908 نتیجه برای Ct
رضا صحرایی، احمد بستانی، موسی زارع، نوید کلانی، فاطمه افتخاریان،
دوره 82، شماره 3 - ( 3-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: جراحی آب مروارید شایعترین جراحی در جهان است. شیوع آب مروارید وابسته به سن با افزایش سن افزایش مییابد و شیوع آن با هر دهه از سن پس از چهل سال افزایش مییابد. داروهای مختلفی جهت کنترل بیدردی و همودینامیک در بیماران تحت عمل جراحی کاتاراکت بکار میرود. هدف از انجام این مطالعه مقایسه دکسمدتومدین و لیدوکایین در کنترل بیدردی و تغییرات همودینامیک در اعمال جراحی کاتارکت میباشد.
روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی دو سوبه کور در بازه زمانی آذر تا اسفند 1400 بر روی 52 بیمار تحت عمل جراحی کاتاراکت مراجعهکننده به بیمارستان مطهری شهرستان جهرم انجام شد. بیماران بهصورت تصادفی به دو گروه لیدوکایین و دکسمدتومدین قرار گرفتند. چکلیست جمعآوری اطلاعات در این مطالعه شامل سن، جنسیت، سابقه مصرف آسپرین، فشارخون سیستول و دیاستول، ضربان قلب، میزان فشار داخل چشم، عوارض پس از عمل و میزان درد بیماران پس از عمل بود.
یافتهها: نتایج آزمون من ویتنی نشان داد که گروه دکسمدتومدین میزان درد کمتری از گروه لیدوکایین در ساعت اول پس از مداخله داشتند (012/0P=) در بررسی IOP پس از از انجام بلاک رتروبولبار در گروه دکسمدتومدین شاهد افزایش معناداری در فشار IOP از مقدار 12/3±56/16 به 68/2±96/17 میلیمتر جیوه نسبت به پیش از بلاک بودیم (001/0P=).
نتیجهگیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که دکسمدتومدین با لیدوکایین بهصورت رتروبولبار نسبت به لیدوکایین توانسته بود میزان درد بیماران پس از عمل و فشارخون سیستول و دیاستول در حین عمل را کنترل کند.
سید حسن امامی رضوی، محمدرضا صالحی، هوشنگ صابری، محمد زارعی، بابک میرزاشاهی، پگاه آفرینش، سپیده خداپرست،
دوره 82، شماره 3 - ( 3-1403 )
چکیده
عفونت پیوژنیک اولیه ستون فقرات، همچنین بهعنوان اسپوندیلودیسیت یا استئومیلیت مهرهای شناخته میشود، یک بیماری جدی و بالقوه ناتوانکننده است که شامل عفونت باکتریایی یا قارچی فضای دیسک بین مهرهای و بدنههای مهرههای مجاور میشود. درحالی که نسبتا نادر است، با شیوع تخمینی 4/2 در هر 100000 نفر در سال، این یک اورژانس پزشکی است که نیاز به تشخیص و درمان فوری برای جلوگیری از آسیب دایمی ستون فقرات و عوارض عصبی دارد. شایعترین ارگانیسمهای عامل بیماری استافیلوکوکوس اورئوس است که تا 50% موارد را تشکیل میدهد و پس از آن باکتریهای گرم منفی مانند اشریشیا کلی و عفونتهای مایکوباکتریایی مانند مایکوباکتریوم توبرکلوزیس قرار دارند. عوامل خطر برای ایجاد عفونت اولیه ستون فقرات پیوژنیک عبارتند از مصرف داخل وریدی دارو، سیستم ایمنی ضعیف، جراحی اخیر ستون فقرات یا ابزار دقیق و گسترش پیوسته از یک عفونت در سایر نقاط بدن، مانند عفونت دستگاه ادراری یا اندوکاردیت. بیماران معمولا با کمردرد شدید و موضعی، تب و ضعف عمومی مراجعه میکنند که به راحتی میتواند با بیماریهای شایعتر ستون فقرات اشتباه گرفته شود. تشخیص سریع بسیار مهم است و شامل تاریخچه پزشکی کامل، معاینه فیزیکی، آزمایشات آزمایشگاهی و مطالعات تصویربرداری پیشرفته مانند تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) است. کشت خون و در برخی موارد بیوپسی ممکن است برای شناسایی ارگانیسم عامل و راهنمایی درمان ضدمیکروبی مناسب لازم باشد. درمان اصلی شروع سریع آنتیبیوتیک یا درمان ضدقارچی هدفمند است که اغلب نیاز به تزریق داخل وریدی برای چند هفته دارد. مداخله جراحی ممکن است در برخی موارد ضروری باشد، مانند تخلیه آبسه یا ایجاد ثبات در ستون فقرات. یک رویکرد چند رشتهای شامل متخصصان بیماریهای عفونی، جراحان ستون فقرات و ارایه دهندگان توانبخشی برای مدیریت بهینه و نتایج ضروری است. علیرغم پیشرفت در تشخیص و درمان، عفونت اولیه پیوژنیک نخاعی یک وضعیت چالش برانگیز باقی مانده است. تاخیر در تشخیص و درمان میتواند منجر به عوارض ویرانگر از جمله تغییر شکل دایمی ستون فقرات، فلج و حتی مرگ شود. با اینحال، با مدیریت به موقع و مناسب، اکثر بیماران قادر به دستیابی به یک نتیجه بالینی خوب هستند، اگرچه برخی ممکن است درد باقیمانده یا نقایص عصبی را تجربه کنند.
سیده رویا موسوی، پروانه ابراهیمزاده، سپیده یزدانپناه، نسیمالسادات موسوی، منصور دیلمی،
دوره 82، شماره 4 - ( 4-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: بیماران معتاد دارای مقاومت بیشتری در برابر داروهای بیحسکننده موضعی به هنگام استفاده از آنها جهت انجام بلوکهای عصبی محیطی و مرکزی میباشند. خارش ناشی از مخدرها ممکن است ژنرالیزه باشد و اغلب اندکی پس از تزریق اتفاق میافتد. این مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان خارش ناشی از تزریق اینتراتکال فنتانیل در افراد معتاد به تریاک که تحت جراحیهای الکتیو ارتوپدی اندام تحتانی با بیحسی نخاعی قرار گرفتهاند، طراحی و پایهریزی شد.
روش بررسی: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی دو سوکور بر روی 68 بیمار کاندید جراحیهای الکتیو ارتوپدی اندام تحتانی تحت بیحسی نخاعی مراجعهکننده به بیمارستان پنج آذر گرگان در سال 1402 انجام گردید. بیماران با استفاده از جدول اعداد تصادفی به دو گروه، مداخله (گروهی از افراد معتاد که برای انجام بیحسی نخاعی مارکائین اینتراتکال بههمراه فنتانیل دریافت کردند) و کنترل (گروهی از افراد معتاد که برای انجام بیحسی نخاعی تنها مارکائین اینتراتکال دریافت نمودند)، تقسیم شدند. میزان خارش، تهوع و استفراغ در هر دو گروه سنجیده شد.
یافتهها: از نظر سن، جنسیت و BMI بین دو گروه مداخله و کنترل تفاوت آماری معناداری وجود نداشت. میزان بروز تهوع و استفراغ ما بین دو گروه تفاوت آماری معنادار وجود نداشت. بروز خارش در گروه بوپیواکائین صفر و در گروه فنتانیل و بوپیواکائین 6/17% بود که 3% از آنها نیاز به تجویز داروی ضدخارش جهت درمان وجود داشت (25/0P=).
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که با توجه به پایین بودن بروز عارضه خارش در گروه استفاده از فنتانیل به همراه بوپیواکائین، استفاده از آن در افراد با اعتیاد مخدر سودمند میباشد.
فاطمه شکی کتولی، جیران زبردست، زهرا طاولی، لیلا بیانی، فهیمه زینلخانی، رضا مردانی، فهیمه عزیزینیک،
دوره 82، شماره 4 - ( 4-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: اخیرا شیوع جراحی سزارین (Cesarean section, CS) بهطور چشمگیر افزایش پیدا کرده است. نقص اسکار سزارین (Cesarean scar defect, CSD) یکی از شایعترین عوارض CS میباشد. هدف این مطالعه، بررسی و مقایسه عمق و حجم CSD در بیماران علامتدار با و بدون آدنومیوز میباشد.
روش بررسی: این مطالعه بهصورت گذشتهنگر و مورد- شاهدی در بازه زمانی دو سال (آذر 1399 تا آذر 1401) طراحی شده است. بیماران علامتدار دارای معیارهای ورود به دو گروه تقسیمبندی شدند: با آدنومیوز (گروه مورد) و بدون آدنومیوز (گروه شاهد). دادههای دموگرافیک بیماران، سوابق پزشکی و یافته های سونوهیستروگرافی از مدارک بیماران و تصاویر بایگانی شده استخراج شد.
یافتهها: در طول دو سال، از بین ۳۱۰ خانم علامتدار با سابقه سزارین که تحت سونوهیستروگرافی قرار گرفتند، ۱۶۰ بیمار دارای معیارهای ورود (گروه مورد: ۸۲ بیمار و گروه شاهد: ۷۸ بیمار) بودند. شکایت اصلی، خونریزی پس از قاعدگی (8/%43)، قاعدگی طولانیمدت (3/%34) و خونریزی بین قاعدگی (9/21%) بود. عمق و حجم CSD در بیماران دارای آدنومیوز بهطور معناداری بالاتر اندازهگیری شد (بهترتیب با P-value های 002/0 و 038/0). همچنین RMT و نسبت RMT/AMT در بیماران دارای آدنومیوز بهطور قابلتوجهی پایینتر دیده شد (بهترتیب با P-value های 004/0 و00/0).
نتیجهگیری: مطالعهی ما ارتباط قوی بین آدنومیوز و سایز بزرگتر CSD را نشان داد. برای اثبات رابطه علت و معلولی، مطالعات آیندهنگر برای پیگیری بیماران پس از اولین سزارین جهت مقایسه و بررسی تشکیل CSD در موارد با و بدون آدنومیوز پیشنهاد میشود.
سولماز اوحدیان مقدم، محمد رضا نوروزی، محسن آیتی، عرفان امینی، فائزه سلحشور، محسن شیرآقایی،
دوره 82، شماره 5 - ( 5-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: سارکوپنی از دست دادن دژنراتیو توده عضلانی اسکلتی است که بهعنوان یک نتیجه ضعیف پس از عمل در انواع مختلف سرطان شناخته میشود. هدف ما از این مطالعه بررسی ارتباط بین سارکوپنی و عوارض پس از عمل و میزان بقا در بیماران مبتلابه سرطان مثانه بود.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی از دی ماه سال 1400 تا دی ماه سال 1401 بر روی 30 بیمار مراجعهکننده به درمانگاه ارولوژی بیمارستان امام خمینی تهران که مبتلابه سرطان مثانه و کاندید عمل سیستکتومی رادیکال بودند، انجام شد. یک هفته پیش از عمل، سطح مقطع عضلانی برای نشان دادن تغییرات در اندازه و حجم عضله (بررسی شده با MRI) به دنبال شاخص سارکوپنی تخمین زده شد. برای بهبود کیفیت گزارش عوارض جراحی، بیماران مجددا معاینه شدند و مدت زمان بستری بیماران در بیمارستان اندازهگیری شد. مراقبت پیگیری بهینه 10 ماه (چهار تا 20 ماه) بود.
یافتهها: میانگین شاخص سارکوپنیک 2mm/2m 6/1264±5/591 بود. طی پیگیری 10 ماهه، 25 بیمار (3/83%) زنده ماندند و پنج بیمار (7/16%) فوت شدند. میانگین اندکس سارکوپنی در بیماران مبتلابه سرطان لوکالیزه نسبت به بیماران مبتلابه سرطان پیشرفته بالاتر بود ولی این اختلاف از نظر آماری معنادار نبود. همچنین میانگین اندکس سارکوپنی در بیماران مبتلابه درگیری لنفوواسکولار بهصورت قابلتوجهی کمتر از بیماران با سرطان بدون تهاجم لنفوواسکولار بود. در این مطالعه ارتباطی بین عوارض پیش از عمل و سارکوپنیک اندکس بهدست نیامد.
نتیجهگیری: کاهش شاخص سارکوپنیک بهطور قابلتوجهی با تهاجم عروق لنفاوی مرتبط بود، اما هیچ ارتباطی بین میزان مرگومیر و عوارض پس از جراحی رادیکال سیستکتومی یافت نشد.
محمد سرخیل، مهران محسنی، اکبر علی اصغرزاده، علی رسولی بزچلویی،
دوره 82، شماره 5 - ( 5-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: باتوجه به دستورالعمل حفاظت پرتویی، تعیین سطوح مرجع تشخیصی (DRL) در تصویربرداری سیتیاسکن امری ضروری میباشد. این مطالعه به تعیین DRL در بیمارستانهای شهر ساوه پرداخته است.
روش بررسی: این مطالعه با دو روش مبتنی بر نتایج و محاسبات حاصل از گزارشات سالیانه کنترل کیفی (QC) و روش جمعآوری دادههای مربوط به اسکن بیماران (DC) در بهمن و اسفند ماه سال 1401 انجام شد. در این مطالعه چارک دوم مقادیر شاخصهای دوز حجمی (CTDIvol) و دوز تولیدشده در طول اسکن (DLP) بهعنوان DRL در نظر گرفته شد.
یافتهها: مقدار DRL شاخص CTDIvol در دو روش QC و DC برای تصویربرداریهای سر (76/32و 36/32)، سینوس (73/11 و 89/9)، قفسهسینه (06/6 و 11/5) و شکم/لگن (86/11 و 56/10) بهدست آمد.
نتیجهگیری: باتوجه به اختلاف قابلتوجه مقادیر DRL شاخصهای دوز مراکز با مقادیر سایر مطالعات، لزوم توجه به تعیین DRL در هر یک از مراکز تصویربرداری کاملا ضروری است.
سعید رحمنی، علیاکبر شفیعی، عباس ریاضی، علیرضا اکبرزاده باغبان، علیرضا جعفری، مریم دشتی،
دوره 82، شماره 6 - ( 6-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: مشکلات در مقابل نور آبی، از جمله مواردی است که افرادی که تحت عمل Photorefractive keratectomy (PRK) قرار میگیرند دارند. این مطالعه بهمنظور بررسی تأثیر فیلترهای مسدود کننده نور آبی بر بهبود بینایی افراد پس از جراحی انکساری از نوع PRK انجام شد. هدف اصلی آن ارزیابی اثربخشی این فیلترها در افزایش کیفیت بینایی و کاهش عوارض ناشی از جراحی بود.
روش بررسی: در یک مطالعه شبهتجربی، افرادی که تحت جراحی PRK قرار گرفته بودند، به کلینیک اپتومتری بیمارستان شهید دکترلبافی نژاد در شهر تهران از اول اسفند 1402 تا پایان اردیبهشت 1403 مراجعه کرده و معاینه شدند. شرکتکنندگان در این مطالعه با و بدون اعمال فیلتر مسدود کننده نور آبی مورد معاینه و بررسی قرار گرفتند. حدت بینایی و حساسیت کنتراست در مراجعهکنندگان، در هر دو حالت اندازهگیری و نتایج مورد مقایسه و تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: ۳۴ داوطلب (5/73% زن و 5/26% مرد) با میانگین سنی 6/32 سال وارد مطالعه شدند. میانگین ریفرکشن پس از عمل در چشم راست و چپ بهترتیب 4۲/0±1۶/0– و ۳۰/0±1۶/0– دیوپتر ثبت شد. حدت بینایی چشم راست و چپ با استفاده از فیلتر بلوکات بهطور معناداری بهبود یافت (005/0P<) و همچنین حساسیت کنتراست در فرکانسهای فضایی 5/1، ۶ و ۱۸ c/d بهطور قابلتوجهی افزایش یافت (005/0P<).
نتیجهگیری: استفاده از فیلترهای بلوککننده نور آبی در افراد با سابقه عمل PRK موجب بهبود قابلتوجهی در حدت بینایی و افزایش حساسیت کنتراست میشود. این یافتهها نشاندهنده اهمیت این فیلترها در بهبود تجربه بصری بیماران بعد از جراحی هستند.
مجید جهانشاهی، مرتضی طاهری، سید عبدالهادی دانشی، مصطفی حاجی رضایی،
دوره 82، شماره 6 - ( 6-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: کرانیکتومی فشاری روش مدیریتی بیماران مبتلا به فشار داخل جمجمه بالا و ادم مغزی است. گرچه تکنیک انجام این روش ساده است اما با عوارض زیادی همراه است. گزارش شده است که عوارض با پیامد بدتری همراه است. هدف این مطالعه بررسی فراوانی و عوامل مرتبط با اختلال گردش مایع مغزی نخاعی پس از کرانیکتومی دکمپرسیو میباشد.
روش بررسی: این مطالعه مقطعی تحلیلی بر روی 79 بیمار که در بیمارستان شهدای هفتم تیر تحت کرانیکتومی دکمپرسیو قرار گرفتهاند، انجام شد. با بررسی پرونده بیماران، اطلاعات دموگرافیک، بالینی و یافتههای سیتیاسکن بیماران جمعآوری شد. پس از تعیین بیماران با اختلال در گردش مایع مغزی، عوامل مرتبط با اختلال گردش مایع مغزی نخاعی پس از کرانیکتومی دکمپرسیو با استفاده از Logistic regression چند متغیره تعیین شد.
یافتهها: میانگین سنی بیماران 64/12±56/40 سال و 3/82% مرد بودند. در مجموع 7/36% (19 نفر) بیماران به درجاتی از هیگروم ساب دورال مبتلا شدند. 19% (15 نفر) طی شش ماه اول پس از جراحی دچار هیدروسفالی شدند. نتایج رگرسیون لجستیک چندمتغیره نشان داد که ابتلا به هماتوم داخل بطن (6/240: OR، :CI95% 9414/36-15/6، 003/0P=) و عمل مجدد (91/75: OR، :CI95% 1485/43-88/3، 004/0P=) دو عامل مستقل مرتبط با ابتلا به هیدروسفالی در بیماران تحت کرانیکتومی دکمپرسیو هستند.
نتیجهگیری: در بیماران تحت کرانیکتومی دکمپرسیو، وجود هماتوم در بطنهای مغز و عمل جراحی مجدد دو عامل خطر ابتلا به اختلال در گردش مایع مغزی نخاعی هستند.
محمد گلپرور، فاطمه مقدسی،
دوره 82، شماره 7 - ( 7-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: خونریزی حین عمل یک عارضه ناخواسته و شایع در جراحیهای ارتوپدی است که تجویز پروفیلاکتیک داروهای ضدانعقاد جهت پیشگیری از ترمبوز وریدهای عمقی و آمبولی ریوی میتواند آن را تشدید کند. مطالعه حاضر تاثیر انوکسوپارین پروفیلاکتیک جهت پیشگیری از ترومبوآمبولی را بر میزان خونریزی در جراحیهای سر فمور بررسی میکند.
روش بررسی: مطالعه بهصورت توصیفی-تحلیلی آیندهنگر از تیر لغایت اسفند 1400 در بیمارستان کاشانی شهر اصفهان و در 120 بیمار بدون سابقه بیماری انعقادی کاندیدای اعمال جراحی ترمیمی شکستگی سر و گردن استخوان فمور انجام شد. کلیه بیماران مورد مطالعه در دوره پیش از عمل داروی انوکسوپارین جهت پیشگیری از ترومبوز وریدهای عمقی دریافت نموده بودند. بیماران با روش یکسان تحت بیهوشی نخاعی قرار گرفتند. در طول عمل جراحی و ریکاوری متغیرهای مرتبط با شدت خونریزی اندازهگیری و ثبت شده رابطه آنها با میزان و طول مدت دریافت انوکسوپارین بهوسیله تستهای آماری مورد بررسی قرار گرفت.
یافتهها: ارتباط معناداری بین فشار متوسط شریانی و میزان خونریزی حین عمل وجود داشت (001/0P=). دوز انوکسوپارین تجویز شده با حجم مایعات دریافتی، میزان خونریزی، مقدار ترانگزامیک اسید، فنیل افرین، لابتالول، TNG و فنتانیل تجویز شده حین عمل با سطح معناداری کمتر از 05/0 همراهی داشت. همچنین ارتباط معناداری بین دوز انوکسوپارین تجویز شده با طول مدت جراحی و اقامت در ریکاوری وجود دارد (05/0P<).
نتیجهگیری: تجویز انوکسوپارین پروفیلاکتیک پیش از عمل میتواند میزان خونریزی حین عمل و نیاز به تجویز داروهای مهارکننده فیبرینولیز را افزایش دهد، این تاثیر در بیماران با کاهش عملکرد کلیه با سایر بیماران تفاوتی ندارد.
فاتح رحیمی، ساناز خاشعی،
دوره 82، شماره 7 - ( 7-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: بهدلیل افزایش مقاومت آنتیبیوتیکی در میان سویههای اشرشیا کلای اوروپاتوژنیک نیاز مبرم به توسعه راهکارهای درمانی جدید جهت مدیریت عفونتهای ادراری میباشد. هدف از این مطالعه بررسی اثر اکسید نیتریک بر بیوفیلم سویههای اشرشیا کلای اوروپاتوژنیک جداسازیشده از بیماران مبتلابه عفونت ادراری بود.
روش بررسی: در این مطالعه در مجموع 3814 ایزوله مشکوک به اشرشیا کلای از یک آزمایشگاه پاتوبیولوژی در محدوده مرکزی شهر تهران در بازه زمانی خرداد 1401 لغایت اردیبهشت 1402 جمعآوری و با پرایمرهای اختصاصی ژن tufA مورد تایید قرار گرفتند. جهت بررسی توانایی تولید بیوفیلم از روشهای کیفی ژلوز قرمز کنگو و کمی میکروتیتر پلیت استفاده شد. همچنین، حضور ژنهای csgA، cdgD، yedQ و bcsA در سویههای مولد بیوفیلم و تعیین اثر اکسید نیتریک بر تشکیل و تخریب بیوفیلم مورد بررسی قرار گرفت.
یافتهها: از میان تمامی ایزولههای مورد تایید، در مجموع 1309 سویه مولد بیوفیلم و واجد مورفوتایپهای rdar (کورلای و سلولز+) (52%)، bdar (کورلای+) (27%) و pdar (سلولز+) (21%) بودند. همچنین 52%، 31% و 17% سویهها بهترتیب مولد بیوفیلم قوی، متوسط و ضعیف بودند و فراوانی ژنهای csgA، cdgD، yedQ و bcsA نیز بهترتیب محدود به 87%، 98%، 100% و 79% سویهها بود. غلظت 30 میکرومولار اکسید نیتریک بهطور معناداری باعث کاهش تشکیل بیوفیلم (40%-17) و افزایش تخریب بیوفیلم (45%-20) شد.
نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه موید کاربرد اکسید نیتریک بهعنوان یک عامل ضدبیوفیلمی برای سویههای اشرشیا کلای اوروپاتوژنیک بود.
محدثه شاد، علی صمدی خانقاه، رضا شجاعیان، خشایار اتقیائی،
دوره 82، شماره 7 - ( 7-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: پرولاپس رکتوم، که با بیرونزدگی مخاط رکتوم از طریق اسفنکتر آنال مشخص میشود، یک وضعیت نسبتا نادر در کودکان است. این وضعیت میتواند بهدلیل چندین عامل آناتومیک و عملکردی ایجاد شود. این مطالعه به منظور بررسی عادات دفع در کودکان مبتلا به پرولاپس رکتوم انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه به صورت گذشتهنگر از سال 1396 تا 1400در بیمارستانهای کودکان اکبر و شیخ مشهد انجام شده است. جمعیت مورد مطالعه شامل 50 کودک زیر 14 سال بود که با تشخیص پرولاپس رکتوم به بیمارستان مراجعه کرده بودند. معیارهای ورود شامل کودکان زیر 14 سال با تشخیص پرولاپس رکتوم بود و معیارهای خروج شامل دادههای ناقص یا کودکان با سایر شرایط شدید بهداشتی بدون ارتباط با پرولاپس رکتوم، بودند.
یافتهها: نتایج نشان داد که 4/67% از نمونهها پسر بودند و گروه سنی بیشتر تحت تاثیر قرار گرفته کودکان زیر دو سال (8/38%) بودند. 1/57% از کودکان حرکات روده روزانه داشتند و 2/68% از بیماران گزارش کردند که مدفوع به طور مداوم سفت است. همچنین، 48% از کودکان درد یا سوزش در هنگام دفع تجربه کردند.
نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه نشان میدهد که کودکان مبتلا به پرولاپس رکتوم اغلب با چالشهای مربوط به قوام مدفوع و درد در هنگام دفع مواجه هستند، با وجود اینکه حرکات رودهای مکرر دارند.
آتوسا قریب، الهام قلیپور خطیر،
دوره 82، شماره 8 - ( 8-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: سرطان یوروتلیال، نهمین سرطان شایع در جهان است و بهعنوان هفتمین بدخیمی شایع در مردان شناخته شده است. هدف از این مطالعه، بررسی فراوانی بیان نشانگر HER2 و عوامل همراه آن در بیماران مبتلا به کارسینوم یوروتلیال است.
روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، نمونه مورد بررسی بیماران مبتلا به کارسینوم یوروتلیال (Urothelial carcinoma) جراحی شده به روشهای (TURBT) Transurethral resection of bladder tumor و سیستکتومی رادیکال (Radical cystectomy) در بیمارستان مدرس از فروردین 1399 لغایت اسفند 1402 بودند. بلوکهای پارافینی بیماران استخراج و کنترل شده سپس از نظر بیان نشانگر (HER2) Human epidermal growth factor Receptor 2بهروش ایمونوهیستوشیمی Immunohistochemistry (IHC) بررسی شدند.
یافتهها: در مجموع 84 نفر در این مطالعه شرکت کردند که 74 نفر (1//8%) مرد و 10 نفر (9/11%) زن بودند. اکثر بیماران مورد مطالعه (0/94%) دارای کارسینومای یوروتلیال Conventional بوده، از نظر گرید بیماری 5/84% بیماران دارای تومور با گرید بالا و از نظر مرحله بیماری PT1 Tumor invades subepithelial connective tissue (lamina propria) دارای بیشترین و PT4a (Tumor invades prostate, uterus, or vagina) دارای کمترین فراوانی بودهاند. بهترتیب 44 و 56 بیمار جراحی برداشت تومور مثانه از مسیر مجرای ادراری (Trans urethral resection of bladder tumour, TURT) و سیستکتومی رادیکال (Radical cystectomy) انجام دادهاند. در 19% از کل نمونههای بررسی شده بیان مارکر HER2 مثبت بود.
نتیجهگیری: بیان HER2 ممکن است اطلاعات تعیینکننده پیشآگهی بیشتری را برای بیماران مبتلا به کارسینوم یوروتلیال فراهم کند. اجماع الگوریتم امتیازدهی ایمونوهیستوشیمی HER2 برای اطمینان از اینکه نشانگر زیستی خط اول خوبی برای تعیین انتخاب بیماران برای مطالعات مولکولی و انتخاب آنها برای درمان هدفمند، بسیار مهم است.
مائده افشار، محبوبه حداد، علیاکبر حیدری، مجید خادم رضائیان،
دوره 82، شماره 8 - ( 8-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: بروسلوز شایعترین بیماری زئونوز در سراسر جهان است و بهویژه در کشورهای درحالتوسعه، یکی از دغدغههای مهم بهداشتی بهشمار میآید. این بیماری میتواند با باکتریمی همراه باشد. تشخیص قطعی بروسلوز با جداسازی ارگانیسم از کشت خون، مایعات یا بافتهای بدن گذاشته میشود اگرچه تست آگلوتیناسیون سرم معمولا بهعنوان تکنیک رفرنس شناخته شده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ویژگیهای اپیدمیولوژیک، بالینی، پاراکلینیک و پیامد بالینی بیماران بستری با کشت خون مثبت از لحاظ بروسلا انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه بهصورت مقطعی گذشتهنگر و توصیفی به بررسی ویژگیهای اپیدمیولوژیک، یافتههای بالینی و آزمایشگاهی و پیامد بالینی بیماران بستری با کشت خون مثبت از لحاظ بروسلا در بازه زمانی فروردین 1390 تا اسفند 1400در بیمارستانهای امامرضا و قائم مشهد پرداخت.
یافتهها: از 32 بیمار مورد مطالعه با میانگین سنی 18±8/38 سال، 17 بیمار (1/53%) مذکر بودند. شایعترین بیماری زمینهای، بیماریهای قلبی بود و نقص ایمنی در حدود 7/15% از بیماران وجود داشت. تب و آرتریت تکمفصلی بهترتیب شایعترین علامت و نشانه در بیماران بودند. در 12 بیمار (5/37%) بررسیهای سرولوژیک بروسلا منفی بود. 4/84% از بیماران آنمی داشتند. هیچیک از بیماران فوت نشدند.
نتیجهگیری: میزان قابلتوجهی از بیماران با کشت خون مثبت از نظر بروسلا، ممکن است با استفاده از تستهای سرولوژی شناسایی نشوند بنابراین درصورت شک بالینی قوی به بروسلوز، کشت خون نیز باید برای بیماران در نظر گرفته شود. براساس این مطالعه باکتریمی در بیماران بروسلوز با تلفات جانی همراه نیست و این بیماران بهخوبی به رژیمهای معمول آنتیبیوتیک پاسخ میدهند.
بهار رستمیزاده، علیرضا جلالیزند، کامران قائدی، رزیتا نصیری،
دوره 82، شماره 8 - ( 8-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: حشرات و بندپایان و تولیدات آنها بهعنوان منابع دارویی از تمدنهای قدیم مورد استفاده قرار میگرفتند. سرطان یکی از معضلات بزرگ علم پزشکی است که دارویی تاکنون برای کنترل سریع و دقیق آن کشف نشده است. در این تحقیق به بررسی تأثیر عصاره بدن حشرات (تولیدات آنها) و برخی بندپایان در مهار رشد سلولها یا تومورهای سرطانی (رده سلولهای سرطان پستان MCF7) پرداخته شد.
روش بررسی: مطالعه پایه و تجربی در اصفهان و از 1397تا 1402 انجام شد. در این پژوهش از عصاره بدن شش جنس از حشرات: آبدزدک با اسم علمی Gryllotalpa sp، مورچه با اسم علمی Polyrhachis sp، زنبور زرد با اسم علمی Dolichovespula sp، زنبور عسل با اسم علمی Apis mellifera، سوسری آمریکایی با اسم علمی Periplaneta americana، مگس سرکه با اسم علمی Drosophila melanogaster و یک جنس از چیلوپودا صدپا با اسم علمی Scolopendra sp. با آب مقطر و الکل 70% شستشو داده شد سپس فریزداریر و پودر شد. تست MTT برای بررسی میزان تأثیر دوزها انجام شد. دوزهای مورد تأثیر از حشرات و صدپا در شش تکرار و سه بار به سلولهای MCF-7 انجام شد.
یافتهها: جنسهای Scolopendra sp. Drosophila melanogaster، Periplaneta americana،Polyrhachis sp.، Apis mellifera، Gryllotalpa sp.، بهترتیب دارای بیشترین اثر و در نهایت Dolichovespula sp.، کمترین اثر را در القای آپوپتوز و مرگ سلولی در لاین سلولهای سرطانی MCF-7 داشته Scolopendra sp. از غلظت µg/l 500 باعث القای مرگ سلولی در بالای 50% سلولهای سرطانی MCF-7 شده است.
نتیجهگیری: دستاورد اعمال هفت جنس متفاوت از بندپایان و حشرات بود، نشان داد که این جنسها دارای پتانسیل درمانی عالی بهویژه در درمان سلولهای سرطانی MCF-7 میباشد.
فاطمه رسولی امیری، خدیجه ازوجی، سید رضا حسینی، علی بیژنی، کیوان لطیفی،
دوره 82، شماره 8 - ( 8-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: افراد مبتلا به درد مزمن، تا حدی در نتیجه مرگومیر بیش از حد ناشی از بیماریهای قلبی- عروقی (CVD)، امید به زندگی کمتری در مقایسه با جمعیت عمومی دارند. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط درد مزمن با عوامل خطر بیماریهای قلبی-عروقی در سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو بوده است.
روش بررسی: 400 بیمار سالمند مبتلا به دیابت نوع دو فاز یک مطالعه کوهورت سالمندان امیرکلا (AHAP) که در بازه زمانی فروردین1390 تا اسفند 1395 در دانشگاه علوم پزشکی بابل انجام گردید، به دو گروه 200 نفره با درد مزمن و بدون درد مزمن تقسیم شدند. سپس برخی عوامل خطر بیماریهای قلبی- عروقی نظیر سطح فعالیت فیزیکی، شاخص توده بدنی، سطوح قندخون، وضعیت پروفایل لیپید خون، فشارخون بالا و سیگار کشیدن، بیماریهای زمینهای بیماران بررسی شدند.
یافتهها: در بررسی متغیرهای پایه در سالمندان با و بدون درد مبتلا به دیابت مشخص شد که زنان یا 184 نفر (4/54%) بیشتر از مردان با 154 نفر (6/45%) داشتن درد را گزارش نمودند که وجود درد بین دو جنس اختلاف معناداری دارد (001/0=P). سطح تحصیلات نیز با داشتن درد در ارتباط بوده است بهطوریکه 229 نفر (8/67%) سالمندان با داشتن درد، بیسواد بودند و این ارتباط معنادار بوده است (006/0P=). 279 نفر (5/82%) سالمندان با فعالیت فیزیکی بالاتر، میزان درد کمتری نسبت به سالمندان با فعالیت فیزیکی کمتر داشتند (001/0=P). سطح تریگلیسرید و سابقه بیماری زمینهای در سالمندان بدون درد کمتر بوده است (009/0 و 002/0=P).
نتیجهگیری: در سالمندان بدون درد مزمن، سطح تریگلیسرید پایینتر، فعالیت فیزیکی بیشتر و تعداد بیماری زمینهای کمتری وجود داشت.
رضا صحرایی، فاطمه افتخاریان، نوید کلانی، هاجر تقیزاده،
دوره 82، شماره 8 - ( 8-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: آمبولی ریوی زمانی رخ میدهد که یک لخته خون، شریان ریوی یا شاخههای آن را مسدود کند. مطالعه حاضر به گزارش یک مورد آمبولی حاد ریوی پس از عمل جراحی هیسترکتومی پرداخته است.
معرفی بیمار: بیمار زن 52 سالهای که بهدلیل خونریزی واژینال از سه هفته قبل کاندید عمل جراحی عمل جراحی بیرون آوردن رحم از شکم+ در آوردن دو طرفه تخمدان و لولهها (Total Abdominal hysterectomy (TAH) + BiLateral salpingo oophorectomy, BSo) شد. یک روز پس از عمل جراحی بیمار شروع به راه رفتن در بخش نمود که ناگهان دچار سنکوپ شد. در زمان احیاء قلبی عروقی اکوکاردیوگرافی بیمار نشان دهنده لخته در شریان ریوی پروگزیمال راست و چپ بود که دوز مناسب رتپلاز (Reteplase) با تشخیص آمبولی وسیع ریوی تجویز گردید. متاسفانه علیرغم تلاش تیم پزشکی بیمار مذکور فوت شد.
نتیجهگیری: براساس نتایج حاصل از مطالعه حاضر بیمارانی که با سابقه خونریزی قبلی جهت انجام هیسترکتومی مورد عمل جراحی قرار میگیرند در خطر بروز آمبولی حاد ریوی هستند.
محمد حاجی آقاجانی، محمد پارسا محجوب، رضا میری، رکسانا صادقی، فاطمه امیدی، مریم روزیطلب،
دوره 82، شماره 9 - ( 9-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: تغییرات قلب در بارداری، بهویژه تغییرات سمت چپ قلب طی پژوهشهای مختلف ارزیابی شدهاند. با اینحال، تغییرات بطن راست به خوبی مورد بررسی قرار نگرفته است. بدین ترتیب، پژوهش حاضر با هدف مقایسه تغییرات شاخص های اکوکاردیوگرافیک بطن راست در زنان باردار و زنان غیرباردار انجام شد.
روش بررسی: مطالعه به شیوه مورد-شاهدی انجام شد و 30 زن باردار در سه ماهه دوم سالم مراجعهکننده به درمانگاه زنان بیمارستان امام حسین (ع) تهران با روش اکوکاردیوگرافی بررسی شده و نتایج آنها با 30 زن غیرباردار و سالم مقایسه شدند. مطالعه از فروردین 1402 الی فروردین 1403 انجام شد. دادههای زمینهای شامل سن، قد، وزن و شاخص توده بدنی ثبت و مقایسه شدند. همچنین، شاخصهای آناتومیکی و عملکردی بطن راست ارزیابی و مقایسه شدند.
یافتهها: دو گروه مورد بررسی از نظر سنی مشابه، ولی وزن، قد و شاخص توده بدنی در دو گروه متفاوت بود، به طوری که وزن و شاخص توده بدنی در زنان باردار و قد در زنان غیرباردار بهطور معناداری بیشتر بود (05/0P<). مقایسه شاخصهای اکوکاردیوگرافیک نشان داد (Tricuspid regurgitation gradient, TRG) و (Fractional area change, FAC) در دو گروه بهطور معناداری متفاوت بود (در زنان باردار شاخص TRG بیشتر و شاخص FAC کمتر بود (05/0P<).
نتیجهگیری: شاخصهای FAC وTRG بهطور معناداری بین زنان باردار و گروه شاهد متفاوت بودند. توجه به تغییرات مقادیر طبیعی این متغیرها در زنان باردار میتواند در تسریع تشخیص اختلالات و پیشگیری از بروز وقایع قلبی حین بارداری مفید باشند.
پوریا ادیبی، مهرداد صیادینیا، پرنیا دبیری، مجید وطنخواه، مهرداد ملکشعار، طیبه زارعی، بیبی منا رضوی،
دوره 82، شماره 9 - ( 9-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: ارزیابی اضطراب پیش از عمل باعث میشود که بیدردی بهتر در دوره پس از عمل و تجربه بهتر به بیمار ارائه شود. با این حال، تحقیقات کمی وجود دارد که کامل و دقیق علت و عوامل اضطراب را در این جمعیت بررسی کند. بنابراین هدف از انجام این مطالعه بررسی عوامل مرتبط با اضطراب در بیماران الکتیو چشم بیمارستان شهید محمدی بندرعباس میباشد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی-تحلیلی بر روی 180 نفر از بیماران مراجعهکننده به بیمارستان شهید محمدی بندرعباس در بازه زمانی فروردین تا شهریور 1402 انجام شد. ابزار جمعآوری اطلاعات در این مطالعه چک لیست شامل جنسیت، سن، علل اضطراب، میزان تحصیلات بیمار، سابقه قبلی انجام جراحی چشم، سابقه قبلی جراحیهای غیر چشم و ابتلابه سایر بیماریهای زمینهای، میباشد. میزان اضطراب در دو مرحله پیش و پس از عمل چشم براساس معیار سنجش اضطراب (Visual analogue scale for anxiety, VASA)، سنجیده شد.
یافتهها: عمده بیماران (8/52%) علت نامشخصی را بهعنوان عامل اضطراب زا ذکر کردند و کمترین فراوانی در میان علل اضطرابزای ذکر شده توسط بیماران ترس از مرگ در اثر جراحی بود. میزان اضطراب در بیمارانی که سابقه جراحی غیرچشمی داشتند، به شکل معناداری کمتر بود. بیمارانی که علت نامشخص، خود جراحی و مشکلات مالی را بهعنوان علت اضطراب خود ذکر کردند به شکل معناداری اضطراب پیش از عمل و اضطراب پس از عمل بالاتری را تجربه کردند.
نتیجهگیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که میزان اضطراب در بیمارانی که سابقه جراحی چشمی و غیرچشمی دارند به شکل معناداری کمتر است.
افسانه امیرآبی، سمیرا مشهدی علیپوری، القار خانچی،
دوره 82، شماره 10 - ( 10-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: حاملگی خارج از رحم (EP) شایعترین علت مرگومیر مادران در سه ماهه اول بارداری میباشد. تشخیص و درمان زودرس EP با کاهش مرگومیر زنان همراه بوده است و درمان را به سمت روشهای محافظه کارانه با حفظ لوله تغییر داده است. متوتروکسات پر مصرفترین دارو جهت درمان طبی EP میباشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارزش تشخیصی تغییرات زودهنگام β-HCG (روز 4 نسبت به روز 1) در پیشبینی پیامد درمان با متوتروکسات تک دوز، در حاملگیهای خارج رحمی انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه مقطعی -تحلیلی، 135 بیمار واجد شرایط با حاملگی خارج رحمی دریافتکننده تکدوز متوتروکسات بررسی شدند. متوتروکسات با دوز mg/m2 50 داخل عضلانی تجویز و مقادیر سرمی β-HCG در روزهای 4،1 و 7 تزریق اندازهگیری شد. درصد تغییرات Β-HCG سرم نسبت به مقادیر اولیه محاسبه شد. شکست درمان بهصورت نیاز به جراحی و یا تجویز دوز دوم متوتروکسات تعریف شد.
یافتهها: میزان درمان موفق 67% و میزان شکست درمان 33% بود. در بیماران با افزایش β-HCG روز چهار نسبت به روز یک میزان شکست درمان 86% و در بیماران با کاهش β-HCG میزان شکست درمان 19% بود. کاهش کمتر از 20% سطح β-HCG روز چهار نسبت به روز یک با حساسیت 2/72%)42/82% تا 2/62%=CI) و اختصاصیت 80% (1/89% تا 18/66%=CI) و ارزش اخباری مثبت 60% و ارزش اخباری منفی 88% پیشبینیکننده شکست درمان بود.
نتیجهگیری: بر اساس نتایج مطالعه ما بهنظر میرسد میزان تغییرات سرمی β-HCG روزهای چهارم و هفتم میتواند در پیشبینی شکست درمان تزریق تک دوز متوتروکسات در EP مفید باشد.
ثریا احمدیان مسک، عباس حقپرست،
دوره 82، شماره 10 - ( 10-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: میدانهای کوچک الکترونی میتواند منجر به بروز خطاهای قابلتوجه در توزیع دوز شده و اثربخشی و ایمنی درمان را کاهش دهد، بهویژه زمانیکه از دوزیمترهای متداول استفاده شود. هدف این مطالعه، بررسی عملکرد ژل پلیمری MAGIC بهعنوان یک دوزیمتر سهبعدی در میدانهای کوچک الکترونی و مقایسه نتایج آن با دوزیمترهای استاندارد Diode، Semiflex و Pinpoint بود.
روش بررسی: این مطالعهی تجربی-کاربردی در بخش پرتودرمانی بیمارستان امامرضا (ع) کرمانشاه، در بازهی زمانی آذر ۱۴۰۱ تا آذر ۱۴۰۲ انجام شد. پنج میدان الکترونی با ابعاد 2×2، 2.5×2.5، 3×3، 4×4 و 5×5 سانتیمترمربع، بهعنوان میدانهای کوچک با استفاده از اپلیکاتور cm2 6×6 متصل به سر شتابدهنده خطی Elekta و در دو انرژی ۶ و ۹ مگاالکترونولت تولید شد. نمونههای ژل MAGIC ساخته شده تحت تابش قرار گرفته و سپس با دستگاه MRI با قدرت 1.5 تسلا اسکن شدند تا توزیع دوز سهبعدی استخراج گردد. سپس نتایج با توزیع دوزهای بهدست آمده از دوزیمترهای Diode، Semiflex و Pinpoint مقایسه شد.
یافتهها: منحنیهای دوز عمقی بهدستآمده از ژل MAGIC بیشترین تطابق را با دوزیمتر Diode داشتند و این تطابق نسبت به دوزیمترهای Semiflex و Pinpoint قابلتوجهتر بود. همچنین با کاهش اندازه میدان و افزایش انرژی پرتو، اختلاف بین قرائت دوزیمترها بیشتر شد. این نتایج بر اهمیت انتخاب ابزار مناسب دوزیمتری در میدانهای کوچک تأکید دارد.
نتیجهگیری: ژل پلیمری MAGIC بهعنوان یک دوزیمتر سهبعدی، توان بالقوه بالایی برای دوزیمتری دقیق در میدانهای کوچک الکترونی دارد و بالاترین سازگاری را با دوزیمتر diode نشان داد. اما در میدانهای بسیار کوچک و همچنین انرژی بالا بهدلیل فاصله گرفتن بیشتر از تعادل ذره باردار گزینه ژل دوزیمتر بهتر از سایر دوزیمترها است.
