3 نتیجه برای زنان باردار.
زینب محمودیان، سیروس نعیمی، محمد مهدی مغنی باشی، خلیل خاشعی ورنامخواستی، ، مرضیه علیپور،
دوره 79، شماره 1 - ( 1-1400 )
چکیده
زمینه و هدف: با وجود سالها پژوهش مداوم، هنوز هم مرگ مادران در اثر پرهاکلامپسی بهعنوان یک تهدید جدی مطرح میباشد. محققین بر این باورند که پرهاکلامپسی یک بیماری چند عاملی است و عوامل خطر متعددی از جمله عوامل ایمونولوژیکی را برای آن پیشنهاد نمودهاند. بنابراین بررسی رابطهی پره اکلامپسی با تغییرات ایمونولوژیکی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. با توجه به نقش عوامل ایمونولوژیک و التهابی در اتیولوژی پرهاکلامپسی، در تحقیق حاضر ارتباط پلیمورفیسم (rs1028181) -513T/C ژن اینترلوکین 19 با بیماری پرهاکلامپسی مورد بررسی قرار گرفت.
روش بررسی: این مطالعه مورد- شاهدی از دی 1395 تا خرداد 1396 در دانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون انجام شد. 150 زن مبتلا به بیماری پرهاکلامپسی بهعنوان مورد و150 زن سالم باردار فاقد هر گونه بیماری، مراجعهکننده به بیمارستان ولیعصر کازرون بهعنوان شاهد انتخاب شدند. پس از نمونهگیری و استخراج DNA، ژنوتیپهای مربوط به پلیمورفیسم اشاره شده با روش Tetra Primer ARMS PCR مورد بررسی قرار گرفت. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS software, version 16 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA) و Chi-square test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: اختلاف معناداری در فراوانی همه ژنوتیپها (CC، CT و TT) (001/0P=) و هر دو آلل (C و T) (002/0P=) در موقعیت پلیمورفیسم (rs1028181) -513T/C بین زنان باردار مبتلا به پرهاکلامپسی و زنان باردار سالم مشاهده شد. میان سایر پارامترهای پاراکلینیکی مورد نظر تحقیق با پلیمورفیسم مذکور ارتباط معناداری در گروه بیمار و کنترل دیده نشد.
نتیجهگیری: حضور پلیمورفیسم (rs1028181) -513T/C را میتوان بهعنوان عامل پیشبینی کنندهی ایجاد پره اکلامپسی در نظر گرفت.
خدیجه رضایی کیخایی، سها شکری، طیبه آذرمهر، مهدی افشاری، مریم نخعی مقدم، کلثوم رضایی کهخایی، لیلی رضایی کهخایی،
دوره 82، شماره 7 - ( 7-1403 )
چکیده
زمینه و هدف: سقط جنین ختم بارداری پیش از هفته بیستم بارداری میباشد که ممکن است خودبهخودی یا القا شده باشد. بهطورکلی سقط درمانی بهعنوان ختم حاملگی پیش از هفته بیستم بارداری بهمنظور حفظ جان مادر و جلوگیری از نقص مادرزادی تعریف شده است. هدف از این پژوهش بررسی علل سقط قانونی در زنان مراجعهکننده به بیمارستان امیرالمومنین علی(ع) در شهرستان زابل است.
روش بررسی: این مطالعه یک پژوهش توصیفی-مقطعی است. جامعه موردبررسی شامل زنانی بود که در تاریخ یک فروردین تا یک مهر 1401، در بیمارستان امیرالمومنین علی(ع) زابل سقط قانونی انجام داده بودند. پژوهشگران اطلاعات لازم شامل، اطلاعات دموگرافیک، مامایی و بیماری مادر، اختلالات جنینی، نتایج آزمایشات، غربالگریهای صورت گرفته سونوگرافی، نتیجه پاتولوژی بیماران و سایر شرایطی که منجر به صدور مجوز سقط شده بود را جمعآوری کردند.
یافتهها: در بازه زمانی مشخص شده 100 پرونده سقط موجود بود که مورد بررسی قرار گرفت و تعداد 78 نفر (78%) از این سقطها علت مادری و 22% آنها علل جنینی داشت. بیشترین علل مادری سقط مشکلات قلبی عروقی (7%) و سن مادران بود. همچنین بیشترین علل جنینی علل مغزی نخاعی (23%) بود. مادرانی که سقط با منشا مادری داشتند بهطور معناداری مسنتر از مادران با سقط با منشا جنینی بودند (009/0P=).
نتیجهگیری: مطالعه حاضر نشان داد که در منطقه سیستان، بیشترین موارد سقط قانونی مربوط به دلایل جنینی و سن مادران بوده است.
الهام شیروانی، لیلا مرادی، علیرضا جهانشاهی، حمیرا رشیدی، علیرضا صداقت،
دوره 83، شماره 4 - ( 4-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: هایپوتیروئیدی از نوع تحتبالینی تا بالینی از شایعترین اختلالات تیروئید در زنان باردار است و میتواند پیامدهای بارداری را تحت تأثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف تعیین میزان نیاز به لووتیروکسین Levothyroxine, LT4) و ارتباط آن با آنتیبادی ضد Thyroid peroxidase antibody (TPO) در زنان باردار مبتلا به هایپوتیروئیدی انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه تحلیلی مشاهدهای از نوع مقطعی است که دادههای آن طی دوره زمانی از ابتدای مهر تا پایان اسفند ۱۴۰۱ جمعآوری شد. پژوهش بر روی 146 زن باردار مبتلا به هایپوتیروئیدی تحتبالینی (Subclinical hypothyroidism, SCH)، 62 نفر) و هایپوتیروئیدی بالینی (Overt hypothyroidism, OH)، 84 نفر) انجام گردید. نمونهها از مراجعهکنندگان کلینیک خصوصی و درمانگاه بیمارستان گلستان اهواز بهصورت تصادفی انتخاب و تحت درمان با لووتیروکسین قرار گرفتند. میزان نیاز به LT4 بر حسب مقادیر Thyroid-Stimulating Hormone (TSH) در هر تریمستر تعیین شد: بیش از ۱۰ یا بین 5/2 تا mIU/L ۱۰ در تریمستر اول و بین سه تا ۱۰ در تریمستر دوم و سوم.
یافتهها: زنان مبتلا به هایپوتیروئیدی بالینی تفاوت معناداری در میانگین دوز LT4 نسبت به سابقه هایپوتیروئیدی نشان دادند (005/0P=). در نوع تحتبالینی تفاوت معناداری مشاهده نشد. وجود آنتیبادی TPO با نیاز بیشتر به دوز LT4، بهویژه در گروه OH، ارتباط داشت. بیشترین تنظیم دوز در تریمستر نخست انجام شد.
نتیجهگیری: پس از تشخیص هایپوتیروئیدی در بارداری، تنظیم دوز لووتیروکسین باید بر اساس شدت بیماری، سابقه قبلی، وضعیت آنتیبادی TPO و مرحله بارداری صورت گیرد تا بهترین نتایج برای مادر و جنین حاصل شود.
