشت. ﺑﺮﺧﻼف آن، ﻣﯿﺰان ﺑﯿﺎن ایﻦ دو ژن در ﺳﻠﻮلهﺎی آﻟﻮده ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻤﻮﻧﻼ اﻧﺘﺮیﺘﯿﺪیﺲ، پیش و پس از درﻣﺎن ﺑﺎ هﺮ یﮏ از ﺑﺎﮐﺘﺮیهﺎی ﭘﺮوﺑﯿﻮﺗﯿﮏ ﻻﮐﺘﻮﺑﺎﺳﯿﻠﻮس اﺳﯿﺪوﻓﯿﻠﻮس و ﻻﮐﺘﻮﺑﺎﺳﯿﻠﻮس ﮐﺎزیی ﺑﻪصورت معناداری ﮐﺎهﺶ یﺎﻓﺖ (۰/۰۵P<).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج بهدستآمده، لاکتوباسیلوسهای پروبیوتیکی دارای اثر چشمگیر ضدالتهابی در برابر بیماریزایی باکتری سالمونلا انتریتیدیس هستند. اما در این مطالعه لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس فعالیت ضد التهابی قویتری را نسبت به لاکتوباسیلوس کازیی از خود نشان داد.
عطیه وطنچی، نرجس آیتی، سوسن شفیعی، فرزانه آشورزاده، لیلا پورعلی، سید رسول زکوی،
دوره 77، شماره 7 - ( مهر 1398 )
چکیده
زمینه و هدف: سرطان تمایزیافته تیرویید بهطور شایعی در زنان و در سنین بارداری رخ میدهد و یکی از مراحل اصلی درمان، یددرمانی پس از جراحی است. در این مطالعه، اثرات یددرمانی بر میزان باروری و عوارض بارداری در حاملگیهای بعدی بررسی شده است.
روش بررسی: در این مطالعه گذشتهنگر که از خرداد تا بهمن ۱۳۹۶ در بخش پزشکی هستهای بیمارستان قائم (ع) مشهد، با حمایت دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد، ۴۱ زن مبتلا به سرطان تیرویید که تحت درمان کلاسیک قرار گرفته بودند و تجربه حاملگی پس از یددرمانی را داشتند، بررسی شدند. دادههای بیماران در زمینه سرطان تیرویید و مراحل درمان آن و نیز بارداری مادر و عوارض آن در پرسشنامهای ثبت شد. پرسشنامه مشابهی نیز برای خواهران سالم با تجربه بارداری تکمیل گردید.
یافتهها: تفاوت سنی گروه بیمار با خواهران سالمشان معنادار نبود (۰/۹P=). از نظر تعداد بارداری (۰/۰۵P=) و تعداد فرزند زنده (۰/۸P=) نیز بین دو گروه تفاوت معناداری وجود نداشت. تنها مورد متفاوت بین دو گروه بیمار و سالم، تعداد سقط بود که بهطور میانگین در گروه بیمار ۰/۷ و در گروه کنترل ۰/۲ محاسبه گردید (۰/۰۰۳P=). اما کمابیش این تفاوت آماری، تنها بهدلیل یددرمانی در این بیماران نمیباشد. چراکه در گروه بیمار، سقط پیش و پس از یددرمانی، تفاوت معناداری وجود نداشت (۰/۴۸P=) وزن نوزاد موقع تولد، پیش و پس از یددرمانی (۰/۶۶P=) و همچنین وزن هنگام تولد نوزاد در دو گروه مورد و کنترل (۰/۲P=) تفاوت معناداری نداشت.
نتیجهگیری: یددرمانی در زمینه سرطان تیرویید تاثیر آشکاری بر میزان باروری نداشته و سبب افزایش عوارض بارداریهای بعدی نمیشود.
وجیهه آقاملایی، عباس تفاخری، شکیلا مشکوه، آرزو شفیعیون، امیر سلیمی،
دوره 78، شماره 1 - ( فروردین 1399 )
چکیده
زمینه و هدف: بیماری آلزایمر شایعترین نوع دمانس در میان جمعیت رو به کهولت امروز میباشد که حدود ۶۰ تا %۷۰ موارد دمانس را تشکیل میدهد. ویتامین D بهعنوان ریسک فاکتور طیف گستردهای از بیماریها شناخته شده است. ویتامین D بهعنوان یک نورواسترویید نقش مهمی در تکامل و حفاظت سیستم عصبی داشته و بسیاری از مکانیسمهای موثر در پاتوژنز آلزایمر شامل تجمع پلاکهای آمیلویید بتا، استرسهای التهابی، اکسیداتیو، عروقی، افزایش کلسیم داخل سلولی و کمبود استیلکولین را تعدیل میکند.
روش بررسی: در این پژوهش مورد-شاهدی که از فروردین تا اسفند سال ۱۳۹۴ در درمانگاههای بیمارستان روزبه و امامخمینی (ره) شهر تهران انجام گردید، ۴۴ بیمار آلزایمر با ۴۰ بیمار دیگر که بیماری آنها با ویتامین D ارتباطی نداشت بهعنوان گروه شاهد مقایسه شدند. دادهها از نتیجه آزمایش سرمی ۲۵ هیدروکسی ویتامین D (25(OH)D3) شرکتکنندگان بهدست آمد.
یافتهها: میانگین سطح سرمی ویتامین D در مبتلایان به بیماری آلزایمر با گروه کنترل تفاوت معناداری نداشت (۰/۰۵۷P=) و زمانی که افراد براساس سطح سرمی به سه دسته کمبود (< ۱۰)، عدم کفایت (۱۰-۲۹) و کفایت (< ng/ml ۳۰) تقسیم شدند، ارتباط معناداری با ابتلا به آلزایمر بهدست آمد (۰/۰۱۹P=).
نتیجهگیری: نتایج ما تایید میکند که کمبود ویتامین D با افزایش در ابتلا به بیماری آلزایمر همراه است. این به بحث مداوم درباره نقش ویتامین D در شرایط غیراسکلتی میافزاید. افرادی که مبتلا به کمبود ویتامین D هستند، باید مکمل مناسب را دریافت کنند.
سارا رنجی، مجتبی شهبازی، مهدی شفیعی ثابت، عباس تفاخری،
دوره 81، شماره 4 - ( تیر 1402 )
چکیده
زمینه و هدف: سکته مغزی یکی از علل مهم ایجاد دردهای مزمن میباشد. در بیماران مقاوم به درمانهای دارویی، یکی از روشهای جایگزین تعبیه الکترودهای عمقی مغز و تحریک عمقی مغز بوده و ما اولین مورد انجام شده در ایران را بررسی میکنیم.
معرفی بیمار: بیمار آقای 51 ساله که بهدنبال سکته مغزی از هشت سال پیش دچار ضعف و اختلال حس اندامهای سمت چپ شده و سپس به تدریج دردهای مزمن در سمت چپ بدن ایجاد شده است. علیرغم درمانهای متعدد دارویی پاسخ مناسبی نداشته است. با توجه به علایم ناتوانکننده، بیمار در اردیبهشت 1402 در بیمارستان امامخمینی تحت تعبیه الکترود عمقی مغز و تحریک عمقی مغز قرار گرفت. در پیگیریهای بیمار بهبودی قابلتوجهی در این دردها ایجاد شد.
نتیجهگیری: تحریک عمقی مغز میتواند بهعنوان یک درمان موثر در بیماران مبتلا به دردهای مزمن که به درمان دارویی مقاوم بودهاند، مورد استفاده قرار گیرد.
ناهید عسکری، علی شفیعیپور، سوده خنامانی فلاحتیپور،
دوره 81، شماره 5 - ( مرداد 1402 )
چکیده
زمینه و هدف: پیوند سلولهای بنیادی مزانشیمی برای بهبود آسیبهای کلیوی نویدبخش بوده، لذا در این پژوهش پتانسیل سلولهای بنیادی مزانشیمی مغز استخوان گربه (fMSCs) در مقایسه با داروی تلمیزارتان در بیماریمزمنکلیوی بررسیشد.
روش بررسی: در 35 گربه نژاد پرشین، مارکرهای سلولهای بنیادی (CD44, CD90, CD105) با استفاده از Real time-PCR در fMSC دریک مطالعه بالینی مداخلهای از 1397 تا 1398 در کرمان، بررسیشد. متغیرهای مستقل سن، وزن و سابقه بیماریهای کلیوی و متغیر وابسته وجود یا عدموجود CKD بود. گروه اول، تزریق اتولوگ fMSCs، گروه دوم تلمیزارتان بهعنوان مسدودکننده رنین-آنژیوتانسین (RAB) استفاده و نتایج با گربههای سالم و بدون درمان، با معاینه فیزیکی حیوانات، اندازهگیری میزان فیلتراسیون گلومرولی (Glomerular filtration rate, GFR)، نیتروژن اوره خون (Blood urea nitrogen, BUN)، کراتینین و اوره سرم، آلانین ترانس آمیناز (Alanine transaminase, ALT) و وزن مخصوص (Specific gravity, SG) ادرار برای روزهای 1، 30، 60، 90 و 120 مقایسه شد. بررسی دادهها با استفاده از SPSS software, version 20 (SPSS Inc., Chicago, IL, USA) و آنالیز دو طرفه ANOVA و آزمون توکی انجام و 05/0<P معنادار در نظر گرفته شد.
یافتهها: fMSCs باعث کاهش BUN، SCr، و اوره سرم و بهبود GFR و کاهش التهاب، نکروز و فیبروز در بافت کلیه و افزایش بقای سلولهای کلیوی شد. همچنین fMSCs با تاثیر بر روی ژنهای CD44، CD90، CD105، مارکرهای بنیادی را در سلولهای کلیوی تنظیم کرده، بهطوریکه fMSCs بهتر از تلمیزارتان عملکرد که فقط باعث کاهش فشار خون و پروتیینوری در گربهها شد.
نتیجهگیری: سلولهای بنیادی مزانشیمی میتوانند بهعنوان یک کاندید بالقوه برای مطالعات بیشتر در بهبود عملکرد و کاهش آسیب کلیوی در بیماران CKD باشد.
سعید رحمنی، علیاکبر شفیعی، عباس ریاضی، علیرضا اکبرزاده باغبان، علیرضا جعفری، مریم دشتی،
دوره 82، شماره 6 - ( شهریور 1403 )
چکیده
زمینه و هدف: مشکلات در مقابل نور آبی، از جمله مواردی است که افرادی که تحت عمل Photorefractive keratectomy (PRK) قرار میگیرند دارند. این مطالعه بهمنظور بررسی تأثیر فیلترهای مسدود کننده نور آبی بر بهبود بینایی افراد پس از جراحی انکساری از نوع PRK انجام شد. هدف اصلی آن ارزیابی اثربخشی این فیلترها در افزایش کیفیت بینایی و کاهش عوارض ناشی از جراحی بود.
روش بررسی: در یک مطالعه شبهتجربی، افرادی که تحت جراحی PRK قرار گرفته بودند، به کلینیک اپتومتری بیمارستان شهید دکترلبافی نژاد در شهر تهران از اول اسفند 1402 تا پایان اردیبهشت 1403 مراجعه کرده و معاینه شدند. شرکتکنندگان در این مطالعه با و بدون اعمال فیلتر مسدود کننده نور آبی مورد معاینه و بررسی قرار گرفتند. حدت بینایی و حساسیت کنتراست در مراجعهکنندگان، در هر دو حالت اندازهگیری و نتایج مورد مقایسه و تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: ۳۴ داوطلب (5/73% زن و 5/26% مرد) با میانگین سنی 6/32 سال وارد مطالعه شدند. میانگین ریفرکشن پس از عمل در چشم راست و چپ بهترتیب 4۲/0±1۶/0– و ۳۰/0±1۶/0– دیوپتر ثبت شد. حدت بینایی چشم راست و چپ با استفاده از فیلتر بلوکات بهطور معناداری بهبود یافت (005/0P<) و همچنین حساسیت کنتراست در فرکانسهای فضایی 5/1، ۶ و ۱۸ c/d بهطور قابلتوجهی افزایش یافت (005/0P<).
نتیجهگیری: استفاده از فیلترهای بلوککننده نور آبی در افراد با سابقه عمل PRK موجب بهبود قابلتوجهی در حدت بینایی و افزایش حساسیت کنتراست میشود. این یافتهها نشاندهنده اهمیت این فیلترها در بهبود تجربه بصری بیماران بعد از جراحی هستند.
علیاکبر شفیعی، سعید رحمنی، عباس ریاضی، علیرضا اکبرزاده باغبان،
دوره 83، شماره 4 - ( تیر 1404 )
چکیده
زمینه و هدف: این مطالعه به بررسی عملکرد فیلترهای رنگی برای کمک به افراد دارای نقص بینایی میپردازد. اگرچه تا بهحال هیچگونه پروتکل مدونی در این مورد ارائه نشده است، هدف اصلی این مطالعه، ارزیابی اثر فیلترهای رنگی بر عملکرد بینایی بیماران و تعیین فیلترهای مناسب برای هر شرکتکننده بود.
روش بررسی: در یک مطالعه شبه تجربی افراد با نقص بینائی بعلت شش بیماری شامل، لبر (Leber congenital (amaurosis، رتینایتیس پیگمانتوزا (RP)، دیستروفی سلولهای مخروطی و استوانهای (Con rod dystrophy)، آب سیاه (Glaucoma)، آلبینیسم (Albinism) و رتینوپاتی دیابتیک (Diabetic retinopathy) به کلینیک اپتومتری بیمارستان لبافی نژاد در تهران، از اول مهرتا پایان اسفند 1402 مراجعه کرده و معاینه شدند. شرکتکنندگان در این مطالعه با و بدون فیلترهای رنگی مورد مطالعه و بررسی قرار گرفتتند. حدت بینائی و حساسیت کنتراست در هر دو حالت اندازهگیری ونتایج مورد مقایسه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: در حدت بینایی دور، بهبود معنادار در اکثر بیماریها مشاهده شد (001/0P<). اما در آلبینیسم و رتینوپاتی دیابتیک بهبود چشمگیری دیده نشد (005/0P> ). درحدت بینایی نزدیک، بهبود کلی در اکثر بیماریها دیده شده (001/0P=). به غیر از آلبینیسم و گلوکوم که بهبود معناداری نداشتند (073/0P=). در حساسیت کنتراست: بهبود در اکثر بیماران دیده شد (001/0P<). اما در آلبینیسم و گلوکوم تفاوت معناداری دیده نشد (483/0P=). برای بیماران با بیش از یک بیماری چشمی، فیلترها بر پایه نوع بیماری و وضعیت فرد تغییر میکرند.
نتیجهگیری: فیلترهای رنگی میتوانند بهبود معناداری در مولفههای بینائی ایجاد کرده و در نتیجه، کیفیت زندگی را ارتقا دهند. انتخاب فیلتر مطلوب نیازمند توجه به نوع بیماری و ویژگی فردی است و تجربیات عملی و بازخورد بیماران در آن نقش مهمی ایفا میکند.
