1 نتیجه برای رفتار بیتحرک.
نیما نجاتی بوشهری، ولیاله دبیدی روشن،
دوره 81، شماره 12 - ( 12-1402 )
چکیده
زمینه و هدف: بیتحرکی ناشی از اعتیاد به اینترنت Internet addiction (IA) مشکل رایج سلامت عمومی است که باعث اضافه وزن و چاقی میشود. روشهای جدیدی برای رفتارهای کنترل وزن نیاز است. هدف مطالعه حاضر تعیین تأثیر برنامه تمرینی کوتاهمدت (دو هفته) و متوسط (چهار هفته) واقعیت مجازی Virtual reality (VR) با و بدون پیادهروی متناوب نوردیک (INW) در پسران نوجوان IA بر حداکثر اکسیژن مصرفی (VO2max) و پارامترهای ترکیب بدنی جدید (شاخص آدیپوسیتی بدن (BAI)، شاخص حجم شکمی (AVI)، شاخص مخروطی (CI)، نسبت کمر به قد (WHtR) و شاخص شکل بدن (ABSI) بود.
روش بررسی: در یک کارآزمایی نیمه تجربی، 70 پسر نوجوان مبتلا به IA (8/14 سال، kg/m2 4/24=BMI، ml/kg/min 38=VO2max) در تیر 1402 از شهر کرج انتخاب و به گروههای VR، INW، VR+INW و کنترل دستهبندی شدند. تمرینات مجزا و ترکیبی VR با و بدون تمرین INW (هفتهای سه جلسه 30 دقیقهای)برای مدت دو و یا چهار هفته اجرا شد. پارامترها در ابتدا و دو مرحله پیگیری (دو و چهار هفته پس از مداخله) با ANOVA در اندازهگیریهای مکرر آنالیز شد.
یافتهها: در ابتدای مطالعه، هیچ تفاوت معناداری در نمره IA یانگ بین گروههای کنترل و مداخلهها وجود نداشت (05/0P≥). IA میزان آمادگی قلبی تنفسی را کاهش میدهد. دو هفته مداخلهها تأثیر معناداری بر VO2max داشت (05/0P≥). متعاقب چهار هفته مداخله INW، بهصورت مجزا و ترکیبی با VR بهبود معناداری در مقادیر VO2max، WHtR و BAI نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (01/0P≥).
نتیجهگیری: اگرچه بهبود VO2max با انجام تمرینات کوتاهمدت و میانمدت INW، VR و INW+VR حاصل میشود، اما مداخله طولانیتر یعنی چهار هفته یا بیشتر موجب بهبود شاخصهای ترکیب بدنی جدید میشود.
