منصوره برادران، محمد اشرف عظیمی، رسول نیکدل، سید حسن سید شریفی،
دوره 81، شماره 6 - ( شهریور 1402 )
چکیده
زمینه و هدف: آنوریسم شریان طحالی در کمتر از 1/0% افراد جامعه دیده میشود که در زنان باردار شایعتر است. از عوارض تهدیدکننده حیات آنوریسم شریان طحالی، پارگی خودبهخودی آنوریسم میباشد که موجب شوک هموراژیک میشود. در این مطالعه بیمار باردار با پارگی خودبخودی آنوریسم شریان طحالی گزارش میگردد.
معرفی بیمار: بیمار خانم 18 ساله، باردار 20 هفته میباشد که با درد منتشر شکم با شروع ناگهانی در شهریور 1402، به اورژانس بیمارستان بنتالهدی بجنورد مراجعه کرده است. در معاینه علایم حیاتی بیمار ناپایدار بود و معاینه شکم مطرحکننده پریتونیت بود. با توجه به سونوگرافی انجام شده و گزارش مایع آزاد فراوان و درناژ مایع خونی از شکم، بیمار تحت عمل جراحی قرار گرفت. حین جراحی پارگی آنوریسم شریان طحالی مشهود بود که برای بیمار لیگاتور عروق طحالی و اسپلنکتومی انجام شد.
نتیجهگیری: یکی از بیماریهای نادر، آنوریسم شریان طحالی میباشد که با توجه به بدون علامت بودن آن در صورت پارگی تشخیص آن دشوار بوده و درصد مرگومیر بالایی دارد.
رضا عاطف یکتا، هدا کاوسی، پوریا عیسی وند، منیر سادات حاکمی، عبدالوهاب برادران، زهرا تمرتاش،
دوره 81، شماره 8 - ( آبان 1402 )
چکیده
زمینه و هدف: درگیری قلبی در بیماری اسکلروز سیستمیک شایع میباشد. فیبروز میوکارد یافتهی اصلی درگیری قلبی در بیماران مبتلا به اسکلروز سیستمیک میباشد. با توجه به اینکه درگیری قلبی بهعنوان یک فاکتور با پیشآگهی بد بیماری در اسکلرودرمی شناخته شده است یافتن یک روش امکانپذیر و غیرتهاجمی ارزشمند خواهد بود. در مطالعات اخیر وجود Fragmented QRS complexes (FQRS) در نوارقلب در ارتباط با اسکار و فیبروز نشان داده شده است.
روش بررسی: مطالعه حاضر یک مطالعه مورد- شاهد از فروردین 1398 تا اسفند 1398 است که در بیماران مبتلا به اسکلرودرمی مراجعه کننده به درمانگاه روماتولوژی بیمارستان شریعتی و افراد غیرایسکیمک مراجعهکننده به درمانگاه قلب بیمارستان شریعتی در گروه کنترل منطبق بر سن و جنس با گروه بیماران انجام شده است.
یافتهها: از میان ۱۴۱ فرد مبتلا به اسکلروز سیستمیک، 127 نفر (81/85%) زن و ۲۱ نفر (19/14%) مرد بودند. 61 نفر (2/%41) از مبتلایان به اسکلرودرمی و هشت نفر (9/%7) از افراد گروه کنترل در این مطالعه دارای تغییرات FQRS در نوار قلب خود بودند. در این مطالعه در مقایسه بین گروه بیماران مبتلا به اسکلرودرمی و افراد گروه کنترل، فاصلههای QRS، QTc و Tp-e بهطور معناداری در بیماران مبتلا به اسکلروز سیستمیک بزرگتر از افراد گروه کنترل بود. فراوانی تغییرات FQRS، LAHB و LPHB در مبتلایان به بیماری اسکلروز سیستمیک به شکل معناداری در مقایسه با افراد گروه کنترل بیشتر بود.
نتیجهگیری: یافته FQRS در نوار قلب بیماران مبتلا به اسکلروز سیستمیک که علایم قلبی واضحی ندارند ممکن است نشاندهنده فیبروز میوکارد باشد و پیشبینی کننده بروز اختلالات قلبی در آینده میباشد.
