طناز احدی، نیما خواجه، بیژن فروغ، لبانه جانبازی، معصومه باقرزاده چم،
دوره 80، شماره 4 - ( 4-1401 )
چکیده
زمینه و هدف: مداخلات محافظهکارانه زیادی برای کاهش علایم کوکسیدینیا وجود دارد که هر کدام تا اندازهای درد بیماران مبتلا را کاهش میدهد، اما مشخص نیست که کدام درمان میتواند موثرتر باشد. هدف از این مطالعه مروری بررسی انواع مداخلات محافظهکارانه و اثربخشی هر یک از آنها در کاهش علایم کوکسیدینیا میباشد.
روش بررسی: جستجو برای مطالعات تحقیقاتی منتشر شده تا اکتبر 2021 با استفاده از Scopus، Science Direct، Web of Knowledge و Cochrane بدون محدودیت داده انجام شد. کیفیت مقالات با استفاده از Physiotherapy evidence database scale (PEDro) مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافتهها: در نهایت 12 مقاله وارد مطالعه مروری شدند. دو مقاله از شوک ویو برون اندامی، دو مقاله از بلوک گانگلیون ایمپار، سه مقاله از درمانهای دستی و چهار مطالعه از تزریق استفاده کردند. چهار مطالعه باقیمانده از یونتوفورز با کتوپروفن، درمان بیوفیدبک، طب سوزنی و فیزیوتراپی همراه کینزیوتیپینگ استفاده کردند.
نتیجهگیری: درمان با شوک ویو برون اندامی و بلوک گانگلیون ایمپار بهطور قابلتوجهی درد دنبالچه را بهبود میبخشد و اثرات دائمیتری را در علایم بیماران نشان میدهد. درمانهای دستی بیشتر در مواردی که دنبالچه پایدار است کاربرد دارد. بهنظر میرسد که رسیدن به پاسخ مطلوب به بیش از شش جلسه نیاز دارد که برای بیماران خوشایند نیست. تزریقها، بهویژه آنهایی که تحت هدایت فلوروسکوپی انجام میشوند، افزونبر ناخوشایند و دردناک بودن، نیاز به مهارت بالایی دارند. با این حال، این روش در یک جلسه انجام شده، بنابراین نیازی به مراجعه بعدی ندارد.
