زمینه
و هدف: تشخیص
بیماری اسکلروز متعدد به عنوان یک بیماری شایع و عامل اصلی ناتوانیهای ناشی از مشکلات
عصبی در بالغین جوان، به خصوص در ابتدای سیر آن، به خاطر کمبود بیومارکر تشخیصی مناسب
دشوار میباشد. هدف از انجام این مطالعه بررسی سطح بیومارکر سیستاتین C در نمونههای سرم و ادرار بیماران مبتلا به اسکلروز
متعدد و مقایسه آنها با افراد سالم و همچنین بررسی ارتباط آنها با مقیاس سنجش میزان
ناتوانی Expanded Disability Status Scale (EDSS) بیماران میباشد.
روشبررسی: 54 بیمار
مبتلا به اسکلروز متعدد (11 مرد و 43 زن با میانگین سنی 37/8±18/32 سال) بر طبق معیارهای مکدونالد به عنوان گروه مورد
و 24 نفر فرد سالم (هفت مرد و 17 زن با میانگین سنی 07/10±31/34
سال) به عنوان گروه شاهد وارد مطالعه گردیدند. نمونههای خون و ادرار به روش صحیح از
هر دو گروه گرفته شد و سطح سیستاتین C در آنها اندازهگیری گردید.
یافتهها: میانگین غلظت سرمی سیستاتین C (mg/lit) در گروه مورد و شاهد به ترتیب mg/lit01/0±90/0
و mg/lit02/0±89/0
بود (84/0p=). میانگین غلظت ادراری سیستاتین C به ترتیب mg/lit91/1±37/25
و mg/lit54/2±11/21 بود
(18/0p=). غلظت
سرمی و ادراری سیستاتین C در بیماران با 5/2≥EDSS به ترتیب mg/lit01/0±90/0
و mg/lit33/2±11/25 و در
بیماران 5/2EDSS> به ترتیب 03/0±90/0 و 84/2±30/26 بود که بین غلظتهای سرمی (80/0p=) و ادراری
(74/0p=) با EDSS بیماران رابطه معنیداری وجود نداشت.
نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد که سیستاتین C سرمی و ادراری نمیتواند به عنوان یک بیومارکر در تشخیص و از طرفی در تعیین
شدت بیماری مفید باشد.
