افسانه امیرابی، منیره میرزایی، زهرا یکتا،
دوره 70، شماره 6 - ( 6-1391 )
چکیده
زمینه و هدف: القای سقط طبی در سه ماهه دوم حاملگی به دلایل مختلف میتواند صورت گیرد. سقط سه ماهه دوم میتواند عامل عوارض زیادی از جمله احتباس جفت و خونریزی باشد. از داروهای متعددی از خانواده اکسیتوسین، ارگوتها و پروستاگلاندینها جهت کنترل و بهبود شرایط مرحله سوم زایمان استفاده میشود. هدف این مطالعه مقایسه کارایی اکسیتوسین وریدی و میزوپروستول رکتال در اداره مرحله سوم زایمان در ختم بارداریهای سه ماهه دوم میباشد.
روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تعداد 80 نفر از زنان حامله بین هفته 14 تا 24 بارداری انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه مداخله با اکسیتوسین وریدی شامل 20 واحد اکسیتوسین در یک لیتر سرم نرمال سالین در طی یک ساعت و گروه gµ400 میزوپروستول رکتال جهت کنترل مرحله سوم زایمان تقسیم شدند.
یافتهها: بر اساس نتایج این مطالعه تعداد موارد احتباس جفت در گروه میزوپروستول (سه نفر معادل 5/7%) به صورت معنیداری پایینتر از گروه اکسیتوسین (10 نفر معادل 25%) بود (034/0P=). همچنین میانگین مدت زمان خروج جفت در گروه میزوپروستول هم اختلاف معنیداری با گروه اکسیتوسین داشته و پایینتر بود (به ترتیب 95/7 دقیقه در برابر 22/19 دقیقه، 015/0P=). میزان افت هموگلوبین در دو گروه تفاوت معنیداری نداشت.
نتیجهگیری: بر اساس نتایج مطالعه ما استفاده از میزوپروستول رکتال در مرحله سوم سقط سه ماهه دوم حاملگی، میتواند در مقایسه با اکسیتوسین وریدی در کاهش تعداد موارد احتباس و کاهش مدت زمان خروج جفت موثر بوده اما تغییر چندانی در میزان خونریزی ناشی از سقط ایجاد نمیکند.
سارا میرزاییان، سیده اعظم پورحسینی، مونا جعفری،
دوره 78، شماره 7 - ( 7-1399 )
چکیده
زمینه و هدف: احتباس جفتی یکی از علل خونریزیهای پس از زایمان است که عوامل خطرآن سابقه خروج دستی جفت، کورتاژهای خشن و تکراری، اختلالات آناتومیک رحمی، جفت پرویا و آکرتا و سابقه سزارین است. در این مقاله به معرفی بیمار مبتلا به احتباس جفت و سپتوم رحمی پرداخته شد.
معرفی بیمار: خانم 36 ساله مولتی پار 11 با سابقه چهار زایمان طبیعی در 29 هفتگی زایمان کرد. بهعلت عدم خروج جفت منتقل اتاق عمل گردید. بهدلیل عدم موفقیت خروج دستی جفت، سونوگرافی انجام شد که ناحیه هتروژن 80 میلیمتری در ناحیه فوندال با گسترش به کورن چپ بدون شواهد آکرتا وجود داشت. در هیستروتومی جفت پشت سپتوم ضخیم رحمی بود که خارج شد. پس از پنج روز بهعلت ادامه درد شکم لاپاراتومی انجام و بهعلت نکروز انسزیون رحمی و پریتونیت، هیسترکتومی شد.
نتیجهگیری: درمان احتباس جفت شامل خروج دستی جفت و یا روشهای جراحی است، اما با عوارضی مانند خونریزی، عفونتهای نفاسی و بستری طولانی در بیمارستان همراه است.
