رقیه تیغ نورد بجاربنه، روشنک داعی قزوینی، شهرام محمودی، رضا سلطانی مقدم، مهین صف آرا، حیدر بخشی، پریوش کردبچه،
دوره 75، شماره 5 - ( 5-1396 )
زمینه و هدف: کراتومایکوزیس عفونت قارچی قرنیه است که میتواند تهدیدکنندهی بینایی و حتی عامل از دست دادن چشم بیمار باشد. با توجه به آب و هوای مرطوب و شایع بودن کشاورزی در مناطق شمالی کشور که فاکتورهای زمینهساز جهت ابتلا به این بیماری هستند، مطالعه حاضر با هدف بررسی و تشخیص کراتیت قارچی در بیماران مبتلا به ضایعات قرنیه انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی-مقطعی از تیر ماه ۱۳۹۴ تا آذر ماه ۱۳۹۵ در ۵۶ بیمار مشکوک به کراتیت قارچی در بخش اورژانس چشم بیمارستان امیرالمومنین (ع) رشت انجام گردید. ابتدا نمونهی تراشهی قرنیه بیماران تهیه شده سپس آزمایش مستقیم و کشت در محیطهای معمول قارچشناسی صورت گرفت. عوامل قارچی بر اساس ویژگیهای میکروسکوپی و ماکروسکوپی کلنی شناسایی شدند.
یافتهها: جمعیت مورد مطالعه شامل ۴۲ (%۷۵) نفر مرد و ۱۴ (%۲۵) نفر زن با میانگین سنی ۴۹/۵ سال بود. کراتیت قارچی در ۹ (%۱۶) مورد تشخیص داده شد. از بیماران مبتلا به کراتومایکوزیس، ۷ (۷۷/۸%) نفر مرد و ۲ (۲۲/۲%) نفر زن بودند. بیشتر مبتلایان سابقهی جراحت قرنیه در اثر برخورد و تماس با گیاهان را داشته و کشاورزان گروه غالب مبتلایان به کراتومایکوزیس را تشکیل میدادند. با انجام آزمایشهای قارچشناسی، عوامل اتیولوژیک بیماری بهترتیب فراوانی بهعنوان گونههای فوزاریوم (چهار مورد)، آسپرژیلوس فلاووس (دو مورد)، گونهی پنیسیلیوم (یک مورد)، گونهی آکرمونیوم (یک مورد) و گونهی کلادوسپوریوم (یک مورد) شناسایی شدند.
نتیجهگیری: کراتیت قارچی در صورت فراهم شدن زمینههای لازم همچون جراحت قرنیه ناشی از ساقه و برگ گیاهان میتواند توسط قارچهای متنوعی ایجاد شود.منفی بودن آزمایش مستقیم در اکثریت بیماران، تاکیدی بر اهمیت و لزوم انجام کشت نمونه جهت تشخیص کراتومایکوزیس میباشد.
